Conor McGregor vergeleken met jonge Muhammad Ali

Sommige complimenten verouderen tot bewijs.

Conor McGregor had pas drie UFC-overwinningen toen Demetrious Johnson, de beste flyweight die mixed martial arts heeft voortgebracht, keek voorbij het lawaai en zag iets gevaarlijkers dan routineuze pre-fight opschepperij. De Ierse featherweight was nog niet de commerciële motor van de sport, nog niet een UFC-kampioen in twee gewichtsklassen, nog niet de meest polariserende beroemdheid in MMA. Hij was nog steeds een opkomende contender met een linkerhand, een bontjas van zelfvertrouwen en de gewoonte om het wilde ding te zeggen voordat hij het redelijk liet lijken.

Die oude lezing is weer belangrijk omdat McGregor terug in de oven zit. UFC 329 in Las Vegas heeft hem in een nieuwe fight week gebracht met Max Holloway, de man die hij tijdens zijn vroege klim versloeg. McGregor heeft de aanloop doorgebracht met praten alsof de klok hem geld verschuldigd is, zichzelf onder de groten geplaatst en Holloway en Alexander Volkanovski afgedaan als beneden zijn niveau. Het klinkt bekend. De vraag is of het oude mechanisme nog werkt.

Conor McGregor en Muhammad Ali-vergelijking uitgelegd voor UFC 329

Johnsons beoordeling kwam in 2014, voor McGregors eerste ontmoeting met Dustin Poirier en na UFC-overwinningen op Marcus Brimage, Holloway en Diego Brandao. Die timing is het hele punt. McGregor had Jose Aldo nog niet geveld, was nog niet doorgedrongen tot lightweight-roem, en was nog niet de eerste gelijktijdige UFC-kampioen op 145 en 155 pond geworden. Johnson beoordeelde het vroege pakket: beweging, precisie, spraak, zekerheid en de ongebruikelijke kalmte van een atleet die gebeurtenissen leek te vertellen voordat ze gebeurden.

De vergelijking ging nooit over McGregor die Muhammad Ali's culturele bereik of bokscarrière evenaarde. Het ging over ritme en geloof. Johnson noemde ook Mike Tyson als referentiepunt, en zag in McGregor dezelfde persoonlijkheidskracht uit zijn vroege carrière die een tegenstander het gevoel gaf alsof de wedstrijd al lang voor de walkout was begonnen. Veel vechters praten. McGregor, op zijn hoogtepunt, praatte op een manier die de andere man onder druk zette om hem onder de lichten te weerleggen.

Demetrious Johnson zag meer dan trash talk in McGregor

Johnson beschreef McGregor als iemand die hem deed denken aan een "jonge Muhammad Ali", en de uitspraak heeft het overleefd omdat het geen lui gehypte promotorpraat was om een kaart te verkopen. Het kwam van een elitevechter die de psychologie van een andere elitevechter las. McGregors beste truc in die periode was niet alleen tegenstanders beledigen; het was zeggen dat hij sneller, scherper en vloeiender was, en dan vechten alsof de voorspelling al als feit was aanvaard. Poirier werd destijds als een echte test bestempeld, en McGregor verwijderde hem in minder dan twee minuten.

• Johnson maakte de vergelijking voor McGregors gevecht met Dustin Poirier in 2014.
• McGregors eerste drie UFC-overwinningen kwamen tegen Marcus Brimage, Max Holloway en Diego Brandao.
• Later veroverde hij UFC-titels op featherweight en lightweight.
• UFC 329 staat gepland met McGregor tegen Holloway in Las Vegas op 11 juli.

Conor McGregor vs Max Holloway inzet bij UFC 329

De rematch met Holloway is een vreemde meetlat omdat hij twee versies van McGregor tegelijk raakt. De eerste is de featherweight die Holloway versloeg voordat een van beiden een volledig gevormde UFC-kampioen werd. De tweede is de oudere McGregor met slechts één overwinning sinds zijn lightweight-titelzege in 2016, die na vijf jaar afwezigheid terugkeert en probeert te bewijzen dat een aura inactiviteit, rijkdom en schade kan overleven.

Voor McGregor is de onmiddellijke inzet geloofwaardigheid meer dan mythologie. Een overwinning op Holloway zou de jaren van stop-start returns niet uitwissen, maar het zou hem een huidige elitaire naam geven en een reden om over titelrelevantie te praten zonder vast te zitten in 2016. Voor Holloway zou het verslaan van McGregor meer zijn dan wraak; het zou een van de weinige vroege carrièrehoofdstukken sluiten die hij nooit kon herschrijven, en de divisie eraan herinneren dat nostalgie geen uitwisselingen wint.

Het gevaar van het opnieuw aanhalen van de vergelijking met Ali is dat het een kostuumjuweel kan worden: alle glans en geen gewicht. McGregor verdiende die vroege knikken omdat zijn prestaties de woorden snel genoeg achtervolgden om ze in te halen. UFC 329 zal uitwijzen of die relatie nog bestaat, aangezien McGregor en Holloway op 11 juli tegen elkaar vechten.