Dustin Poirier می‌پرسد آیا Conor McGregor اهمیت می‌دهد

مشکل کانر مک‌گرگور دیگر فقط زانو نیست.

این همان تیزی در واکنش داستین پواریه پس از UFC 329 بود، جایی که بازگشت طولانی‌مدت مک‌گرگور مقابل مکس هالووی تنها ۶۹ ثانیه طول کشید تا اینکه آسیب زانوی راست شب را کوتاه کرد. افراد زیادی می‌توانند درباره توقف مبارزه، زمان‌بندی، جزئیات پزشکی و بدشانسی زشت آن بحث کنند. پواریه به جای ناخوشایندتری رفت: او تردید کرد که آیا مک‌گرگور هنوز اشتهای بدبختی نامرئی پیش از یک بازگشت را دارد.

این حرف از پواریه متفاوت به نظر می‌رسد چون او یک تحلیلگر دور که درباره سیم‌کشی ذهنی مک‌گرگور حدس بزند نیست. او سه بار قفس را با او به اشتراک گذاشت، در UFC 264 در ژوئیه ۲۰۲۱ روبه‌روی او ایستاد وقتی پای مک‌گرگور شکست، و درک می‌کند که چه مقدار از دوران حرفه‌ای یک مبارز دور از نورها می‌گذرد. در THE FIGHT با تدی اطلس، پواریه وضعیت مک‌گرگور را به ثروت یا سن تقلیل نداد. او پرسید آیا ستاره ایرلندی هنوز به سوی خود مبارزه کشیده می‌شود، یا به سوی مورد بحث بودن.

داستین پواریه بازگشت کانر مک‌گرگور را پس از آسیب UFC 329 زیر سؤال می‌برد

برداشت پواریه تیز بود چون مک‌گرگور پیش از مبارزه مجدد با هالووی پنج سال از رقابت UFC دور بود. در آن مدت، قهرمان پیشین دو وزن همچنان مشهور، ثروتمند و بی‌پایان مورد بحث بود، اما فعال نبود. ورزش جلو رفت. گفتگوهای سبک‌وزن و پروزن تغییر کرد. بازگشت مک‌گرگور قرار بود به بخش پایانی قرارداد UFC او جهت بدهد؛ در عوض، یک انحراف پزشکی دیگر ایجاد کرد.

نکته کلیدی پواریه این نبود که مک‌گرگور دیگر نمی‌تواند مبارزه کند. این بود که خواستنِ مبارزه، به معنای قدیمی‌اش، چیزی به‌شدت مشخص است. یعنی بازسازی آمادگی جسمانی، تحمل تکرار، آسیب خوردن در اردو، زندگی با بی‌حوصلگی، و انتخاب ناراحتی وقتی که راحتی از قبل در دسترس است. پواریه گفت مک‌گرگور ممکن است «معتاد به نورافکن» باشد، عبارتی کوتاه که تیز می‌برد چون شهرت را از مبارزه جدا می‌کند، نه اینکه آن‌ها را یک جنس واحد فرض کند.

چرا انتقاد پواریه وزن بیشتری دارد

پواریه حق دارد که اینجا احساساتی نباشد. حرفه‌اش بر پایه صعودهای طولانی، بازسازی‌های دردناک و باخت‌های سطح بالا که او را از سخت‌کوشی بیرون نکردند، ساخته شده است. این او را ذهن‌خوان نمی‌کند و او ادعا نکرد که انگیزه خصوصی مک‌گرگور را با قطعیت می‌داند. اما به‌عنوان مردی که داخل سیرک مک‌گرگور بوده و به اندازه کافی در اردوهای سخت حضور داشته تا تفاوت را بداند، تردیدش مهمانیِ سرسری نیست.

• مسابقه برگشت مک‌گرگور با Max Holloway در UFC 329 پس از 69 ثانیه پایان یافت.
• این توقف پس از آسیب دیدگی زانو آسیب‌دیده هنگام مبارزه رخ داد.
• مک‌گرگور از سه‌گانه پواریه در UFC 264 دیگر در UFC مبارزه نکرده بود.
• بر اساس منبع، او یک مبارزه دیگر در قرارداد UFC خود باقی دارد.

آخرین مبارزه کانر مک‌گرگور در UFC حالا با پرسشی سخت‌تر روبرو است

مک‌گرگور علناً به جراحی و یک حضور دیگر در UFC به‌عنوان مسیر پیش‌رو اشاره کرده، اما این نقشه حالا زیر نورافکنی سخت‌تر قرار دارد. بازگشت پس از یک دوره کناره‌گیری بزرگ به‌خودی‌خود دشوار است. بازگشت پس از آسیب دیگر، یک سال دیگر عدم قطعیت و کالبدشکافی عمومی دیگر، کار کاملاً متفاوتی است. UFC می‌تواند ورود، حریف و نوستالژی را بازارسازی کند، اما نمی‌تواند مک‌گرگور را از ساعات خصوصی‌ای که پواریه از آن حرف می‌زند عبور دهد.

تأثیر بر دسته نه تمیز، بلکه ناجور است. Holloway برد رسمی را می‌گیرد، اما پایان 69 ثانیه‌ای شواهد رقابتی کمی درباره جایگاه واقعی هر دو در یک مبارزه طولانی‌تر باقی می‌گذارد. آخرین مبارزه قراردادی مک‌گرگور هنوز تجارت ارزشمندی است، اما از نظر رقابتی چارچوب‌بندی‌اش سخت‌تر می‌شود مگر اینکه او بتواند اردوی جدی را کامل کند و سالم برسد. برای UFC، قدم بعدی کمتر درباره یافتن پرهیاهوترین مبارزه و بیشتر درباره این است که آیا جدول زمانی واقع‌بینانه‌ای وجود دارد که یک بازگشت دیگر را به یک نمایش حل‌نشده دیگر تبدیل نکند.

استدلال پواریه تیز است چون رمانتیسم آسان بازگشت را از میان برمی‌دارد. مک‌گرگور هنوز می‌تواند بدون اثبات چیز خاصی توجه‌ها را جلب کند؛ او سال‌ها این کار را کرده است. مبارزه دوباره آزمونی جداگانه است و نکته پواریه این است که آزمون خیلی پیش از روشن شدن نورهای سالن شروع می‌شود. فعلاً، بازگشت مک‌گرگور از UFC 329 با جراحی برنامه‌ریزی‌شده و یک مبارزه UFC باقی‌مانده در قراردادش به پایان می‌رسد.