داستین پواریه نیت دیاز را به مبارزه دعوت کرد

Dustin Poirier ممکن است بازنشسته شده باشد، اما Nate Diaz هنوز موفق شده او را به گپ‌وگفت مبارزه بازگرداند. آن رویارویی قدیمی UFC که هرگز رخ نداد دوباره زنده شده است، حداقل روی میکروفون، و Poirier طوری پاسخ نداد که انگار مردی است که می‌خواهد ساکت بماند.

Diaz پس از باخت اخیرش به Mike Perry موضوع Poirier را پیش کشید و گفت علاقه‌ای به مبارزه با کسی که قبلاً بازنشسته شده ندارد. این برای Poirier کافی بود. قهرمان موقت پیشین سبک‌وزن UFC با همان تیزی که هواداران از او به یاد دارند پاسخ داد و روشن کرد که Diaz کسی نیست که حق داشته باشد طوری رفتار کند که انگار آن مبارزه هرگز وجود نداشته است.

Poirier گفت این دو سال‌ها دور یکدیگر می‌چرخند. او به مبارزه‌ای اشاره کرد که یک بار برای UFC 230 برنامه‌ریزی شده بود و هرگز به قفس نرسید. برای او، این یک رقابت جدید نیست. یکی از آن رویارویی‌هایی است که مدام ظاهر می‌شد، ناپدید می‌شد و هر بار که از هم می‌پاشید هواداران را کلافه می‌کرد.

جمله‌ای که سریع‌ترین پخش خواهد شد، همان تمیزترین است. Poirier گفت: “من Nate Diaz را کاملاً ناک‌اوت می‌کنم.” این یک جمله بازگشت ملایم از یک مبارز بازنشسته که به یک نام قدیمی لبخند می‌زند نیست. به نظر می‌رسید Poirier هنوز آن مبارزه را جایی در ذهنش بایگانی کرده است، و Diaz با دست زدن دوباره به آن، آتش را مستقیماً برگرداند.

عملکرد Diaz در را باز کرد

چیزی که به پواریه فرصت داد تا پاسخ بدهد، عملکرد دیاز مقابل پری بود. دیاز پس از راند دوم متوقف شد و مبارزه فضای زیادی برای تفسیر سخاوتمندانه باقی نگذاشت. او کند، با چهره آسیب‌دیده و بی‌ریتم به نظر می‌رسید. برای مبارزی که بخش زیادی از کارنامه‌اش را روی دوام، فشار و ریتم لجبازانه بنا کرده، چنین نمایشی طبیعتاً بحث خداحافظی را دوباره به او مرتبط می‌کند.

پواریه دور آن نچرخید. او گفت دیاز وحشتناک به نظر می‌رسید و اضافه کرد که به نظر می‌رسید نمی‌خواهد آنجا باشد. شنیدن این حرف از یک جانباز دیگر سخت است، اما تأثیر دارد چون پواریه دقیقاً می‌داند که فرسودگی در این رشته چه شکلی است. او جنگ‌های پنج راندی، مبارزات قهرمانی، آسیب، وقفه، دلشکستگی و شب‌های بزرگ را از سر گذرانده. وقتی او درباره فرسوده به نظر رسیدن یک مبارز صحبت می‌کند، شبیه توهین تصادفی از بیرون قفس نیست.

با این حال، پواریه این انتقاد را با احترام آمیخته کرد. او گفت که مدت زیادی طرفدار نیت و نیک دیاز بوده. این بخش برای لحن این دشمنی اهمیت دارد. این یک مدعی جوان نیست که بخواهد از نام دیاز استفاده کند. این یک جانباز است که به دیگری نگاه می‌کند و می‌گوید حالا زمان‌بندی زشتی به نظر می‌رسد، حتی با اعتراف به اینکه خارش شخصی برای آن مبارزه هنوز وجود دارد.

• پواریه می‌گوید دعوت برای مبارزه با دیاز هنوز وجود دارد.
• او حاضر است برای این مبارزه در دسته ولتر وزن برگردد.
• او معتقد است دیاز مقابل پری بسیار دور از سطح قدیمی خود به نظر می‌رسید.
• این مبارزه به دلیل مسائل قراردادی دشوار باقی می‌ماند.

مشکل قرارداد UFC

بزرگ‌ترین مانع غرور نیست. تجارت است. پواریه هنوز به UFC وابسته است و دیاز در حال حاضر در آنجا مبارزه نمی‌کند. برای اینکه مبارزه برگزار شود، یا پواریه به آزادی نیاز دارد یا دیاز باید به UFC بازگردد. هیچ‌کدام از این دو مسیر ساده نیست.

به همین دلیل این فراخوان داغ به نظر می‌رسد اما آسان نیست. علاقه طرفداران واضح است. پواریه مقابل دیاز هنوز ارزش نامی دارد چون هر دو مرد تاریخچه واقعی با مخاطبان UFC دارند. آنها مدعیان صیقل‌خورده یا رقابت‌کنندگان بی‌صدا نیستند. آنها مبارزانی هستند که مردم پیری‌شان را در انظار عمومی دیده‌اند، با بردها، باخت‌ها، مصاحبه‌ها، کینه‌ها و شب‌هایی که در خاطره ماند.

اما نسخه فعلی این مبارزه با نسخه‌ای که طرفداران سال‌ها پیش می‌خواستند متفاوت است. آن زمان، مثل یک مبارزه خطرناک سبک وزن با دو مبارز لجباز به نظر می‌رسید که می‌توانستند یکدیگر را به هرج‌ومرج بکشند. حالا بیشتر شبیه پرسشی درباره زمان‌بندی، آسیب و اینکه آیا این رشته از بهترین پنجره آن گذشته است به نظر می‌رسد.

پواریه مقابل دیاز هنوز جذابیت دارد

پواریه نیازی ندارد برای یک مبارزه تصادفی دیگر برگردد. به همین دلیل پاسخ او به دیاز مشخص به نظر می‌رسد. او درخواست بازگشت کامل به مسیر قهرمانی UFC را ندارد. سعی نمی‌کند تظاهر کند که به یک دوره تازه مدعی‌گری سبک وزن تعلق دارد. او می‌گوید یک نام وجود دارد که هنوز آنقدر او را آزار می‌دهد که درباره پوشیدن دوباره دستکش‌ها فکر کند.

دیاز هم به نوبه خود به ندرت به کسی قطعیت می‌دهد. این همیشه بخشی از جذابیتش بوده است. می‌بازد، کنار گذاشته می‌شود، مورد تردید قرار می‌گیرد، و بعد طوری حرف می‌زند که انگار همه‌چیز هنوز در جریان است. هواداران یا این را دوست دارند یا از آن خسته می‌شوند. پواریه واضحاً همان نگرش دیاز را بعد از مبارزه با پری شنید و تصمیم گرفت اجازه ندهد این موضوع بگذرد.

این مبارزه ممکن است هرگز برگزار نشود و این با تاریخ رابطه‌شان جور در می‌آید. پواریه و دیاز سال‌ها به‌قدری نزدیک بوده‌اند که سر و صدا ایجاد کنند، اما هرگز به‌قدری نزدیک نبوده‌اند که آن را فیصله دهند. تفاوت اکنون این است که هر دو مرد بسیار عمیق‌تر در دوران حرفه‌ای خود قرار دارند. زمان کمتری برای ادامه چرخیدن باقی مانده است.

اگر دیاز یک نام بزرگ دیگر با نیش واقعی می‌خواهد، پواریه هنوز حاضر است همان مشکل باشد. اگر پواریه یک مبارزه شخصی نهایی می‌خواهد بدون اینکه تظاهر کند درباره رنکینگ است، دیاز تمیزترین قلاب احساسی را به او می‌دهد. آشفته است، کمی دیر و احتمالاً پیچیده، اما هنوز مثل مبارزه‌ای به نظر می‌رسد که مردم برای تماشایش اسکرول را متوقف می‌کنند.