Chris Weidman wspomina katusze testów USADA

Chris Weidman wspomniał trudne spotkania z testami USADA, w tym wizytę na polu golfowym i ostrzeżenie związane z niezgłoszonym wyjazdem do jego górskiego domu. W niedawnym odcinku podcastu Deep Waters Weidman podzielił się anegdotami o logistycznych wyzwaniach procesu testowania. Jego historie dały bezpośredni obraz tego, jak losowe wezwania i wymogi dotyczące miejsca pobytu mogą kolidować ze zwykłymi planami i przygotowaniami do walki.

USADA zajmowała się testowaniem zawodników UFC od 2015 do 2023 roku. System obejmował losowe testy oraz wymóg, by sportowcy informowali agencję o swoim miejscu pobytu. Dla Chrisa Weidmana oznaczało to, że testerzy mogli pojawić się w czasie wolnym, w podróży lub w okresie, gdy starał się zachować skupienie na zaplanowanej walce. Wspólnym wątkiem jego wspomnień był czas: gdy nawiązano kontakt, tester musiał go zobaczyć w ciągu około godziny, a może półtorej. To sprawiało, że przeoczenie aktualizacji lokalizacji było czymś więcej niż biurokratyczną niedogodnością, bo powrót do zgłoszonego adresu mógł stać się natychmiastowym problemem.

Historie Weidmana pokazują presję testowania

Jeden z przykładów Chrisa Weidmana miał miejsce, gdy grał w golfa. Powiedział, że testerzy przyjechali na pole i czekali na niego przy zwrocie, gdzie pobrał próbki moczu i krwi. Dodał, że jego towarzysze musieli czekać, aż pobranie się zakończy, ponieważ, jak twierdzi, nie mógł zejść testerom z oczu, gdy go znaleźli. Ten epizod to dobry przykład, jak test poza zawodami mógł przerwać aktywność bez wcześniejszego planowania. Chris Weidman powiedział też, że otrzymał ostrzeżenie po wyjeździe do swojego górskiego domu, który opisał jako oddalony o dwie godziny, bez aktualizacji tej lokalizacji w aplikacji USADA. Wspominał, że dostał telefon, że testerzy są pod jego domem, i wtedy pędził do domu. Ruch go opóźnił, powiedział, i pobierający odszedł. Weidman podkreślił, że nie oblał testu antydopingowego; wynik opisał jako ostrzeżenie, ponieważ nie został przetestowany w podanym dwugodzinnym przedziale czasowym. Ta różnica jest kluczowa w jego relacji: opisywany problem dotyczył miejsca pobytu i czasu, a nie pozytywnego wyniku testu.

Najbardziej napięta relacja Chrisa Weidmana dotyczyła jego planowanego występu przeciwko Yoelowi Romero na UFC 205. Weidman wskazał tę kartę jako pierwsze wydarzenie UFC w Nowym Jorku i powiedział, że jako rodowity mieszkaniec Long Island był zdeterminowany, by zawalczyć. Stwierdził, że trzy i pół tygodnia przed walką doznał urazu kolana i przeszedł operację, jednocześnie postanawiając nie informować UFC, ponieważ chciał pozostać na karcie. Po powrocie ze szpitala powiedział, że miał na ramieniu opaskę po wkłuciu dożylnym i przyjmował leki przeciwbólowe, gdy USADA zjawiła się pod jego drzwiami. Weidman wspominał, jak usuwał materiał z nogi i próbował wyglądać tak, jakby nie przeszedł właśnie operacji. Określił tę sytuację jako koszmar i powiedział, że był sparaliżowany strachem przed wpadnięciem w kłopoty, choć ostatecznie wszystko skończyło się dobrze. Ten ciąg zdarzeń wyjaśnia, dlaczego ta wizyta różniła się od niedogodności na polu golfowym: miała miejsce w trakcie urazu, operacji i zbliżającej się zaplanowanej walki.

Wąskie okno czasowe kształtowało każdy epizod

Historie Weidmana sprawiają, że presję systemu whereabouts łatwo zrozumieć. Wpis dotyczący lokalizacji, droga powrotna i osobisty pobranie – wszystko to miało natychmiastowe konsekwencje dla dnia zawodnika. W historii z górskim domem kluczowym faktem nie była nieudana próbka, lecz jego niemożność dotarcia pod adres przed odejściem kolektora. W historii z UFC 205 nieoczekiwane pukanie do drzwi wywołało niepokój, ponieważ Weidman uważał, że widoczne oznaki leczenia mogłyby wzbudzić pytania. W dyskusji Deep Waters znalazły się także relacje Jorge Masvidala i Dustina Poiriera, ograniczone do ich własnych doświadczeń z tą samą agencją testującą. Ich historie dają kontekst, dlaczego anegdoty Chrisa Weidmana nie dotyczyły po prostu jednego nietypowego wezwania. Masvidal opisywał oczekiwanie po ciężkim treningu i wizycie w saunie, zanim mógł oddać próbkę, a Poirier wspominał, jak po niemożności dotarcia do domu na czas oddał próbki moczu i krwi w salonie samochodowym. Rozmowa skupiła się więc na wymaganiach logistycznych, które według zawodników towarzyszyły losowym testom w okresie USADA.

• Chris Weidman powiedział, że testerzy spotkali go na polu golfowym, gdzie na połowie rundy oddał próbki moczu i krwi.
• Chris Weidman powiedział, że niezgłoszony pobyt w jego górskim domu doprowadził do ostrzeżenia, gdy nie zdołał na czas wrócić do swojego zarejestrowanego miejsca zamieszkania.

Weidman nie twierdził, że test został oblany, ani nie ogłaszał walki. Opisywał codzienne obciążenie związane z systemem whereabouts USADA i niezapowiedzianymi kontrolami w czasie, gdy agencja współpracowała z UFC w latach 2015–2023. Od pola golfowego, przez próbę powrotu do domu, po okres przed UFC 205 – Weidman opisał, jak krótkie okno na odpowiedź może zamienić rutynowe testowanie w część terminarza zawodnika obarczoną wysoką presją.