براون از پیمبلت تمجید می‌کند، سقف را زیر سوال می‌برد

مت براون از مسابقات UFC 329 تحت تأثیر توانایی پدی پیمبلت در ثبت یک لحظه مهم قرار گرفت. پیمبلت در ۵۲ ثانیه بنوا سنت دنیس را مغلوب کرد و یکی از واضح‌ترین نتایج کارت را رقم زد، در حالی که بازگشت کانر مک‌گرگور در مقابل مکس هالووی با ناک‌اوت فنی به دلیل مصدومیت به پایان رسید. براون، پیمبلت را به عنوان مبارزی که در کانون توجه شب قرار گرفت، می‌دید و هم پایان و هم واکنش‌های پس از آن را تحسین می‌کرد. با این حال، اشتیاق او برای این عملکرد به پیش‌بینی قطعی مبنی بر قهرمان شدن این بوکسور سبک وزن لیورپول منجر نشد.

برای براون، بحث در مورد پیمبلت دو بخش جداگانه دارد. یکی عملکرد پیمبلت در UFC 329 است که او آن را یک موفقیت بزرگ می‌داند. او گفت پیمبلت نمایش را دزدید، انتظارات را برآورده کرد و یک تسلیم شگفت‌انگیز در برابر سنت دنیس ارائه داد. براون همچنین از نحوه برخورد پیمبلت با موقعیت خود تمجید کرد و گفت که او حرف‌های درست را زده و کارهای درست را انجام داده و شایسته فرصت‌هایی است که از آن حاصل می‌شود. بخش دیگر این است که این موفقیت در تصویر کلی سبک وزن به چه معناست. براون می‌پذیرد که پایان، واکنش هواداران و کیفیت ستاره‌ها همگی واقعی بودند، اما هنوز از نظر مهارتی به پیمبلت اطمینان ندارد. او امیدوار است پیمبلت نظر خود را تغییر دهد، اما معتقد است که قبل از توجیه انتظارات قهرمانی، باید در برابر حریفان تثبیت شده نزدیک به صدر جدول، عملکرد بهتری داشته باشد.

پیمبلت داستان UFC 329 شد

سرعت پایان مبارزه در سنت دنیس، تأثیر پیمبلت را به سختی می‌شد نادیده گرفت. او تنها به ۵۲ ثانیه برای ثبت نتیجه نیاز داشت و براون گفت که نتیجه متعلق به اوست. این احساس پس از پایان مبارزه مک‌گرگور-هالووی با ناک‌اوت فنی ناشی از آسیب‌دیدگی، حتی قوی‌تر هم شد. این مبارزه به جای اینکه تنها با رویداد اصلی مختل شده‌اش تعریف شود، با پیروزی پیمبلت، لحظه‌ای برجسته را رقم زده بود. براون آنچه را که برای ارائه تحت چنین توجهی لازم است، دست‌کم نگرفت. از نظر او، پیمبلت دقیقاً همانطور که یک مبارز با شتاب فزاینده باید انجام دهد، این موقعیت را مدیریت کرد: او قاطعانه عمل کرد و به جمعیت چیزی برای متحد شدن داد.

براون این تأثیر را با مشاهده‌ای که از بیل بور در مورد کمدی دیده بود، توضیح داد. ایده این بود که یک صحنه آغازین می‌تواند آنقدر خوب اجرا شود که جذابیت اصلی نتواند توجه مخاطب را جلب کند. براون احساس کرد که این توصیف با سکانس UFC 329 مطابقت دارد. پیمبلت پیش از آنکه پایان آسیب‌دیدگی رویداد اصلی، حال و هوای نهایی کارت را تغییر دهد، تأثیر خود را گذاشته بود و براون گفت مک‌گرگور در حالی که پیمبلت نمایش را ربود، شکست خورد. او به جای اینکه دوران حرفه‌ای آنها را با هم مقایسه کند، تأثیر شب رویداد را توصیف می‌کرد. براون همچنین به هوادارانی که آهنگ پیمبلت را می‌خواندند و می‌رقصیدند اشاره کرد و انرژی و هیجان را چیزی غیرمعمول خواند. او آن را مانند رعد و برق در بطری توصیف کرد و گفت که این یادآور مک‌گرگور در روزهای اولیه‌اش است. با این حال، مقایسه براون در فضای آن لحظه متوقف شد، نه در پیش‌بینی دستاوردهای نهایی پیمبلت.

از دست دادن گیتیجی، احتیاط براون را شکل می‌دهد

بی‌میلی براون عمدتاً از شکست پیمبلت در ژانویه مقابل جاستین گِیجی ناشی می‌شود. در ارزیابی براون، آن مسابقه نشانه آشکارتری از سطح پیمبلت در برابر یک سبک وزن اثبات شده در نزدیکی قله این دسته ارائه داد. او اذعان کرد که ممکن است بدبینی یا ناباوری بیشتری نسبت به آنچه که باید داشته باشد، و خاطرنشان کرد که در اوایل ظهور مک گرگور نیز به مک گرگور اعتقادی نداشت. اما براون یک تمایز مهم در مورد پیمبلت می‌بیند: او گفت پیمبلت به شدت توسط گِیجی مورد ضرب و شتم قرار گرفت، که باعث می‌شود براون احساس کند ناظران درک بهتری از سطح فعلی او دارند. این موضوع پیروزی سنت دنیس را پاک نمی‌کند. براون سنت دنیس را یک مبارزه سخت خواند و گفت که نحوه تسلیم کاملاً چشمگیر بود. سوال او این است که آیا پیمبلت می‌تواند این نوع عملکرد برق‌آسا را ​​با پیروزی‌های بزرگتری که برای حمایت از انتظارات قهرمانی لازم است، جفت کند.

• آنچه براون ستایش کرد: پیمبلت بنوا سنت دنیس را در ۵۲ ثانیه سابمیت کرد، به مقیاس رویداد UFC 329 رسید و واکنش استثنایی از سوی تماشاگران برانگیخت.
• چیزی که براون هنوز به آن نیاز دارد: شواهد قوی‌تر علیه رقبای برتر سبک وزن پس از شکست پیمبلت در ژانویه مقابل جاستین گِیچی، پیش از پذیرش او به عنوان قهرمان.

بنابراین، دیدگاه کلی براون، رد پیمبلت نیست، بلکه حکمی دوگانه در مورد آنچه UFC 329 رقم زد، است. او به خاطر یک سابمیشن سریع، واکنش قوی تماشاگران و عملکردی که کارتی را که مک گرگور و هالووی در آن حضور داشتند، به طور کامل اعتبار داد. او همچنین گفت که پیمبلت کارها را به درستی انجام داد و شایسته تقدیر است. با این حال، براون معتقد نیست که «شب به تنهایی» به سوال سخت‌تر در مورد پتانسیل قهرمانی پاسخ دهد. او در دیدن پیمبلت با سقفی که مک گرگور داشت، از جمله چشم‌انداز تبدیل شدن به یک قهرمان دوگانه، مشکل دارد. براون گفت پیمبلت هنوز هم ممکن است کارهای بزرگی انجام دهد و ممکن است اشتباه او را ثابت کند، اما اکنون توجه باید با دستاوردهای بزرگ پشتیبانی شود. کسب یک عنوان قهرمانی حداقل استانداردی است که براون نام برد و گفت که این نتیجه در حال حاضر برای پیمبلت چندان قوی به نظر نمی‌رسد. UFC 329 نشان داد که پیمبلت می‌تواند لحظه بزرگی را رقم بزند. براون می‌خواهد ثابت کند که این لحظات می‌توانند در بالاترین سطح این بخش به کار گرفته شوند.