Stephen Thompson steunt Ian Garry

Stephen Thompson heeft een kalme maar scherpe stem toegevoegd aan het weltergewichtgesprek rond Islam Makhachev, en hij koos niet de veiligste naam op het bord.

Terwijl de divisie blijft cirkelen rond titelopties, wees Thompson naar Ian Machado Garry als het soort vechter dat Makhachev harder zou kunnen laten werken dan mensen verwachten. Niet omdat Garry luider is dan alle anderen. Niet omdat hij het callout-spel tot een fulltime baan heeft gemaakt. Thompson keek naar de daadwerkelijke matchup: bereik, beweging, standwerk, timing en het ene deel van Garry's spel dat vaak wordt begraven onder het striking-verhaal.

"Ik denk dat Ian Garry het hem moeilijk zou maken," zei Thompson. Hij merkte ook op dat Garry niet bang is om te worstelen, wat geen klein detail is wanneer de naam tegenover hem Makhachev is.

Daar wordt deze discussie serieuzer. Makhachev is niet zomaar een kampioen met sterk grappling. Hij is een van de meest gecontroleerde vechters in de sport, het soort tegenstander dat goede strikers gehaast laat voelen en goede worstelaars te laat laat voelen. Als Thompson Garry ziet als een moeilijke stijlpuuzel, is het de moeite waard om op te letten. Hij heeft zijn hele carrière besteed aan het lezen van afstand, timing en de kleine fouten die gebeuren voordat een vechter in slechte posities wordt gesleept.

Thompson waardeert Garry's middelen

Garry heeft altijd comfortabel geleken wanneer hij de ruimte kan beheersen. Hij is lang voor welterweight, geduldig met zijn voetenwerk en goed in het laten betalen van tegenstanders die naar hem reiken. Tegen een drukzettende grappler kan dat soort postuur alleen nuttig zijn als de vechter weet hoe hij zijn balans moet bewaren, zijn houding moet resetten en gemakkelijke entries moet vermijden.

Thompson gelooft dat Garry meer heeft dan alleen reach. Hij wees erop hoe Garry zijn handen en voeten samenhoudt, en hoe hij bereid is te worstelen in plaats van grapplen als een noodplan te behandelen. Dat is het deel dat het Makhachev-idee interessanter maakt. Garry hoeft Makhachev niet 25 minuten lang te overworstelen. Hij zou de eerste laag lelijk genoeg moeten maken zodat Makhachev niet zonder weerstand zijn favoriete posities kan binnenlopen.

Er is nog steeds een groot verschil tussen een moeilijke matchup op papier en het daadwerkelijk doen in de kooi. Makhachev heeft zijn carrière gebouwd op het wegnemen van het eerste goede idee dat een tegenstander brengt. Hij zet druk zonder te haasten, clincht zonder paniek en verandert defensief grapplen in lange, uitputtende minuten. Garry zou van de eerste uitwisseling tot de laatste gedisciplineerd moeten blijven.

• Thompson gelooft dat Garry's lengte de matchup ongemakkelijk kan maken voor Makhachev.
• Hij prees ook Garry's bereidheid om te worstelen, niet alleen om op afstand te stoten.
• Makhachev's controlspel blijft het grootste probleem voor elke welterweight-uitdager.
• Het gevecht is niet officieel aangekondigd door de UFC.

Garry is niet makkelijk te lezen

Wat Garry gevaarlijk maakt in dit gesprek is niet één enkel wapen. Het is de mix. Hij kan lang vechten, wegdraaien, naar het lichaam stoten, het ritme veranderen en tegenstanders dwingen te jagen. Wanneer een lange welterweight dat goed doet, worden takedown-entries minder schoon. Stoten komen van verder weg. Clinches beginnen later. Scrambles worden waardevoller.

Makhachev zou in de meeste ruimtes nog steeds de favoriet zijn. Zijn ervaring in titelgevechten, zijn fysieke kracht en zijn vermogen om worstelen aan controle te koppelen zijn allemaal bewezen op het hoogste niveau. Garry heeft diezelfde kampioenslaag nog niet laten zien. Maar Thompson zegt niet dat Garry een afgewerkte kampioen is. Hij zegt dat de stijl Makhachev problemen geeft.

Dat is een eerlijk onderscheid. Een vechter kan de underdog zijn en toch het verkeerde soort hoofdpijn. Garry's taak zou zijn om het gevecht in beweging te houden, Makhachev te laten draaien, schone grepen te weigeren en de kampioen aanvallen keer op keer opnieuw te laten starten. Hoe langer dat duurt, hoe meer de stootuitwisselingen ertoe gaan doen.

Het titelplaatje blijft druk

Het welterweight-titelplaatje heeft geen tekort aan namen. Garry, Carlos Prates, Michael Morales en Kamaru Usman zijn allemaal op verschillende manieren in de bredere Makhachev-discussie betrokken. Sommigen brengen finishende kracht. Sommigen brengen ervaring. Sommigen brengen frisse momentum. Garry brengt een postuur en stijl die mensen laten discussiëren over het daadwerkelijke gevecht, niet alleen over de rankingplek.

Daarom werkt Thompson's opmerking. Hij gooit niet zomaar een naam in de lucht. Hij kijkt naar de mechanica. Een lange, beheerste welterweight die kan stoten, bewegen en net genoeg kan worstelen om in leven te blijven, is geen gemakkelijke avond voor welke grappler-zware kampioen dan ook, zelfs niet voor een scherpe als Makhachev.

De UFC heeft Makhachev's volgende titelverdediging niet aangekondigd, en Garry is niets gegarandeerd tot de promotie het zegt. Maar het gesprek rondom hem wordt steeds moeilijker te negeren. Wanneer een striker als Thompson naar Garry kijkt en een echt tactisch probleem voor Makhachev ziet, geeft dat de Ierse uitdager een schoner argument dan een normale callout.

Garry moet nog bewijzen dat hij dat argument een titelgevecht in kan dragen. Makhachev heeft nog steeds het soort spel dat goede ideeën kan laten verdwijnen na één clinch. Maar als deze matchup ooit op een UFC-poster belandt, heeft Thompson al gewezen op het deel dat zal beslissen of Garry slechts een andere uitdager is of een echt probleem op 170 pond.