Dustin Poirier pyta, czy Conor McGregor się tym przejmuje

Problem Conora McGregora nie dotyczy już tylko kolana.

To właśnie była ostra reakcja Dustina Poiriera po UFC 329, gdzie długo opóźniany powrót McGregora do walki z Maxem Hollowayem trwał zaledwie 69 sekund, zanim kontuzja prawego kolana przerwała wieczór. Wiele osób może dyskutować o przerwaniu, czasie, szczegółach medycznych i pechu całej tej sytuacji. Poirier odszedł w bardziej niekomfortową sytuację: poddał w wątpliwość, czy McGregor nadal ma ochotę na niewidzialną mękę, która poprzedza powrót.

To inaczej niż Poirier, ponieważ nie jest on jakimś odległym analitykiem, który zgaduje, jak McGregor radzi sobie z układem nerwowym. Trzykrotnie dzielił z nim klatkę, stał naprzeciwko niego, gdy McGregor złamał nogę na UFC 264 w lipcu 2021 roku, i rozumie, jak wiele w karierze zawodnika dzieje się poza światłami reflektorów. W programie "WALKA z Teddym Atlasem" Poirier nie sprowadził sytuacji McGregora do poziomu bogactwa ani wieku. Zapytał, czy irlandzka gwiazda nadal ciągnie do samej walki, czy do tego, by o niej mówić.

Dustin Poirier kwestionuje powrót Conora McGregora po kontuzji na UFC 329

Poirier miał rację, ponieważ McGregor był nieobecny w UFC przez pięć lat przed rewanżem z Holloway. W tym czasie były mistrz dwóch kategorii wagowych pozostał sławny, bogaty i nieustannie komentowany, ale nieaktywny. Sport się rozwijał. Rozmowy o wadze lekkiej i piórkowej uległy zmianie. Powrót McGregora miał nadać ostateczny kierunek jego umowie z UFC, ale zamiast tego spowodował kolejny medyczny zwrot akcji.

Kluczowym stwierdzeniem Poiriera nie było to, że McGregor nie może już walczyć. Chodziło o to, że chęć walki, w dawnym znaczeniu, jest brutalnie specyficzna. Oznacza odbudowę kondycji, znoszenie powtarzalności, przyjmowanie obrażeń w obozie treningowym, życie z nudą i wybieranie dyskomfortu, gdy komfort jest już dostępny. Poirier zasugerował, że McGregor może być „uzależniony od blasku fleszy”, krótkie sformułowanie, które jest trafne, ponieważ oddziela sławę od walki, zamiast udawać, że są one tą samą walutą.

Dlaczego krytyka Poiriera ma szczególną wagę

Poirier zasłużył na to, by być tu pozbawionym sentymentów. Jego własna kariera zbudowana była na długich podjazdach, bolesnych resetach i wysokich stratach, które nie wytrąciły go z rytmu. To nie czyni go znawcą umysłów i nie twierdził, że zna z całą pewnością prywatne motywacje McGregora. Ale jako człowiek, który był w cyrku McGregora i w tylu trudnych obozach, by dostrzec różnicę, jego sceptycyzm nie jest jedynie bezpodstawnym gadaniem.

• Rewanż McGregora z Maxem Hollowayem na UFC 329 zakończył się po 69 sekundach.
• Przerwanie walki było spowodowane kontuzją prawego kolana, której zawodnik doznał w trakcie walki.
• McGregor nie walczył w UFC od czasu trylogii Poiriera na UFC 264.
• Według materiałów źródłowych pozostała mu jeszcze jedna walka w kontrakcie z UFC.

Ostatnia walka Conora McGregora w UFC staje teraz przed trudniejszym pytaniem

McGregor publicznie wskazał na operację i kolejny występ w UFC jako drogę naprzód, ale ten plan jest teraz w centrum uwagi. Powrót po jednej poważnej przerwie jest wystarczająco trudny. Powrót po kolejnej kontuzji, kolejnym roku niepewności i kolejnej publicznej sekcji zwłok to zupełnie inna bajka. UFC może promować spacer, przeciwnika i nostalgię, ale nie może promować McGregora poprzez prywatne godziny, o których mówi Poirier.

Wpływ na dywizję jest raczej niefortunny niż czysty. Holloway oficjalnie wygrywa, ale 69-sekundowe zakończenie nie pozostawia zbyt wielu dowodów na to, jaką pozycję zajmuje którykolwiek z nich w dłuższej walce. Ostatnia zakontraktowana walka McGregora pozostaje cennym kontraktem, ale pod względem rywalizacji trudniej ją uchwycić, chyba że McGregor ukończy solidny obóz treningowy i wróci zdrowy. Dla UFC kolejnym krokiem nie jest znalezienie najgłośniejszego pojedynku, a raczej to, czy istnieje realistyczny harmonogram, który nie zamieni kolejnego powrotu w kolejne nierozstrzygnięte widowisko.

Argument Poiriera jest trafny, ponieważ pozbawia go romantycznego charakteru powrotu. McGregor wciąż potrafi przyciągać uwagę, nie udowadniając niczego; robi to od lat. Ponowna walka to osobna próba, a Poirier twierdzi, że zaczyna się ona na długo przed zapaleniem świateł na arenie. Na razie powrót McGregora z UFC 329 kończy się planowaną operacją i jedną walką w UFC w jego kontrakcie.