بازنشستگی کولبی کاوینگتون از مسابقات UFC

کولبی کاوینگتون دیگر به عنوان یک مبارز فعال UFC فعالیتی ندارد. قهرمان موقت سابق دسته میان وزن، بازنشستگی خود را اعلام کرده و نام او دیگر با بقیه دسته ۱۷۰ پوندی جابجا نمی‌شود.

برای طرفداران UFC، این فقط یک به‌روزرسانی کوچک در فهرست نیست. کاوینگتون سال‌ها یکی از پرسروصداترین نام‌ها در دسته‌ی میان‌وزن بود. او در مبارزات بزرگی پیروز می‌شد، در مبارزات قهرمانی بزرگی شکست می‌خورد، بیشتر از تقریباً هر کسی در اطرافش صحبت می‌کرد و هر بار که نامش روی کارتی بود، مردم را به واکنش وا می‌داشت.

آخرین مبارزه او در UFC در دسامبر ۲۰۲۴ مقابل خواکین باکلی بود. آن شب به نظر پایان خوشی نداشت. کاوینگتون کتک خورد، به شدت مصدوم شد و در راند سوم متوقف شد. پس از آن، راه بازگشت به یک مبارزه جدی در UFC همیشه سخت بود.

حالا آن راه بسته به نظر می‌رسد. کاوینگتون با رکورد ۱۲ برد و ۵ باخت در این دوره از مسابقات، UFC را ترک می‌کند. او قهرمان موقت بود، سه بار برای کسب مدال طلای بلامنازع UFC مبارزه کرد و در کنار کامارو عثمان، لئون ادواردز، رافائل دوس آنجوس، خورخه ماسویدال، تایرون وودلی و رابی لاولر به مبارزه پرداخت.

یک حرفه پر سر و صدا در UFC به پایان رسید

کاوینگتون هیچ‌وقت یک مدعی آرام نبود. کل نکته همین بود. او با کشتی‌گیری تحت فشار، سرعت، حرف‌های رکیک و تصویری عمومی که هواداران یا عاشقش بودند یا از آن متنفر بودند، خودش را به مبارزات بزرگ می‌کشید. به ندرت واکنش آرامی نسبت به او وجود داشت.

درون قفس، سبک ساده‌ای داشت که مدت‌ها جواب می‌داد. او کشتی می‌گرفت، به جلو پیش می‌رفت، کار حریفان را یکسره می‌کرد و مبارزات را به راندهای طولانی و ناراحت‌کننده تبدیل می‌کرد. در بهترین حالت، می‌توانست مبارزان قوی را با حجم صدا و کنترل غرق کند.

مبارزات قهرمانی بخشی است که مردم بیشتر از همه به یاد خواهند آورد. کاوینگتون دو شب سخت را به کامارو عثمان تحمیل کرد، اما او هرگز کمربند قهرمانی را به دست نیاورد. او بعداً با لئون ادواردز مبارزه کرد، اما آن مبارزه تصویر متفاوتی را نشان داد. کاوینگتون کندتر، کم‌تحرک‌تر و ناتوان از حفظ سرعتی بود که زمانی او را بسیار دشوار کرده بود.

در مقابل باکلی، اختلاف امتیاز حتی واضح‌تر به نظر می‌رسید. باکلی در تعویض‌ها سریع‌تر، سرحال‌تر و خطرناک‌تر بود. کاوینگتون هنوز نام خود را داشت، اما دسته‌ی وزنی تغییر کرده بود. این اتفاق در وزن سبک‌تر سریع رخ می‌دهد.

• کاوینگتون به عنوان قهرمان موقت سابق میان وزن UFC بازنشسته شد.
• او سه بار برای عنوان قهرمانی بلامنازع UFC مبارزه کرد.
• آخرین مبارزه او در UFC شکست مقابل خواکین باکلی بود.
• او اکنون روی کشتی گرفتن در خارج از UFC تمرکز دارد.

کاوینگتون به کشتی کج نیروی هوایی سلطنتی روی می‌آورد

بازنشستگی از UFC به این معنی نیست که کاوینگتون به طور کامل از ورزش‌های رزمی خداحافظی می‌کند. او پیش از این به کشتی آزاد آمریکایی روی آورده بود و اکنون به نظر می‌رسد که این مسیر تمرکز اصلی او باشد.

این حرکت به او می‌آید. قبل از همه این سر و صداها، کاوینگتون همیشه یک کشتی‌گیر بود. بهترین کار او در UFC از همان پایه بود. او می‌توانست حریفان را به صورت زنجیره‌ای از زمین بیرون کند، حریفان را مجبور به مبارزه کند و آنها را خسته کند. در کشتی، او می‌تواند از بخشی از بازی خود که در بیشتر دوران حرفه‌ای‌اش او را به حرکت درآورده بود، استفاده کند.

او پیش از این با نام‌های آشنایی برای طرفداران MMA، از جمله لوک راکهولد و دیلون دنیس، کشتی گرفته است. مسابقه بعدی او قرار است در تاریخ 30 می با کریس وایدمن، قهرمان سابق میان وزن UFC، برگزار شود. این موضوع کاوینگتون را حتی بدون یک مبارزه هشت ضلعی دیگر، به تماشاگران UFC نزدیک نگه می‌دارد.

وزن سبک وزن ادامه دارد

خروج کاوینگتون همچنین فضایی را در دسته‌ای که پیش از این پیرامون او تغییر کرده بود، باز می‌کند. تصویر فعلی دسته وزنی دیگر حول نام‌های یکسان ساخته نشده است. مدعیان جدید در تلاش برای پیشرفت هستند، قهرمانان سابق در تلاشند تا همچنان مطرح بمانند و سرعت این دسته با سرعتی که کاوینگتون زمانی در کنترل آن نقش داشت، متفاوت است.

به همین دلیل است که این بازنشستگی طبیعی به نظر می‌رسد، حتی اگر این نام هنوز مورد توجه باشد. کاوینگتون به دنبال فرصت‌های بزرگ، از جمله کسب جایگاهی در نزدیکی کارت کاخ سفید UFC بود، اما این پیشرفت در جهت دیگری پیش رفت. وقتی آن صحنه از بین رفت، درک اینکه چه مبارزه‌ای واقعاً برای او منطقی است، دشوارتر شد.

او هنوز می‌توانست با حرف زدن توجه‌ها را به خود جلب کند. هنوز می‌توانست رقابت را به رخ بکشد. اما به رخ کشیدن مبارزه و بردن مبارزه دو چیز متفاوت هستند، و چند سال گذشته این را به وضوح نشان داد.

کاوینگتون با میراثی عجیب از UFC جدا می‌شود. او موفق، آزاردهنده، سرسخت، پرسروصدا، ماهر و غیرقابل چشم‌پوشی بود. او هرگز قهرمان بلامنازع نشد، اما فقط یک مدعی دیگر هم نبود. او به شکل‌گیری یک دوره آشفته و داغ میان‌وزن کمک کرد و هواداران چه از او خوششان بیاید چه نه، او را به یاد خواهند داشت.

حالا بخش UFC دوران حرفه‌ای او تمام شده است. فصل بعدی روی تشک کشتی است، جایی که کریس وایدمن منتظر است و کاوینگتون هنوز می‌تواند بدون دنبال کردن یک عنوان قهرمانی دیگر UFC، نام خود را در بازی مبارزه حفظ کند.