Powrót Conora McGregora: Edgar zyskuje popularność

Frankie Edgar wie, że to nie jest logiczne.

To jest właśnie użyteczna część jego opinii o Conorze McGregorze , ponieważ Edgar nie sprzedaje sympatii z dystansu. Był byłym mistrzem, który starał się zarządzać dumą, przebiegiem i wyczuciem czasu. Był też tym mniejszym mężczyzną, który kiedyś chciał przydziału McGregora, gdy sport skłaniał się ku Irlandczykowi. Dlatego kiedy powrót McGregora na UFC 329 przeciwko Maxowi Hollowayowi zakończył się fiaskiem po zaledwie 69 sekundach z powodu kontuzji kolana, Edgar nie traktował próby powrotu jako celebryckiego projektu próżności.

McGregor był poza Oktagonem przez pięć lat. Wrócił do sportu, który wciąż się rozwija, do pojedynku z Hollowayem i odszedł, zanim walka zdążyła się przerodzić w prawdziwą walkę. Przekonanie Edgara było proste: nie pieniądze są motorem napędowym. Kieruje nim stara, żądna rywalizacji siła. Jego najkrótsze podsumowanie było najbardziej szczere: „Rozumiem”.

Frankie Edgar wyjaśnia powrót Conora McGregora po kontuzji na UFC 329

Edgar mówił o McGregorze, promując swoją walkę z Clayem Guidą w RAF 11 18 lipca, a jego odpowiedź była bardziej przepełniona empatią niż osądem. Przedstawił McGregora jako zawodnika próbującego na nowo poczuć się tym, za kim wszyscy gonią. To nie jest plan biznesowy ani argument rankingowy. To psychologia byłego mistrza UFC w dwóch kategoriach wagowych, który kiedyś zepchnął na dalszy plan całą dyskusję o wadze piórkowej i lekkiej.

Okrutne jest to, że UFC 329 nie dało McGregorowi praktycznie żadnych informacji poza kolejnym urazem fizycznym. 69-sekundowa porażka z powodu kontuzji nie mówi mu, czy jego wyczucie czasu zawiodło, czy Holloway był zbyt silny, czy też długa przerwa w treningach była zbyt ciężka. Mówi mu, że jego organizm odmówił posłuszeństwa w najgorszym możliwym momencie. Edgar zauważył, że McGregor czeka teraz kolejna długa przerwa, a takie oczekiwanie może być trudniejsze niż sama rehabilitacja dla zawodnika, który wciąż mierzy się z dawnymi szczytami formy.

Frankie Edgar ma historię związaną z pościgiem za McGregorem

Perspektywa Edgara zawiera również starą teorię „co by było, gdyby”. W 2015 roku, kiedy McGregor potrzebował nowego przeciwnika na UFC 189, Edgar i jego zespół chcieli, aby ta decyzja została podjęta, zanim ostatecznie wkroczy Chad Mendes. Lata później McGregor twierdził, że zgłosił się na ochotnika do walki z Edgarem w 2018 roku, kiedy to Edgar miał zmierzyć się z Maxem Hollowayem, a Holloway się wycofał. Do tej walki również nie doszło; Brian Ortega zastąpił Hollowaya i znokautował Edgara w pierwszej rundzie, zapewniając sobie szansę na walkę o tytuł. Nie chodzi o to, że Edgar i McGregor byli rywalami w czystym, klasycznym sensie tego słowa. Chodzi o to, że ich kariery krążyły wokół tej samej elitarnej wagi piórkowej, nie zderzając się ze sobą.

• Powrót McGregora w walce z Maxem Hollowayem na UFC 329 zakończył się po 69 sekundach.
• Do przerwania meczu doszło z powodu poważnego urazu kolana McGregora.
• Edgar powiedział, że McGregorowi zależy na rywalizacji, a nie na wypłacie.
• Edgar ma się zmierzyć z Clayem Guidą w bazie RAF 11 18 lipca.

Konflikt po UFC 329 stawia Conora McGregora przed kolejnym twardym resetem

Pod całą tą nostalgią kryje się dosadne, sportowe pytanie: ile jeszcze resetów ma McGregor? Nie jest rozwijającym się pretendentem, który może po cichu odbudować się w starciu z nierankingowymi rywalami, podczas gdy nikt nie patrzy. Każda walka McGregora to wielkie wydarzenie, każde zgrupowanie staje się referendum, a każda kontuzja powiększa przepaść między człowiekiem, którym był, a człowiekiem, którym wciąż może być. Edgar, który przeszedł na emeryturę po swojej ostatniej walce w UFC zakończonej nokautem, rozumie niebezpieczeństwo związane z pozostaniem na tyle długo, by sport mógł podjąć decyzję za ciebie.

W przypadku UFC kolejny krok zależy od stanu zdrowia przed matchmakingiem. Jeśli McGregor będzie pauzował przez dłuższy okres, organizacja nie będzie w stanie sensownie zaplanować walki, dopóki kolano nie zostanie zbadane, a jego powrót do zdrowia nie będzie miał charakteru faktycznego, a nie promocyjnego. Światy wagi lekkiej i piórkowej nie kręcą się już wokół niego tak jak kiedyś, ale jego nazwisko wciąż zmienia ekonomię gali w sposób, w jaki prawie nikt inny nie potrafi. Tymczasem Holloway pozostawia UFC 329 w zawieszeniu na oficjalnym wyniku, który pojawił się szybko i w dziwny sposób, z niewielkimi technicznymi dowodami, które mogłyby rozstrzygnąć ważniejsze spory o pozycję McGregora.

Stanowisko Edgara jest słuszne, ponieważ odrzuca obie skrajności. Nie udaje, że McGregor wciąż jest na szczycie w tym sporcie, i nie szydzi z zawodnika, który chce znów poczuć ten szczyt. W rzeczywistości chodzi o akceptację, a zawodnicy zazwyczaj są ostatnimi, którzy ją osiągają. Powrót McGregora na UFC 329 zakończył się po 69 sekundach walki z Maxem Hollowayem.