داستین پویریه نیت دیاز را صدا زد

داستین پویریر شاید بازنشسته شده باشد، اما نیت دیاز هنوز هم توانسته او را به بحث مبارزه بکشاند. مسابقه قدیمی UFC که هرگز اتفاق نیفتاده بود، دوباره زنده شده است، حداقل پشت میکروفون، و پویریر طوری پاسخ نداد که انگار می‌خواهد ساکت بماند.

دیاز پس از شکست اخیر پویریر مقابل مایک پری، بحث پویریر را پیش کشید و گفت که علاقه‌ای به مبارزه با کسی که قبلاً بازنشسته شده، ندارد. همین برای پویریر کافی بود. قهرمان سابق و موقت سبک وزن UFC با همان تیزبینی که طرفداران از او به یاد دارند، پاسخ داد و تصریح کرد که دیاز کسی نیست که طوری رفتار کند که انگار مبارزه‌ای هرگز وجود نداشته است.

پویریر گفت که این دو سال‌هاست که دور هم می‌چرخند. او به مبارزه‌ای اشاره کرد که زمانی برای UFC 230 رزرو شده بود و هرگز به قفس نرسید. برای او، این یک رقابت جدید نیست. این یکی از آن مسابقاتی است که مدام ظاهر و ناپدید می‌شود و هر بار که از هم می‌پاشد، هواداران را آزرده خاطر می‌کند.

خطی که سریع‌تر حرکت می‌کند، تمیزترین خط است. پویریر گفت: «من نیت دیاز را کاملاً ناک‌اوت می‌کنم.» این یک جمله‌ی ملایم و پاسخی از یک مبارز بازنشسته که به یک نام قدیمی لبخند می‌زند، نیست. به نظر می‌رسید که پویریر هنوز آن مبارزه را جایی در ذهنش دارد و لمس دوباره‌ی آن توسط دیاز، شور و هیجان را دوباره به او بازگرداند.

اجرای دیاز در را باز کرد

چیزی که به پویریر فرصت پاسخ دادن داد، عملکرد دیاز در مقابل پری بود. دیاز پس از راند دوم متوقف شد و مبارزه فضای زیادی برای یک مبارزه‌ی حساب‌شده باقی نگذاشت. او کند، آماده و خارج از ریتم به نظر می‌رسید. برای مبارزی که بخش زیادی از دوران حرفه‌ای خود را بر پایه‌ی دوام، فشار و سرعت سرسختانه بنا نهاده بود، چنین عملکردی طبیعتاً بحث بازنشستگی را دوباره به ذهنش آورد.

پویریر با این موضوع کنار نیامد. او گفت دیاز وحشتناک به نظر می‌رسید و اضافه کرد که انگار نمی‌خواسته آنجا باشد. شنیدن این حرف از یک پیشکسوت دیگر سخت است، اما به این دلیل هم درست است که پویریر دقیقاً می‌داند در این ورزش مسافت‌ها چگونه است. او جنگ‌های پنج راندی، مبارزات قهرمانی، آسیب‌دیدگی، اخراج، دلشکستگی و شب‌های سخت را پشت سر گذاشته است. وقتی او در مورد یک مبارز که فرسوده به نظر می‌رسد صحبت می‌کند، انگار از بیرون قفس یک توهین تصادفی نیست.

با این حال، پویریر با احترام این حرف را زد. او گفت که مدت‌هاست طرفدار نیت و نیک دیاز است. این بخش برای لحن این دعوا مهم است. این یک مدعی جوان نیست که سعی در استفاده از نام دیاز دارد. این یک پیشکسوت است که به دیگری نگاه می‌کند و می‌گوید که زمان‌بندی الان زشت به نظر می‌رسد، حتی در حالی که اذعان می‌کند که هنوز هم اشتیاق شخصی برای این مبارزه وجود دارد.

• پویریر می‌گوید دعوت به مبارزه با دیاز هنوز پابرجاست.
• او مایل است برای مسابقه در وزن ولترویت بازگردد.
• او معتقد است که دیاز در مقابل پری از سطح قبلی خود فاصله زیادی داشت.
• این مبارزه به دلیل مشکلات قرارداد همچنان دشوار است.

مشکل قرارداد UFC

بزرگترین مانع غرور نیست. بلکه تجارت است. پویریر هنوز با UFC در ارتباط است و دیاز در حال حاضر در آنجا مسابقه نمی‌دهد. برای اینکه این مبارزه اتفاق بیفتد، یا پویریر باید از مسابقات کنار گذاشته شود یا دیاز باید به UFC برگردد. هیچ‌کدام از این دو مسیر ساده نیست.

به همین دلیل است که این فراخوان داغ به نظر می‌رسد اما آسان نیست. علاقه هواداران کاملاً مشهود است. مبارزه پویریر و دیاز هنوز هم ارزش اسمی دارد زیرا هر دو نفر سابقه واقعی خود را در بین تماشاگران UFC دارند. آنها آینده‌دارهای بی‌تجربه یا مدعیان بی‌سروصدا نیستند. آنها مبارزانی هستند که مردم شاهد پیر شدنشان در ملاء عام، از طریق بردها، باخت‌ها، مصاحبه‌ها، کینه‌ها و شب‌هایی که در خاطره‌ها مانده‌اند، بوده‌اند.

اما نسخه فعلی این مسابقه با آنچه طرفداران سال‌ها پیش می‌خواستند متفاوت است. در آن زمان، این مسابقه مانند یک مبارزه خطرناک سبک وزن با دو مبارز سرسخت بود که می‌توانستند یکدیگر را به هرج و مرج بکشانند. اکنون بیشتر شبیه به یک سوال از زمان، آسیب و اینکه آیا این ورزش از بهترین بازه زمانی خود عبور کرده است یا خیر، به نظر می‌رسد.

رقابت پویریر و دیاز هنوز داغ است

پویریر نیازی ندارد برای یک مبارزه تصادفی دیگر برگردد. به همین دلیل است که پاسخ او به دیاز خاص به نظر می‌رسد. او درخواست بازگشت کامل به رقابت‌های قهرمانی UFC را ندارد. او سعی نمی‌کند وانمود کند که به یک رقابت جدید برای کسب عنوان قهرمانی سبک وزن تعلق دارد. او می‌گوید یک نام وجود دارد که هنوز او را به اندازه کافی آزار می‌دهد تا دوباره به فکر پوشیدن دستکش باشد.

دیاز، به نوبه خود، به ندرت به کسی پایان می‌دهد. این همیشه بخشی از جذابیت او بوده است. او می‌بازد، کنار گذاشته می‌شود، مورد تردید قرار می‌گیرد، سپس طوری صحبت می‌کند که انگار همه چیز هنوز رو به جلو است. طرفداران یا این را دوست دارند یا از آن خسته می‌شوند. پویریر به وضوح همان نگرش دیاز را پس از مبارزه با پری شنید و تصمیم گرفت که از آن عبور نکند.

شاید این مبارزه هرگز اتفاق نیفتد، و این با تاریخچه‌ی بین آنها همخوانی دارد. پویریر و دیاز سال‌ها به اندازه‌ی کافی نزدیک به هم بوده‌اند که سر و صدا ایجاد کنند، اما هرگز به اندازه‌ی کافی نزدیک نبوده‌اند که آن را به پایان برسانند. تفاوت اکنون این است که هر دو مرد بسیار عمیق‌تر در حرفه‌ی خود غرق شده‌اند. زمان کمتری برای ادامه‌ی رقابت وجود دارد.

اگر دیاز یک نام بزرگ دیگر با قدرت واقعی می‌خواهد، پویریر هنوز هم حاضر است آن مشکل باشد. اگر پویریر یک مبارزه شخصی نهایی بدون تظاهر به رتبه‌بندی می‌خواهد، دیاز بهترین و تمیزترین ضربه احساسی را به او می‌زند. این مبارزه آشفته، کمی دیرهنگام و احتمالاً پیچیده است، اما همچنان به نظر می‌رسد مبارزه‌ای است که مردم برای تماشای آن دست از اسکرول کردن صفحه برمی‌دارند.