Daniel Cormier o porażkach Jona Jonesa

Daniel Cormier szczerze wyjaśnił, co sprawiło, że jego porażki z Jonem Jonesem były tak trudne do zaakceptowania. Problem, jak powiedział Cormier, nie polegał po prostu na tym, że został pokonany. Chodziło o jego przekonanie, że Jones może przezwyciężyć ten rodzaj bezustannych przygotowań, któremu Cormier ufał przez całą karierę. W komentarzach z wywiadu dla ALF Global Cormier opisał spotkanie z przeciwnikiem, którego postrzegał jako wyjątek od wzorca, jaki znał wcześniej.

Argument Cormiera wynikał ze sposobu, w jaki mierzył konkurencję. Mówił, że każdy zawodnik, który wcześniej go pokonał, pracował tak ciężko jak on. Jones, w relacji Cormiera, reprezentował coś innego: zawodnika o wielkich predyspozycjach fizycznych, bystrym umyśle do walki i wyjątkowej wytrzymałości, który nie trenował w taki sam sposób, w jaki – zdaniem Cormiera – powinien. Ten kontrast stał się emocjonalnym rdzeniem zmagań Cormiera z tą rywalizacją. Jego uwagi nie umniejszają umiejętności Jonesa; wskazują je jako właśnie powód, dla którego porażki były trudne do przetrawienia. Cormier mierzył się z możliwością, że wyczerpujący wysiłek, choć niezbędny, nie gwarantował, że zdoła zniwelować każdą lukę przeciwko wyjątkowo utalentowanemu przeciwnikowi.

Cormier wyjaśnia konflikt związany z ciężką pracą

Daniel Cormier powiedział, że najtrudniejszą częścią przegranej z Jonem Jonesem było uświadomienie sobie, że jego ciężka praca nie wystarczyła, by przezwyciężyć to, co uważał za naturalny talent Jonesa. Opisał Jonesa jako „odstającego od normy”, wskazując na talent, zdolności fizyczne, wzrost, inteligencję walki i wytrzymałość. Dla Cormiera czyniło to tę rywalizację bardziej skomplikowaną niż zwykłą porażkę sportową. Zbudował swoje podejście na robieniu wszystkiego na maksa, od pracy po przygotowania, i nie mógł łatwo pogodzić tego zaangażowania z wynikiem ich walk.

To rozróżnienie ma znaczenie, ponieważ Cormier nie twierdził, że wysiłek nie ma wartości. Jego komentarze opisują raczej frustrację związaną z odkryciem rywala, którego cechy, w jego oczach, wciąż mogły rozstrzygnąć pojedynek, nawet gdy Cormier wnosił etykę pracy, której od siebie oczekiwał. „Nie rozumiem, jak mogę robić wszystko na maksa, pracować i tak dalej, a on i tak był w stanie mnie pokonać” – powiedział Cormier. To zdanie wyjaśnia, dlaczego rywalizacja pozostała dla niego osobiście trudna: porażki podważyły przekonanie, że zdyscyplinowana praca pozwoli mu dorównać każdemu przeciwnikowi. Przedstawiony opis ukazuje Cormiera jako słynącego z ciężkiej pracy po przejściu do MMA z zapasów, szczególnie w wyższych kategoriach wagowych, więc jego opis Jonesa jako innego rodzaju wyzwania ma wyraźny kontekst.

Obie walki pozostają centralnym elementem tej historii

Rywalizacja między Danielem Cormierem a Jonem Jonesem trwała latami i była omawiana aż do ich emerytur, zgodnie z dostarczonym materiałem. Walczyli dwukrotnie, a Jones wygrał oba pojedynki, choć ich rewanż został ostatecznie unieważniony z powodu nieudanego testu antydopingowego. Ta sekwencja jest ważna przy czytaniu komentarzy Cormiera. Odnosi się on do uczucia wywołanego wynikami sportowymi, podczas gdy zapis rewanżu obejmuje również późniejsze unieważnienie. Źródło nie przedstawia Cormiera jako powracającego do konkretnego technicznego momentu z którejkolwiek walki. Zamiast tego skupia się na szerszej osobistej lekcji, jaką wyciągnął z konfrontacji z Jonesem: talent i zdolności atletyczne mogą stworzyć barierę, której nawet jego preferowany standard pracy nie mógł pokonać.

• Cormier opisał Jonesa jako odstającego od normy ze względu na jego talent, zdolności fizyczne, umysł walki i wytrzymałość.
• Cormier powiedział, że jego największą trudnością było zaakceptowanie, że Jones może go pokonać, nie pracując w taki sposób, w jaki według Cormiera pracował.

Refleksja Daniela Cormiera nadaje tej rywalizacji bardziej osobisty wymiar niż zwykłe streszczenie dwóch walk. Za najtrudniejsze uznał zmierzenie się z przeciwnikiem, którego umiejętności, w jego ocenie, mogły przewyższać przewagę wypracowaną własną ciężką pracą. Ponieważ późniejsze unieważnienie rewanżu również należy do historii tej rywalizacji, komentarze Cormiera skupiają się na wewnętrznym wyzwaniu, jakie odczuwał w starciu z Jonesem, a nie na przepisywaniu przeszłości.

Źródła: Bloody Elbow