Josh Hokit kwestionuje słabość Toma Aspinalla

Josh Hokit nie czeka grzecznie w kolejce wagi ciężkiej. Najnowszy głośny problem UFC już zaczął atakować grę Toma Aspinalla , a jego celem jest ten, którego większość przeciwników zazwyczaj chwali jako pierwszego.

Z powodu kontuzji oka odniesionej w październiku ubiegłego roku w walce z Cirylem Gane , dywizja została zmuszona do odetchnięcia bez mistrza. Ta próżnia idealnie pasowała Hokitowi. 28-latek zamienił kontrakt Dana White's Contender Series w cztery kolejne zwycięstwa w UFC, piąte miejsce w rankingu i rodzaj kontrowersyjnej dynamiki, jaką rzadko tworzą zawodnicy wagi ciężkiej bez pasa w pobliżu.

Jego czerwcowy nokaut nad Derrickiem Lewisem na UFC Freedom 250 był przełomowym momentem w jego karierze. Nie tylko umieścił weterana na liście jego osiągnięć, ale także dał „Niesamowitemu Hokowi” wystarczająco dużo wiarygodności, by mówić o Aspinallu, Cirylu Gane i Alexie Pereirze, nie brzmiąc przy tym jak ktoś, kto zapożycza blasku reflektorów od kogoś innego.

Josh Hokit atakuje słabość Toma Aspinalla, zanim szanse na tytuł UFC się wyklarują

Hokit ocenia Aspinalla bez ogródek: mistrz atakuje tak naturalnie, tak szybko i tak często, że ten sam instynkt może pozostawić otwarte drzwi. W przypadku X Hokit argumentował, że Aspinall zbyt mocno skłania się ku ofensywie, dodając, że „jego siła jest jednocześnie jego słabością”. To zgrabna argumentacja, ale idea, która za nią stoi, jest poważniejsza niż opakowanie.

Najlepsze występy Aspinalla zawsze opierały się na rzadko spotykanej szybkości wagi ciężkiej. Nie wpada w wymiany ciosów ani nie czeka na pozwolenie przeciwników. Zajmuje miejsce, rzuca pewnie, walczy, gdy jest ku temu okazja i sprawia, że ​​wielcy zawodnicy wydają się spóźnieni o całe uderzenie. Hokit w gruncie rzeczy sugeruje, że zawodnik wagi ciężkiej, który dorównuje atletycznym warunkom starcia, może być w stanie ukarać te wejścia, zamiast po prostu je przetrwać.

Dlaczego zapasy i szybkość rąk Hokita sprawiają, że krytyka jest mniej pusta

Oczywistym zastrzeżeniem jest to, że diagnoza Aspinalla na podstawie nagrania jest łatwiejsza niż stanie naprzeciwko niego. Mimo to Hokit nie sprzedaje fantazji zbudowanej wyłącznie na szumie medialnym. Jego sukces wynikał z szybkich rąk, pewności siebie fizycznej i bazy zapaśniczej, co przynajmniej daje mu realną możliwość sprawdzenia rytmu mistrza, jeśli pojedynek kiedykolwiek wyjdzie poza fazę rozmów.

• Tom Aspinall pozostaje aktualnym mistrzem wagi ciężkiej UFC.
• Aspinall nie brał udziału w żadnych treningach z powodu kontuzji oka, której doznał w walce z Cirylem Gane'em w październiku ubiegłego roku.
• Josh Hokit ma 28 lat, zajmuje 5. miejsce w rankingu i może pochwalić się serią czterech zwycięstw z rzędu w UFC.
• W czerwcu Hokit znokautował Derricka Lewisa w drugiej rundzie na gali UFC Freedom 250.

Tom Aspinall, Ciryl Gane i Alex Pereira kształtują ścieżkę Hokita w UFC

Problemem Hokita jest czas. Aspinall prawdopodobnie nie będzie najgłośniejszym nowym pretendentem w tym spotkaniu, ale Gane, tymczasowy mistrz, jest powiązany z kontrowersją związaną z kontuzją i niedokończonymi sprawami, które po niej nastąpiły. Gane wyraził zainteresowanie rewanżem w Paryżu we wrześniu, a Aspinall popiera ten kierunek, co na razie oznacza, że ​​Hokit prowadzi kampanię z zewnątrz.

To wyjaśnia wątek Alexa Pereiry. Hokit naciskał na Pereirę po ich wymianach zdań podczas tygodnia walk UFC w Białym Domu, a logika jest oczywista: pokonać gwiazdę tej wielkości, a debata o „następnym pretendencie” staje się krótsza. W wadze ciężkiej stawka jest bardziej oczywista niż szum medialny wokół niej. Pojedynek Aspinalla z Gane'em rozstrzygnąłby kwestię pasa, podczas gdy Hokit z Pereirą albo stworzyłby nowego pretendenta do tytułu, albo spowolniłby szum medialny, zanim dotrze on do mistrza.

Krytyka Hokita może być oportunistyczna, ale nie jest przypadkowa. Celuje w tempo mistrza, a nie w jego życiorys, i próbuje przekonać publiczność, że na atletyzm można odpowiedzieć atletyzmem. Dopóki jednak Aspinall i Gane nie zostaną sformalizowani lub rozwiązani, jedyną trudną pozycją jest Hokit: 5. miejsce w rankingu wagi ciężkiej UFC.