Najlepsze momenty UFC w Salt Lake City

Historia UFC w Salt Lake City jest krótka pod względem liczby wizyt, ale bogata w wybitne skończenia. Miasto po raz pierwszy gościło organizację w 2016 roku, kiedy to w walce wieczoru spotkali się piórkowi Yair Rodriguez i Alex Caceres. Ich kreatywna wymiana ciosów została nagrodzona walką wieczoru, a Rodriguez wygrał niejednogłośną decyzją. Następnie UFC spędziło sześć lat z dala od stolicy Utah, by powrócić w 2022 roku. Od tego powrotu odbyły się tam trzy gale, a każda walka wieczoru kończyła się spektakularnie. Te noce przyniosły kopnięcie zmieniające mistrzostwo, kolejny nokaut wysokim kopnięciem, skończenie latającym kolanem i rekord obrony tytułu.

Pojedynek Rodriguez-Caceres z 2016 roku stanowi ważny punkt wyjścia dla historii miasta. Była to konkurencyjna walka wieczoru rozstrzygnięta na kartach punktowych, podczas gdy kolejne gale dały Salt Lake City serię wielkich skończeń. Zmiana jest uderzająca: najpierw walka wieczoru wagi piórkowej, a późniejsze karty dostarczyły skończeń mających konsekwencje dla tytułów, rekordów i reputacji zawodników. Jon Anik podsumował zdumienie wokół jednej z kluczowych scen swoim komentarzem: „Nie ma mowy! I nowy!”. Gdy Natalia Silva i Wang Cong czekają na swoją szansę, by dodać kolejny moment z mistrzowskim pasem wagi muszej na szali, Salt Lake City ma już wyjątkową kolekcję wspomnień z UFC.

Wysokie kopnięcia kształtują historię Salt Lake City

Leon Edwards dostarczył moment najściślej związany z tożsamością UFC w Salt Lake City. Stawiając czoła dominującemu mistrzowi wagi półśredniej Kamaru Usmanowi, Edwards przegrywał na wszystkich kartach punktowych. Przed wykonaniem perfekcyjnego wysokiego kopnięcia usłyszał też, by „wyciągnąć coś z ognia”. Cios zatrzymał Usmana, zakończył serię 15 zwycięstw mistrza i uczynił Edwardsa drugim mistrzem urodzonym w Anglii w historii UFC. Edwards uczcił zdobycie pasa pamiętnym oświadczeniem: „Wszyscy we mnie wątpili, mówili, że nie dam rady. Wszyscy mówili, że nie dam rady. Spójrzcie na mnie teraz. Pound-for-pound, headshot, dead!”. To zakończenie postawiło zmianę mistrza w centrum najważniejszych wydarzeń Salt Lake City i dało trwały kontekst reakcji Anika: „No way! And new!”.

Późniejsze starcie w wadze lekkiej wzmocniło kojarzenie miasta z wysokimi kopnięciami. Justin Gaethje i Dustin Poirier stoczyli już epicki pojedynek w 2018 roku, a potem spotkali się ponownie, walcząc o symboliczny pas BMF. Obaj zawodnicy starali się też o walkę o złoto w wadze lekkiej. Ich pierwsza runda przypominała charakter pierwszego starcia, ale rewanż zmienił się w minutę drugiej odsłony. Gaethje, znany jako „The Highlight”, posłał wysokie kopnięcie, które znokautowało Poiriera, „The Diamond”, i całkowicie go zaskoczyło. Zakończenie bardzo przypominało nokaut Edwardsa z poprzedniego roku. Roman Kopylov wcześniej tej samej nocy zaliczył nokaut head-kickiem, dodając argumentów do ksywki „Head Kick City”. Gaethje, nazywany często „ulubionym zawodnikiem ulubionego zawodnika”, dodał też do swojej kolekcji pseudonimów „baddest motherf***er”.

Latające kolana i obrony pasa tytułu dodają różnorodności

Nocne gale UFC w Salt Lake City nie opierały się wyłącznie na wysokich kopnięciach. Derrick Lewis przystąpił do walki z czterema porażkami w pięciu poprzednich starciach i niewielkim marginesem czasu przeciwko Marcosowi Rogerio de Limie. „The Black Beast” ruszył do przodu latającym kolanem, a następnie dobił rywala ciosami w parterze. Ta sekwencja dała Lewisowi najszybszy nokaut w jego karierze. Alex Pereira wniósł na UFC 307 inny rodzaj osiągnięcia. W listopadzie 2023 roku zdobył pas wagi półciężkiej, a następnie bronił tytułu w walkach wieczoru UFC 300 i UFC 303, nokautując Jamahala Hilla i Jiriego Prochazkę. Gdy gala numerowana w Salt Lake City potrzebowała walki wieczoru, Pereira po raz trzeci w niespełna sześć miesięcy przyjął to zadanie. Jego rywal, Khalil Rountree Jr., sprawiał trudności na początku i w drugiej rundzie zachwiał Pereirą. W miarę upływu walki do rund mistrzowskich Pereira zaczął rozwiązywać to starcie. W czwartą rundę wszedł z właściwym dystansem i wyczuciem czasu, zdemolował Rountree Jr. i wywalczył TKO. To zwycięstwo ustanowiło rekord najkrótszego okresu między trzema obronami pasa: 175 dni. Znaczące momenty UFC w Salt Lake City można odczytać przez różne formy tych rozstrzygnięć: • Edwards zmienił układ sił w wadze półśredniej wysokim kopnięciem na Usmana. • Gaethje znokautował Poiriera wysokim kopnięciem, gdy dostępny był symboliczny pas BMF. • Lewis zanotował najszybszy nokaut w karierze po otwarciu walki latającym kolanem na de Limę. • TKO Pereiry w czwartej rundzie na Rountree Jr. przypieczętowało trzy obrony pasa w rekordowe 175 dni.

• Edwardsa, Gaethje’a, Lewisa i Pereirę łączy się przez odrębne momenty rozstrzygnięć, które ukształtowały historię UFC w Salt Lake City.
• Lista wskazuje zmianę pasa, symboliczną walkę o pas BMF, najszybszy nokaut Lewisa i rekord 175 dni obron pasa Pereiry.

Historia UFC w tym mieście zaczęła się od zwycięstwa Rodrigueza nad Caceresem niejednogłośną decyzją w walce uznanej za Fight of the Night, po której nastąpiła sześcioletnia przerwa. Późniejsze gale przybrały znacznie bardziej nastawiony na rozstrzygnięcia przebieg — od kopnięcia, które dało Edwardsowi pas, po Gaethje’a i Kopylova współtworzących reputację „Head Kick City”. Lewis dołożył swój najszybszy nokaut w karierze, a zwycięstwo Pereiry na UFC 307 połączyło TKO w czwartej rundzie z rekordowym czasem obron pasa. Razem te wyniki pokazują, dlaczego Salt Lake City dostarczyło pamiętnych momentów UFC mimo skromnej historii gal.