Joe Rogan haalt uit naar UFC-winbonussen

Joe Rogan heeft zijn kritiek op de show-and-win-uitbetalingsstructuur van de UFC opnieuw geuit en noemde de regeling tijdens een recente discussie in de JRE MMA Show het "meest bullshit part of the UFC". Rogans centrale bezwaar was niet dat vechters pas na een overwinning meer betaald zouden moeten krijgen. In plaats daarvan betoogde hij dat het contractuele purse van een vechter gegarandeerd zou moeten zijn in plaats van te worden opgesplitst in show money en een gelijke betaling die afhangt van de uitslag. Voor Rogan is de kwestie het financiële gevolg van een beslissing die bij juryleden kan liggen of beïnvloed kan worden door omstandigheden die een vechter niet volledig kan controleren.

De opmerkingen van Rogan richtten zich op de bekende constructie waarin een atleet het ene contractbedrag ontvangt voor deelname aan een gevecht en een ander, vaak gelijk bedrag voor winst. Hij zei dat het format te veel van de carrière, de toekomst en het vermogen van een vechter om een gezin te onderhouden in handen legt van mensen die soms een beslissing verkeerd kunnen beoordelen. Het argument werd krachtig gebracht, maar het punt was specifiek: Rogan gelooft niet dat een winbonus op het hoogste niveau zorgt voor meer inspanning van tegenstanders die al zo hard mogelijk proberen te winnen. Hij zei dat vechters simpelweg het bedrag moeten ontvangen dat hen wordt betaald, zonder dat de helft van die basisvergoeding gevecht voor gevecht wordt bepaald.

De zaak van Joe Rogan tegen voorwaardelijke betaling

Joe Rogan erkende dat perfecte jurering iemand misschien een argument zou geven voor een resultaatgericht betalingssysteem, maar hij zei dat hij het nog steeds niet zou steunen. In zijn visie hebben elitevechters niet het vooruitzicht van een winbonus nodig om harder te strijden. Ze vechten al zo hard als ze kunnen, wat betekent dat de voorwaardelijke betaling geen betekenisvolle extra prikkel vormt. Dat onderscheid is belangrijk voor het standpunt van Rogan. Hij besprak geen aparte discretionaire beloning voor een uitzonderlijke prestatie. Hij bekritiseerde de praktijk waarbij de tweede helft van de basiscontractvergoeding van een vechter wordt behandeld als iets dat via een resultaat moet worden verdiend.

Rogan zei dat die aanpak een groot deel van de inkomsten van een vechter blootstelt aan de “grillen” van mensen die soms fouten maken. De zorg reikt verder dan jurering. In de weergegeven discussie werd opgemerkt dat slechte arbitrage, twijfelachtige scorekaarten en freakblessures een uitslag kunnen beïnvloeden nadat een vechter maanden heeft getraind. Het voorgestelde principe van Rogan is simpel: het contracttarief moet het gegarandeerde tarief zijn. De voorbereiding, het risico en de inspanning van een vechter verdwijnen niet zomaar omdat de officiële uitslag tegen hen uitvalt.

De huidige opmerkingen werden gemaakt in JRE MMA Show 184 tijdens een gesprek met voormalig bantamgewichtkampioen Aljamain Sterling. Het gesprek over vechtersbetaling begint op 6:22 in de discussie. Rogan had in 2020 een vergelijkbare visie geuit, toen hij winbonussen oneerlijk noemde en pleitte voor gegarandeerde beurzen, waardoor de nieuwste opmerkingen een voortzetting zijn van een bestaand standpunt en niet een nieuwe klacht. Sterling bracht één beperkt tegenargument in tegen Rogans redenering over prikkels. Hij herinnerde zich dat hij extra gemotiveerd raakte toen Dana White de prestatiebonussen van UFC 300 verhoogde naar $300.000 vóór het gevecht van Sterling met Calvin Kattar. De reactie van Rogan verwierp het idee niet dat een speciale bonus opwinding kan creëren. Zijn punt was dat gelijkwaardige, vaardige vechters elkaar nog steeds kunnen neutraliseren ondanks hun intentie. Een gevecht dat fans als saai beschouwen, is niet noodzakelijk bewijs dat een van beide atleten inspanning of ambitie miste.

Joe Rogan scheidt inspanning van uitkomsten

De opmerkingen van Joe Rogan plaatsen de betaalkwestie rond het verschil tussen wat een vechter contractueel verdient en wat een atleet als extra beloning kan ontvangen. Hij stelde dat de basisbeurs van een tegenstander niet mag afhangen van de vraag of het gevecht het gewenste resultaat oplevert. Dat is vooral relevant voor zijn observatie dat vaardige tegenstanders elkaar kunnen uitschakelen, zelfs wanneer beiden proberen een spannend gevecht te leveren. Het UFC 300-voorbeeld van Sterling bood een nuttig contrast binnen hetzelfde gesprek. Hij zei dat de aankondiging van de verhoogde prestatiebonus van invloed was op wat hij overwoog tegen Kattar, waaronder de mogelijkheid om grotere risico’s te nemen in de jacht op een finish.

Maar Sterling zei ook dat er twee vechters nodig zijn om dat soort gevecht te creëren, en dat het gevecht niet zo verliep. Sterling versloeg Kattar op 13 april 2024 met unanieme beslissing. UFC Stats noteerde een voorsprong van 39-8 in significante stoten en acht takedowns voor Sterling. Voor Rogan verandert dat voorbeeld de bredere kwestie niet. Een aparte prestatiebonus kan een extra kans zijn, terwijl een show-and-win-splitsing een deel van de contractbeurs voorwaardelijk maakt. Zijn kritiek richt zich op het laatste. Hij zei dat vechters moeten worden betaald wat hen wordt betaald, omdat een verlies kan volgen op een krappe beslissing, een arbitragekwestie, een blessure of een competitieve matchup waarin geen van beide atleten de actie kan forceren die fans verwachten.

• Standpunt van Joe Rogan: de contractbeurs van een vechter moet gegarandeerd zijn in plaats van te worden verdeeld tussen showgeld en een winstafhankelijke betaling.
• Redenering van Joe Rogan: elitevechters proberen al te winnen, terwijl jurering, arbitrage, blessures en moeilijke matchups de uitslag kunnen beïnvloeden.

Joe Rogans nieuwste kritiek is uiteindelijk een oproep om het basissalaris van een vechter te scheiden van de onzekerheid van een enkel resultaat. Hij accepteert dat fans spannende gevechten willen, maar betoogt dat de realiteit van topsport niet mag bepalen of een atleet het volledige contractbedrag ontvangt.

Bronnen: MMA Fighting; MiddleEasy