Stephen Thompson popiera Iana Garry'ego

Stephen Thompson dodał spokojny, ale ostry ton do dyskusji na temat Islama Makhacheva w wadze półśredniej i nie postawił na najpewniejsze nazwisko na szachownicy.

Podczas gdy dywizja wciąż krąży wokół opcji walki o tytuł, Thompson wskazał na Iana Machado Garry'ego jako na zawodnika, który mógłby zmusić Makhacheva do cięższej pracy, niż się spodziewają. Nie dlatego, że Garry jest głośniejszy od wszystkich innych. Nie dlatego, że zamienił grę w wywoływanie w pełnoetatową pracę. Thompson przyjrzał się samemu zestawieniu: zasięgowi, ruchom, pracy nad postawą, timingowi i temu elementowi gry Garry'ego, który często ginie pod ciężarem stójki.

„Myślę, że Ian Garry dałby mu popalić” – powiedział Thompson. Zauważył również, że Garry nie boi się zapasów, co nie jest małym szczegółem, biorąc pod uwagę, że naprzeciwko niego stoi Makhachev.

W tym miejscu dyskusja staje się poważniejsza. Makhachev to nie tylko mistrz z mocnym grapplingiem. To jeden z najbardziej opanowanych zawodników w tym sporcie, typ przeciwnika, który sprawia, że ​​dobrzy strikerzy czują się poganiani, a dobrzy zapaśnicy spóźnieni. Jeśli Thompson uważa Garry'ego za trudną zagadkę w stylu, warto zwrócić na to uwagę. Spędził całą karierę analizując dystans, timing i drobne błędy, które popełnia, zanim zawodnik znajdzie się w złej pozycji.

Thompsonowi podobają się narzędzia Garry'ego

Garry zawsze wyglądał na pewnego siebie, gdy potrafił zarządzać przestrzenią. Jest wysoki jak na wagę półśrednią, cierpliwy w nogach i potrafi zmusić przeciwników do zapłaty za sięgnięcie. W walce z grapplerem nastawionym na presję, taka sylwetka może być przydatna tylko wtedy, gdy zawodnik wie, jak utrzymać równowagę, skorygować postawę i uniknąć łatwych wejść.

Thompson uważa, że ​​Garry ma więcej niż tylko zasięg. Wskazał na sposób, w jaki Garry łączy dłonie i stopy, i na to, jak chętnie walczy, zamiast traktować chwyty jak plan awaryjny. To właśnie czyni pomysł Makhacheva jeszcze bardziej interesującym. Garry nie musi przez 25 minut zwyciężać z Makhachevem. Musiałby sprawić, by pierwsza warstwa była na tyle brzydka, że ​​Makhachev nie będzie mógł bez oporu przyjąć swoich ulubionych pozycji.

Wciąż istnieje ogromna różnica między trudnym pojedynkiem na papierze a realną walką w klatce. Makhachev zbudował swoją karierę na odbieraniu przeciwnikowi pierwszych dobrych pomysłów. Naciska bez pośpiechu, klinczuje bez paniki i zamienia defensywne grapplingi w długie, wyczerpujące minuty. Garry musiałby zachować dyscyplinę od pierwszej do ostatniej wymiany.

• Thompson uważa, że ​​wzrost Garry'ego może sprawić, że starcie Makhacheva będzie trudne.
• Pochwalił także gotowość Garry'ego do walki, a nie tylko do atakowania z dystansu.
• Kontrola Makhacheva pozostaje największym problemem każdego pretendenta do tytułu w wadze półśredniej.
• Walka nie została jeszcze oficjalnie ogłoszona przez UFC.

Garry nie jest łatwą lekturą

To, co czyni Garry'ego niebezpiecznym w tej rozmowie, to nie jedna broń. To ich mieszanka. Potrafi walczyć długo, okrążać, dźgać w korpus, zmieniać rytm i zmuszać przeciwników do pościgu. Kiedy wysoki zawodnik wagi półśredniej robi to dobrze, obalenia stają się mniej czyste. Ciosy zadawane są z dalszej odległości. Klincz zaczyna się później. Scramble stają się bardziej wartościowe.

Makhachev nadal byłby faworytem w większości sal. Jego doświadczenie w walkach mistrzowskich, siła fizyczna i umiejętność przekuwania zapasów w kontrolę zostały udowodnione na najwyższym poziomie. Garry nie pokazał jeszcze tego samego poziomu mistrzowskiego. Thompson nie twierdzi jednak, że Garry jest skończonym mistrzem. Twierdzi, że styl walki sprawia Makhachevowi problemy.

To trafne rozróżnienie. Zawodnik może być outsiderem i nadal sprawiać nieodpowiedni ból głowy. Zadaniem Garry'ego byłoby utrzymanie walki w ruchu, zmuszanie Makhacheva do obracania się, uniemożliwianie mu czystych chwytów i zmuszanie mistrza do ciągłego wznawiania ataków. Im dłużej to trwa, tym bardziej istotne stają się wymiany ciosów.

Obraz tytułowy pozostaje zatłoczony

W walce o tytuł wagi półśredniej nie brakuje nazwisk. Garry, Carlos Prates, Michael Morales i Kamaru Usman zostali wciągnięci w szerszą dyskusję o Makhachev na różne sposoby. Niektórzy wnoszą siłę kończącą. Inni doświadczenie. Jeszcze inni świeży impuls. Garry wnosi formę i styl, które sprawiają, że ludzie spierają się o samą walkę, a nie tylko o miejsce w rankingu.

Dlatego komentarz Thompsona działa. Nie rzuca losowym nazwiskiem. Patrzy na mechanikę. Wysoki, opanowany zawodnik wagi półśredniej, który potrafi uderzać, poruszać się i walczyć na tyle, by utrzymać się przy życiu, nie jest najłatwiejszą nocą dla żadnego mistrza nastawionego na grappling, nawet tak bystrego jak Makhachev.

UFC nie ogłosiło jeszcze kolejnej obrony tytułu przez Makhacheva, a Garry nie ma gwarancji wygranej, dopóki organizacja tego nie potwierdzi. Jednak rozmowy na jego temat stają się coraz trudniejsze do zignorowania. Kiedy zawodnik taki jak Thompson patrzy na Garry'ego i dostrzega realny problem taktyczny Makhacheva, daje to irlandzkiemu pretendentowi bardziej klarowny argument niż zwykłe wyzwisko.

Garry wciąż musi udowodnić, że potrafi przełożyć ten argument na walkę o tytuł. Makhachev wciąż ma w sobie ducha walki, który potrafi sprawić, że dobre pomysły znikają po jednym klinczu. Ale jeśli to starcie kiedykolwiek trafi na plakat UFC, Thompson już wskazał na tę część, która zadecyduje, czy Garry będzie tylko kolejnym pretendentem, czy też prawdziwym problemem w wadze 170 funtów.