تامی مک‌میلن به دنبال جایزه نوچه یو‌اف‌سی است

تامی مک‌میلن در هر دو حضور اول خود در مسابقات UFC، جایزه بهترین عملکرد شب را دریافت کرده است. در مسابقات UFC نوچه که در ۱۲ سپتامبر در گلندیل، آریزونا برگزار می‌شود، این بوکسور بدون شکست در وزن خروس وزن، تلاش خواهد کرد تا برای سومین بار متوالی به این عنوان دست یابد و در این راه با یکی دیگر از مدعیان بدون شکست، مروان راهیکی، روبرو خواهد شد. این حریف بخش مهمی از این ماموریت است: مک‌میلن صرفاً با یک کارت ویژه ظاهر نمی‌شود، بلکه رکورد ۱۱ برد و ۰ باخت خود را در مقابل مبارزی که با ۹ برد و ۰ باخت وارد می‌شود، به خطر می‌اندازد.

اعتماد به نفس مک‌میلن از دوران حرفه‌ای او که بر پایه‌ی ضربات آخر بنا شده، ناشی می‌شود. ده تا از یازده پیروزی حرفه‌ای او در داخل رینگ به پایان رسیده است که به طور مساوی بین پنج ناک‌اوت و پنج سابمیشن تقسیم شده است. دو برد اول او در UFC هر دو با ناک‌اوت به دست آمد و هر دو 11،50,000 دلار پاداش به همراه داشت. او به جای اینکه آن موفقیت اولیه را به عنوان تضمینی برای خود در نظر بگیرد، پاداش دیگری را به عنوان هدف فوری خود برای گلندیل تعیین کرده است.

مک‌میلن سومین جایزه متوالی را می‌خواهد

این جاه‌طلبی با شیوه مبارزه مک‌میلن از زمان پیوستن به فهرست، همخوانی دارد. او با عملکردهای کم‌ریسک وارد UFC نشده است. او به دنبال آسیب است، به توانایی خود در حفظ سرعت بالا اعتماد دارد و معتقد است که یک پایان سرگرم‌کننده قوی‌ترین استدلالی است که می‌تواند برای جایگاه بهتر در این دسته ارائه دهد. دو پاداش این رویکرد را پاداش داده است، اما راهیکی آزمون جدیدی را ارائه می‌دهد زیرا هیچ‌کدام از این دو نفر هنوز شکست حرفه‌ای را تجربه نکرده‌اند.

عملکرد اخیر مک‌میلن نشان داد که حملات او محدود به یک توالی ناگهانی و پایان‌ناپذیر نیست. پوشش UFC، ۲۵۲ ضربه قابل توجه به آلبرتو مونتس را به او نسبت داد، که این تعداد ضربه سه راندی، رکورد قبلی UFC مربوط به نیت دیاز را پشت سر گذاشت. این عدد نشان‌دهنده فشار پایدار و قدرت است. همچنین توضیح می‌دهد که چرا مک‌میلن با اعتماد به نفس در مورد پاداش‌ها صحبت می‌کند: او در دوره کوتاه UFC خود، هم آسیب سریع و هم حجم طولانی مدت ایجاد کرده است.

هنوز هم این ریسک وجود دارد که پاداش را بخشی از هدف قرار دهیم. دنبال کردن یک لحظه دراماتیک با شدت زیاد می‌تواند موقعیت‌های گلزنی ایجاد کند، به خصوص در مقابل حریفی که رکورد ۹-۰ خود را ثبت کرده است. مک‌میلن باید به جای اینکه از رایکی به عنوان یک وسیله برای یک اتفاق مهم دیگر استفاده کند، اضطرار همیشگی خود را به حمله کنترل‌شده تبدیل کند. پاداش بعد از مبارزه تعیین می‌شود؛ ابتدا باید مسابقه را برد.

راحیکی رزرو مسابقات UFC در نوچه را مهم می‌کند

راهیکی به این مسابقه برتری بیشتری نسبت به رکوردهای مک‌میلن می‌دهد. هر دو مبارز بدون شکست به میدان می‌آیند و یکی از این رکوردها تغییر خواهد کرد، مگر اینکه مسابقه با تساوی یا بدون مسابقه به پایان برسد. برای مک‌میلن، این بدان معناست که گلندیل فرصتی است تا نشان دهد که دو پایان اولش در UFC، آغاز یک صعود بوده است، نه یک جهش در رقابت‌های مطلوب. برای راهیکی، این فرصتی است تا یکی از برجسته‌ترین پایان‌دهندگان جدید این بخش را متوقف کند.

مک‌میلن همچنین کمی سبکی را در برابر فشار حفظ کرده است. او در مورد جشن گرفتن با سوشی و لذت بردن از توجهی که به دلیل سبک تهاجمی‌اش ایجاد شده صحبت کرده است. پشت این شخصیت، یک اردوی جدی در آکادمی رد هاوک وجود دارد، جایی که او در همان محیطی که تیم ولچ و شان اومالی کار می‌کنند، کار می‌کند. این باشگاه تجربه آماده‌سازی مبارزان برای لحظات مهم در مسابقات خروس وزن را دارد، اما مک‌میلن هنوز باید وقتی قفس بسته می‌شود، تصمیمات خودش را بگیرد.

• مک‌میلن با 10 پیروزی، رکورد 11 برد و 0 باخت دارد و در هر دو مبارزه اول خود در UFC، یک امتیاز کسب کرده است.
• او در ۱۲ سپتامبر در مسابقات نوچه یو اف سی در گلندیل به مصاف مروان راهیکی با نتیجه ۹-۰ می‌رود.

یک امتیاز سوم به مک‌میلن یک روند کم‌سابقه در شروع مسابقات می‌دهد، اما قوی‌ترین بخش این کارت زرد، حریفی است که بین او و این امتیاز قرار گرفته است. راکی ​​رکورد شکست‌ناپذیری خود را دارد و دلیلی برای همکاری با برنامه‌های مک‌میلن وجود ندارد. اگر مک‌میلن بتواند سرعت خود را حفظ کند، یک پایان دیگر پیدا کند و به رکورد ۱۲-۰ برسد، بحث امتیازها خود به خود حل خواهد شد. تا آن زمان، نوچه یو اف سی قبل از اینکه یک جشن باشد، یک مبارزه بدون شکست با پتانسیل بالا است.

منابع: UFC.com؛ مبارزات MMA