دِیمازیون وان‌هوتر چشم به صعود در سنگین‌وزن دارد

دآمازیون وانهوتر ۲۱ ساله است، شکست‌ناپذیر و همین حالا به جایگاهی فکر می‌کند که سنگین‌وزن‌های آمریکایی باید در کارت‌های بزرگ بوکس اشغال کنند. فرصت بعدی او برای پیشبرد این ایده، ۱۲ سپتامبر در T-Mobile Arena است، جایی که در کارت مقدماتی رایان گارسیا-کانر بن با رافائل آکپجیوری روبرو می‌شود. وانهوتر آن را بزرگ‌ترین فرصت دوران حرفه‌ای جوانش می‌نامد، زیرا این رویداد به او مخاطبان برجسته‌ای می‌دهد و حریفی با تجربه حرفه‌ای بسیار بیشتر.

اعداد این مبارزه را آسان می‌کنند. وانهوتر ۱۲-۰ با ۹ توقف، از جمله شش تای متوالی، است. آکپجیوری ۱۹-۳ با ۱۸ ناک‌اوت است و قدش ۶ فوت و ۸ اینچ می‌باشد. وانهوتر دو حریف اول خود را زیر پرچم Zuffa Boxing به پایان رسانده، اما آن روند را دلیلی بر این نمی‌داند که هر سنگین‌وزنی به سرعت سقوط می‌کند. او انتظار قوی‌ترین نسخه آکپجیوری را دارد و می‌خواهد زمان کافی در رینگ داشته باشد تا مهارت‌هایی را نشان دهد که پایان‌های سریع می‌توانند پنهان کنند.

دو توقف در Zuffa Boxing قدم بعدی را ساخت

اولین مبارزه تبلیغاتی وانهوتر مقابل جولیان گومز بود که با رکورد ۷-۳ وارد شد. این استعداد آن مبارزه را در راند سوم به پایان رساند. او سپس با TKO راند اول رافائل مورفی، که رکوردش ۱۸-۱ بود، ادامه داد. این دو نتیجه انواع مختلف کنترل را نشان دادند: یکی نیاز به صبر در چند راند داشت، در حالی که دیگری قبل از پایان راند افتتاحیه تمام شد.

این توالی برای وانهوتر جایگاهی در کارتی بسیار بزرگ‌تر به ارمغان آورد. همچنین کیفیت سؤال پیرامون او را بالا برد. آکپجیوری تقریباً دو برابر مبارزات حرفه‌ای دارد و قدرتی که ۱۸ ناک‌اوت نشان می‌دهد. قد او یک مشکل فاصله ایجاد می‌کند که وانهوتر باید قبل از تحمیل حمله خودش آن را حل کند. یک استعداد ممکن است در برابر ابعاد آشنا آماده به نظر برسد و هنوز زمان لازم داشته باشد تا وقتی هدف به طور غیرمعمولی بلند است، تنظیم شود.

ون‌هوتر می‌گوید بسیاری از سنگین‌وزن‌ها تک‌بعدی هستند و معتقد است سبک‌های متعددی دارد که تماشاگران ندیده‌اند. قضاوت درباره این ادعا دشوار است، زیرا مبارزات او همچنان زود تمام می‌شوند. شنبه ممکن است راندهایی را فراهم کند که برای نمایش تغییر سرعت، دفاع و توانایی کار کردن وقتی حریف از حمله اول جان سالم به در می‌برد، نیاز دارد.

ون‌هوتر می‌خواهد بدون هدر دادن انرژی، آسیب بزند

این آمریکایی جوان آشکارا از تمایلش به ناک‌اوت صحبت کرده، اما کنترل ریتم را نیز به‌عنوان درسی که باید با خود حمل کند شناسایی کرده است. ون‌هوتر پس از تماشای یک مبارزه اخیر بر سر عنوان سنگین‌وزن بین فیلیپ هرگوویچ و موسی ایتوما گفت که یک مبارز باید یاد بگیرد چگونه پدال گاز را کنترل کند، زیرا برخی حریفان را نمی‌توان به دلخواه وادار به تسلیم کرد.

این مشاهده در مبارزه با آکپجیوری اهمیت دارد. دنبال کردن پایان زودهنگام مقابل یک مشت‌زن بلندقامت و باتجربه می‌تواند در هر دو جهت شکاف ایجاد کند. ون‌هوتر همچنان می‌تواند فشار وارد کند و به دنبال آسیب باشد، در حالی که می‌پذیرد فرصت مناسب ممکن است دیرتر برسد. تعادل بین تهاجم و صبر اغلب چیزی است که یک سنگین‌وزن امیدوارکننده را از کسی که می‌تواند از پس حریفان قوی‌تر برآید جدا می‌کند.

جاه‌طلبی بزرگ‌تر ون‌هوتر کمک به بازگرداندن مبارزات مهم سنگین‌وزن آمریکایی به کارت‌های برجسته داخلی است. یک پیروزی در کارت مقدماتی این هدف را محقق نخواهد کرد، اما یک عملکرد خونسرد می‌تواند او را به سمت حریفانی سوق دهد که آن را واقع‌بینانه کنند. او زمان‌بندی این گام‌های آینده را به تیمش واگذار کرده و درباره رقابت در سطح جهانی طی چند سال آینده صحبت کرده است، نه اینکه فوراً آن را مطالبه کند.

• ون‌هوتر ۱۲-۰ با ۹ ناک‌اوت دارد و هر یک از شش مبارزه آخر خود را پیش از پایان وقت به پایان رسانده است.
• دو پیروزی اول او در Zuffa Boxing مقابل جولیان گومز و رافائل مورفی به دست آمد.
• آکپجیوری با رکورد ۱۹-۳، ۱۸ ناک‌اوت و قد ۶ فوت و ۸ اینچ به این مبارزه در لاس‌وگاس می‌آید.

ون‌هوتر همین حالا رکورد تمام‌کنندگی مورد انتظار از یک سنگین‌وزن هیجان‌انگیز را دارد. مرحله بعد اثبات این است که او می‌تواند وقتی حریف مشکلی را پیش می‌کشد که قبلاً ندیده، تصمیمات درستی بگیرد. قد، تجربه و قدرت آکپجیوری این را به یک ایست بازرسی مفید تبدیل می‌کند. اگر ون‌هوتر بتواند این عوامل را مدیریت کند و شکست‌ناپذیر بماند، صحبت درباره فرصت‌های بزرگ‌تر سنگین‌وزن آمریکایی پشتوانه قوی‌تری خواهد داشت.