Vrouwen bantamgewicht-dip verweten door UFC-pionier

Liz Carmouche ging direct op het lelijke deel af.

Nadat ze Viviane Araujo met een guillotine had gesubmit in de PFL San Diego co-main event, werd de eerste vrouw die in een UFC-gevecht uitkwam gevraagd waarom het vrouwenbantamgewicht niet meer de hete adem heeft die het tijdens de Ronda Rousey-boom had. Carmouche, nu flyweight en jaren verwijderd van haar titelgevecht tegen Rousey in 2013, gaf niet de schuld aan vaardigheid, matchmaking of een gebrek aan taaie vechters.

Ze legde het bij de business rond de gevechten. Volgens Carmouche heeft 135 pond het soort conventioneel marketeerbare gezicht gemist dat promotors graag pushen, en MMA-publiek beloont nog te vaak presentatie boven palmares.

Debat over vrouwenbantamgewicht zet Liz Carmouche terug in het UFC-gesprek

Carmouche kan hierover praten zonder de geloofwaardigheid van iemand anders te lenen. Ze stond tegenover Rousey toen de UFC nog moest ontdekken hoe ver vrouwen-MMA op een groot platform kon reiken. Meer dan een decennium later, na een carrière via Bellator en de PFL, landt haar kijk op het bantamgewichtprobleem van de UFC omdat ze de divisie op zijn luidst heeft meegemaakt.

De ongemakkelijke rand van haar antwoord was niet dat bantamgewicht talent mist. Het was dat de klasse volgens haar een vrouw mist die de machine wil verkopen. Carmouche zei dat een "mooi meisje" de temperatuur van een divisie kan veranderen, terwijl atleten met een meer masculiene presentatie moeilijker te verpakken zijn voor het kernpubliek dat vrouwen-MMA kijkt. Dat is een sombere diagnose, maar ook een herinnering dat de sport vrouwelijke vechters nog steeds twee keer laat winnen: één keer in de kooi, dan nog eens op de markt.

Luana Santos ziet dezelfde stilte van binnenuit 135 pond

Luana Santos, net na een overwinning op Karol Rosa bij UFC Fight Night: Kape vs. Horiguchi 2, benaderde het onderwerp van binnenuit het UFC-plaatje. Ze slaat geen alarm over de UFC die bantamgewicht schrapt, maar ze geeft toe dat de groep een nieuwe naam nodig heeft die mensen laat stoppen met scrollen. Voor Santos zijn een mogelijke terugkeer van Amanda Nunes en de prime van Kayla Harrison de voor de hand liggende headlines, terwijl alle anderen moeten winnen, zich uitspreken en vraag moeten creëren.

• Liz Carmouche daagde Ronda Rousey in 2013 uit voor de UFC-titel vrouwenbantamgewicht.
• Carmouche vecht nu op flyweight en submittete Viviane Araujo bij PFL San Diego.
• Luana Santos versloeg onlangs Karol Rosa bij UFC Fight Night: Kape vs. Horiguchi 2.
• Santos vindt dat 135 pond luidere titelkandidaten nodig heeft in plaats van nog een stille divisie erboven.

UFC-vrouwenbantamgewicht heeft titelkandidaten nodig, geen nostalgie

De makkelijke verklaring is om elke trage wedstrijd op 135 een Rousey-kater te noemen. Daarmee doe je de divisie tekort. Bantamweight overleefde het vertrek van Rousey en had daarna Amanda Nunes als een van de meest gelauwerde kampioenen uit de MMA-geschiedenis. Het huidige probleem is anders: er is niet genoeg publieke druk rond de volgende generatie, en zonder druk heeft de UFC weinig reden om gewone uitdagers als dringende titelbedreigingen te presenteren.

Santos heeft gelijk dat ze sceptisch is over featherweight als reddingsplan. De klasse tot 145 pond bij de vrouwen van de UFC was nooit actief genoeg om als een echte kweekvijver te lijken, en het heropenen ervan zou niet automatisch nieuwe tegenstanders of nieuwe verhalen opleveren. De volgende stap is harder maar duidelijker: bantamweights moeten overwinningen omzetten in macht, want een stille uitdager in een drukke nieuwscyclus wordt achtergrondruis. Als Nunes terugkeert of Harrison centraal blijft in het titelverhaal, heeft de rest van 135 nog steeds iemand nodig die een titeluitschakelingswedstrijd als een evenement kan laten voelen.

De uitspraken van Carmouche snijden omdat ze een oude MMA-tegenstelling aan het licht brengen: vrouwen wordt gevraagd zowel elitevechters als verkoopbare producten te zijn, en de volgorde verschuift wanneer het de promotor uitkomt. Een gezondere bantamweight-push zou gebouwd worden op prestaties, rivaliteiten en inzet in plaats van een schoonheidswedstrijdfilter. De laatste overwinning van Carmouche was een guillotine-submission van Viviane Araujo bij PFL San Diego.