داستان UFC در سولت‌لیک‌سیتی از نظر تعداد میزبانی کوتاه است اما از نظر فینیش‌های برجسته غنی. این شهر اولین بار در سال ۲۰۱۶ میزبان این سازمان بود، زمانی که یائر رودریگز و الکس کاسرس در وزن پروزن در مبارزه اصلی به مصاف هم رفتند. نبرد ضربات خلاقانه آن‌ها جایزه مبارزه شب را دریافت کرد و رودریگز رأی تقسیم‌شده را برد. سپس UFC شش سال از پایتخت یوتا دور بود تا اینکه در سال ۲۰۲۲ بازگشت. از آن بازگشت تا کنون سه رویداد در آنجا برگزار شده که هر مبارزه اصلی به شکلی تماشایی به پایان رسیده است. آن شب‌ها یک ضربه تغییردهنده قهرمانی، یک ناک‌اوت دیگر با ضربه بالا، یک فینیش با زانوی پرنده و یک رکورد دفاع از عنوان را به ارمغان آوردند.
رقابت رودریگز-کاسرس در سال ۲۰۱۶ نقطه شروعی مهم برای تاریخ این شهر است. این یک مبارزه اصلی رقابتی بود که با کارت‌های امتیازدهی تعیین شد، در حالی که رویدادهای بعدی به سولت‌لیک‌سیتی مجموعه‌ای از توقف‌های مهم را هدیه دادند. این تغییر چشمگیر است: ابتدا یک رقابت پروزن مبارزه شب، سپس کارت‌های بعدی فینیش‌هایی با پیامدهایی برای عناوین، رکوردها و اعتبار مبارزان ارائه کردند. جان آنیک حیرت پیرامون یکی از صحنه‌های تعیین‌کننده را با جمله‌اش خلاصه کرد: «امکان نداره! و قهرمان جدید!» در حالی که ناتالیا سیلوا و وانگ کنگ منتظر فرصت خود برای افزودن لحظه‌ای دیگر با طلای مگس‌وزن هستند، سولت‌لیک‌سیتی در حال حاضر مجموعه‌ای متمایز از خاطرات UFC دارد.
ضربات بالا تاریخ سولت‌لیک‌سیتی را شکل می‌دهند
لئون ادواردز لحظه‌ای را رقم زد که بیشترین پیوند را با هویت UFC در سالت‌لیک‌سیتی داشت. در مصاف با کامارو عثمان، قهرمان مسلط وزن ولتر، ادواردز در تمام کارت‌های امتیاز عقب بود. پیش از آن هم به او توصیه شده بود که «چیزی از دل آتش بیرون بکشد» و سپس ضربهٔ بالایی بی‌نقصی را روانه کرد. این ضربه عثمان را متوقف کرد، به رکورد ۱۵ پیروزی متوالی قهرمان پایان داد و ادواردز را به دومین قهرمان انگلیسی‌تبار تاریخ UFC تبدیل کرد. ادواردز این قهرمانی را با جمله‌ای به‌یادماندنی گرامی داشت: «همه به من شک داشتند، می‌گفتند نمی‌توانم انجامش دهم. همه می‌گفتند نمی‌توانم انجامش دهم. الان به من نگاه کنید. پوند-فور-پوند، شوت به سر، مرده!» این پایان، تغییر قهرمانی را به مرکز مهم‌ترین لحظات سالت‌لیک‌سیتی تبدیل کرد و به واکنش «امکان نداره! و قهرمان جدید!» آنیک زمینه‌ای ماندگار بخشید.
دیدار بعدی در وزن سبک، پیوند این شهر با ضربات بالایی را تقویت کرد. جاستین گیتجی و داستین پوریه پیش‌تر در سال ۲۰۱۸ نبردی حماسی خلق کرده بودند و سپس با عنوان نمادین BMF دوباره به هم رسیدند. هر دو نیز در پی کسب فرصت قهرمانی وزن سبک بودند. راند نخستشان یادآور ماهیت نبرد اولشان بود، اما ریمچ یک دقیقه پس از آغاز راند دوم تغییر کرد. گیتجی، معروف به «The Highlight»، ضربهٔ بالایی پرتاب کرد که پوریه، «The Diamond»، را ناک‌اوت کرد و او را غافلگیر ساخت. این پایان شباهت زیادی به ناک‌اوت ادواردز در سال قبل داشت. رومن کوپیلوف نیز در همان شب پیش‌تر با ضربهٔ بالایی به سر ناک‌اوت کرده بود و برچسب «Head Kick City» را پررنگ‌تر کرد. گیتجی، که اغلب «بوکسور محبوب بوکسور محبوبت» نامیده می‌شود، لقب «بچه‌ی خیلی‌بی‌مادر» را هم به مجموعه القابش اضافه کرد.
زانوهای پرنده و دفاع از عنوان دامنه را گسترش می‌دهند
شب‌های امضای UFC در سالت‌لیک‌سیتی تنها به ضربات بالا وابسته نبوده‌اند. Derrik Lyuis با چهار باخت در پنج مبارزه اخیرش وارد شد و زمان کمی برای هدر دادن مقابل Marcos Rogerio de Lima داشت. «The Black Beast» با یک زانوپرنده به جلو هجوم برد و سپس با ضربات زمینی ادامه داد. این توالی سریع‌ترین ناک‌اوت دوران حرفه‌ای لوئیس را رقم زد. Alex Pereira نوع دیگری از دستاورد را به UFC 307 آورد. او در نوامبر ۲۰۲۳ عنوان نیمه‌سنگین‌وزن را برده بود و سپس در UFC 300 و UFC 303 در مبارزات دفاع از عنوان خود، Jamahal Hill و Jiri Prochazka را ناک‌اوت کرده بود. وقتی رویداد شماره‌دار سالت‌لیک‌سیتی به یک مبارز اصلی نیاز داشت، پریرا برای سومین بار در کمتر از شش ماه این وظیفه را پذیرفت. حریف او، Khalil Rauntri Ml.، در ابتدا سختی‌هایی ایجاد کرد و در راند دوم پریرا را مبهوت کرد. با ورود مبارزه به راندهای قهرمانی، پریرا شروع به حل کردن این رویارویی کرد. او وارد راند چهارم با فاصله و زمان‌بندی مناسب شد، راونتری جونیور را به شدت ضرب و شتم کرد و به برتری TKO دست یافت. این پیروزی رکورد کوتاه‌ترین فاصله بین سه دفاع از عنوان را ثبت کرد: ۱۷۵ روز. لحظات قابل توجه UFC در سالت‌لیک‌سیتی را می‌توان از طریق شکل‌های مختلفی که این پایان‌ها به خود گرفتند خواند: • ادواردز با یک ضربه بالا مقابل Usman تصویر قهرمانی ولتروزن را تغییر داد. • گایچی با یک ضربه بالا پواریه را ناک‌اوت کرد، در حالی که عنوان نمادین BMF در دسترس بود. • لوئیس سریع‌ترین ناک‌اوت دوران حرفه‌ای خود را پس از آغاز روی د لیما با یک زانوپرنده ثبت کرد. • TKO راند چهارم پریرا مقابل راونتری جونیور، سه دفاع از عنوان را در رکورد ۱۷۵ روز کامل کرد.
- ادواردز، گایچی، لوئیس و پریرا با لحظات پایانی متمایزی که تاریخ UFC سالت‌لیک‌سیتی را شکل دادند مقایسه می‌شوند.
- این فهرست تغییر عنوان، مبارزه عنوان نمادین BMF، سریع‌ترین ناک‌اوت لوئیس و رکورد ۱۷۵ روزه دفاع از عنوان پریرا را مشخص می‌کند.
| رویداد یا رویارویی | در سالت‌لیک‌سیتی چه اتفاقی افتاد |
|---|---|
| Rodriguez vs. Caceres، ۲۰۱۶ | رودریگز در مبارزه اصلی فدر، کاسرس را با تصمیم تقسیم‌شده در یک Fight of the Night شکست داد. |
| Pereira vs. Rountree Jr.، UFC 307 | پریرا با TKO راند چهارم پیروز شد و رکورد سریع‌ترین فاصله بین سه دفاع از عنوان را در ۱۷۵ روز ثبت کرد. |
گاه‌شمار UFC این شهر با پیروزی سخت رودریگز بر کاسرس در یک تصمیم تقسیم‌شده Fight of the Night آغاز شد و سپس وقفه‌ای شش‌ساله رخ داد. رویدادهای بعدی آن مسیری بسیار پایان‌محورتر را طی کرده‌اند، از ضربه قهرمانی ادواردز تا کمک گایچی و کوپیلوف به ایجاد اعتبار «شهر ضربه بالا». لوئیس سریع‌ترین ناک‌اوت دوران حرفه‌ای خود را اضافه کرد، در حالی که پیروزی پریرا در UFC 307 یک TKO راند چهارم را با رکورد زمانی دفاع از عنوان همراه کرد. این نتایج در مجموع نشان می‌دهند چرا سالت‌لیک‌سیتی با وجود تاریخ محدود رویدادهایش، لحظات به‌یادماندنی UFC را خلق کرده است.
گفتگوی مبارزه
نظر خود را درباره این خبر به اشتراک بگذارید
گفتگو را شروع کنید
اولین نفری باشید که نظر خود را به اشتراک می‌گذارد. درباره مبارزه، واکنش‌ها و پیش‌بینی‌ها با دیگر هواداران بحث کنید.