AJ McKee i Liz Carmouche zgłaszają roszczenia dotyczące tytułów PFL

Puste pasy sprawiają, że zawodnicy tracą cierpliwość.

PFL San Diego nie dało AJ McKee ani Liz Carmouche tytułu w sobotni wieczór, ale dało im jedyną szansę, która liczy się w tym zatłoczonym turnieju: czysty wynik z liczącym się, liczącym się przeciwnikiem. McKee rozwiązał Salamata Isbulaeva w trzech rundach na Pechanga Arena, a Carmouche przekształcił walkę z Viviane Araujo w klincz, kończąc ją poddaniem w drugiej rundzie.

Żadne z tych zwycięstw nie zostało przedstawione jako koronacja. Dobrze. MMA zazwyczaj kłamie, kiedy próbuje być tak uporządkowane. McKee odszedł z urazem twarzy i przypomnieniem, że niepokonani zawodnicy nie pojawiają się przypadkiem. Carmouche odszedł z kolejnym argumentem za złotem, a następnie wskazał na dywizję, której PFL nie stworzyło dla kobiet.

AJ McKee pokonuje Salamata Isbulaeva

Wieczór McKee miał charakter testu dla weteranów, a nie popisu. Isbulaev przystąpił do walki niepokonany i wystarczająco dużo zrobił w stójce, by uniemożliwić byłemu mistrzowi Bellatora wagi piórkowej zaprezentowanie czystego, teatralnego występu. Były wymiany ciosów, w których McKee musiał się napracować, zresetować i odpowiedzieć na ogień, zamiast po prostu pokazać umiejętności, które uczyniły go jedną z najgroźniejszych rodzimych gwiazd Bellatora. Punktacja była jednak jednoznaczna. Wszyscy trzej sędziowie przyznali McKee'emu punkty w każdej rundzie, wygrywając 30-27 po 15 minutach. To oddaje prawdziwą historię lepiej niż jakikolwiek skrót: Isbulaev pozostał w walce, ale McKee wygrywał kolejne rundy, znajdował silniejsze pozycje w sekwencjach grapplingowych i nigdy nie pozwolił, by walka stała się sensacją, której Isbulaev potrzebował.

Zaostrza się walka o tytuł wagi piórkowej

Ton McKee po walce miał znaczenie, ponieważ nie był to pusty przechwałek. Przyznał, że Isbulaev spisał się lepiej niż oczekiwano, jednocześnie dając jasno do zrozumienia, że ​​jego celem jest kolejny pas. W wieku 31 lat, z rekordem 25-2 i tytułem Bellatora za sobą, McKee nie próbuje ponownie stać się obiecującym zawodnikiem; stara się przekształcić wakującą szansę na tytuł mistrza PFL w kategorii wagowej 145 funtów w kolejny rozdział w swojej karierze.

• AJ McKee pokonał Salamata Isbulaeva jednogłośną decyzją sędziów w walce wieczoru PFL San Diego.
• Wszyscy trzej sędziowie punktowali walkę w wadze piórkowej 30-27 na korzyść McKee.
• Liz Carmouche poddała Viviane Araujo duszeniem gilotynowym w drugiej rundzie.
• McKee plasuje się za liderem rankingu Timurem Khizrievem, zaś Carmouche pozostaje za Dakotą Ditchevą w wadze muszej kobiet.

Liz Carmouche chce więcej niż tylko wagi muszej

Carmouche ma 42 lata, co jest liczbą, którą promotorzy chętnie przedstawiają jako ostrzeżenie, dopóki zawodniczka nie zacznie psuć matematyki. W walce z Araujo nie potrzebowała długiego, otwartego pojedynku stójkowego, aby udowodnić swoją rację. Walka toczyła się wystarczająco długo w zwarciu przy siatce, aby Carmouche mogła zrobić to, co robi od lat: stworzyć problem fizyczny z każdej małej pozycji. W drugiej rundzie gilotyna była na wyciągnięcie ręki i Araujo musiała odklepać. Pretensje Carmouche do wagi muszej są oczywiste z rankingów i CV przed PFL. Jest drugą kobietą w wadze muszej, zwyciężczynią PFL World Tournament w 2025 roku i byłą mistrzynią Bellatora, która walczyła już o tytuły w Strikeforce i UFC. Dakota Ditcheva jest nadal wyżej w rankingu, a Ditcheva ma wrócić do walki z Denise Kielholtz po tym, jak opuściła zeszłoroczny turniej z powodu kontuzji. Jeśli Ditcheva wygra, walka Ditcheva-Carmouche o wakujący tytuł w wadze 125 funtów będzie najczystszą walką, jaką PFL może zorganizować. Bardziej interesującym faktem jest żądanie Carmouche w wadze koguciej, ponieważ PFL i Bellator nie miały jeszcze kobiecej kategorii wagowej 135 funtów, którą mogłaby pokonać. To sprawia, że ​​jej wezwanie nie przypomina lobbowania za pojedynkiem, a raczej prośby do organizacji o stworzenie przestrzeni wokół jej ambicji.

McKee poprawił swój bilans na 25-2, Carmouche zwiększył go do 26-8, a obaj opuścili San Diego, mając tytuły związane bezpośrednio z wakującymi pasami PFL.