Colby Covington UFC'den emekli oldu.

Colby Covington'ın aktif UFC dövüşçüsü kariyeri sona erdi. Eski geçici welterweight şampiyonu, emeklilik kararını organizasyona bildirdi ve adı artık 170 poundluk sıkletin geri kalanıyla birlikte anılmıyor.

UFC hayranları için bu sadece küçük bir kadro güncellemesi değil. Covington yıllarca yarı orta sıklet bölümünün en sesli isimlerinden biriydi. Büyük maçlar kazandı, büyük unvan maçları kaybetti, çevresindeki neredeyse herkesten daha çok konuştu ve adı her maç kartında geçtiğinde insanları harekete geçirdi.

UFC'deki son dövüşü Aralık 2024'te Joaquin Buckley'e karşıydı. O gece kolay bir son gibi görünmüyordu. Covington fena halde dayak yedi, ciddi şekilde yaralandı ve üçüncü raundda nakavt oldu. Bundan sonra, ciddi bir UFC kariyerine geri dönmenin yolu her zaman zor olacaktı.

Artık o yol kapanmış görünüyor. Covington, UFC'den 12-5'lik bir rekorla ayrılıyor. Geçici şampiyonluk unvanını kazandı, üç kez tartışmasız UFC şampiyonluğu için mücadele etti ve Kamaru Usman, Leon Edwards, Rafael dos Anjos, Jorge Masvidal, Tyron Woodley ve Robbie Lawler gibi isimlerle aynı kafesi paylaştı.

Ses getiren bir UFC kariyeri sona erdi.

Covington asla sessiz bir rakip olmadı. Zaten asıl mesele de buydu. Baskıcı güreşi, temposu, laf sokmaları ve hayranların ya sevdiği ya da nefret ettiği bir imajıyla kendini büyük maçlara itti. Ona karşı nadiren sakin bir tepki vardı.

Kafesin içinde, uzun süre işe yarayan basit bir stili vardı. Güreşir, ileriye doğru baskı yapar, rakiplerini zorlar ve dövüşleri uzun, rahatsız edici rauntlara dönüştürürdü. En iyi zamanlarında, güçlü dövüşçüleri vuruş hacmi ve kontrolüyle alt edebilirdi.

Unvan maçları, insanların en çok hatırlayacağı kısımdır. Covington, Kamaru Usman'a iki zorlu gece yaşattı, ancak tartışmasız kemeri bir türlü kazanamadı. Daha sonra Leon Edwards ile dövüştü, ancak bu maç farklı bir tablo ortaya koydu. Covington daha yavaş, daha az keskin görünüyordu ve bir zamanlar onu bu kadar zorlu kılan tempoyu uygulayamıyordu.

Buckley karşısında aradaki fark daha da belirginleşti. Buckley daha hızlı, daha dinç ve karşılıklı vuruşlarda daha tehlikeliydi. Covington'ın adı hala duyuluyordu, ancak sıklet değişmişti. Welterweight'te bu çok hızlı olur.

• Covington, eski geçici UFC yarı orta sıklet şampiyonu olarak emekli oldu.
• UFC'de tartışmasız şampiyonluk için üç kez mücadele etti.
• UFC'deki son dövüşü Joaquin Buckley'e karşı aldığı yenilgiydi.
• Şu anda UFC dışında güreşe odaklanmış durumda.

Covington, RAF güreşine yöneliyor.

UFC'den emekli olması, Covington'ın dövüş sporlarını tamamen bıraktığı anlamına gelmiyor. Zaten gerçek Amerikan serbest stil güreşine geçiş yaptı ve şu anki ana odağı bu gibi görünüyor.

Bu hamle ona çok yakışıyor. Tüm bu gürültüden önce Covington her zaman bir güreşçiydi. UFC'deki en iyi performansı da bu temelden kaynaklanıyordu. Rakiplerini yere indirebiliyor, boğuşmalara zorlayabiliyor ve yorgun düşürebiliyordu. Güreşte, kariyerinin büyük bölümünde onu taşıyan oyununun bu yönünü kullanmaya devam edebilir.

Daha önce Luke Rockhold ve Dillon Danis gibi MMA hayranlarının yakından tanıdığı isimlerle güreşmişti. Bir sonraki maçı ise 30 Mayıs'ta eski UFC orta sıklet şampiyonu Chris Weidman'a karşı olacak. Bu da Covington'ı, başka bir Octagon karşılaşmasına çıkmasa bile, UFC izleyicisine yakın tutuyor.

Hafif siklet bir üst siklet oyuncusuna geçiyor.

Covington'ın ayrılması, zaten onun etrafında değişmiş olan bir sıklette de yer açıyor. Mevcut yarı orta sıklet tablosu artık aynı isimler etrafında şekillenmiyor. Yeni rakipler yukarı çıkmaya çalışıyor, eski şampiyonlar güncel kalmaya çalışıyor ve sıkletin temposu, Covington'ın bir zamanlar kontrol etmesine yardımcı olduğu tempodan farklı.

Bu yüzden, adı hala ilgi çekse bile, bu emeklilik doğal geliyor. Covington, UFC Beyaz Saray etkinliği de dahil olmak üzere büyük fırsatlar için çaba gösteriyordu, ancak organizasyon başka bir yöne gitti. Bu tür bir sahne ortadan kalkınca, onun için hangi dövüşün gerçekten mantıklı olduğunu görmek daha da zorlaştı.

Hâlâ konuşarak dikkat çekebiliyordu. Hâlâ rekabeti pazarlayabiliyordu. Ama dövüşü pazarlamakla dövüşü kazanmak farklı şeylerdir ve son birkaç yıl bunu açıkça ortaya koydu.

Covington, UFC'de tuhaf bir miras bıraktı. Başarılıydı, sinir bozucuydu, sertti, gürültülüydü, yetenekliydi ve görmezden gelmek zordu. Tartışmasız şampiyon olamadı, ama sıradan bir rakip de değildi. Karmaşık ve gergin bir welterweight döneminin şekillenmesine yardımcı oldu ve hayranlar onu sevsinler ya da sevmesinler hatırlayacaklar.

Artık kariyerinin UFC kısmı sona erdi. Bir sonraki bölüm güreş minderinde, Chris Weidman'ın beklediği yerde ve Covington, bir başka UFC şampiyonluğu peşinde koşmadan da adını dövüş dünyasında tutmaya devam edebilir.