Conor McGregor comeback: Edgar krijgt de trekker

Frankie Edgar weet dat de kriebel niet logisch is.

Dat is het nuttige deel van zijn visie op Conor McGregor, want Edgar verkoopt geen medelijden vanaf een afstand. Hij is de voormalig kampioen geweest die trots, kilometers en timing moest zien te beheren. Hij is ook de kleinere man geweest die ooit de McGregor-opdracht wilde toen de sport richting de Ier kantelde. Dus wanneer McGregors UFC 329-terugkeer tegen Max Holloway ging na slechts 69 seconden ten onder door een knieblessure, Edgar behandelde de comebackpoging niet als een of ander ijdel beroemdheidsproject.

McGregor was vijf jaar weggeweest uit de Octagon. Hij keerde terug in een sport die is blijven doorgaan, in een duel met Holloway, en vertrok bijna voordat het gevecht de kans kreeg om een gevecht te worden. Edgar’s analyse was simpel genoeg: geld is niet de drijfveer. De oude competitieve aantrekkingskracht is dat. Zijn kortste samenvatting was de meest eerlijke: “Ik snap het.”

Conor McGregor comeback uitgelegd door Frankie Edgar na UFC 329 blessure

Edgar sprak over McGregor terwijl hij zijn eigen RAF 11 gevecht met Clay Guida op 18 juli promootte, en zijn antwoord bevatte meer empathie dan veroordeling. Hij schetste McGregor als een vechter die het gevoel probeerde te herbeleven de man te zijn die iedereen najaagde. Dat is geen businessplan, en het is geen ranglijstargument. Het is de psychologie van een voormalig UFC-kampioen in twee divisies die ooit het hele vedergewicht- en lichtgewichtgesprek om zichzelf heen boog.

Het wrede deel is dat UFC 329 McGregor bijna geen informatie gaf buiten een nieuwe fysieke tegenslag. Een blessureverlies van 69 seconden vertelt hem niet of zijn timing weg is, of Holloway te scherp was, of dat de lange afwezigheid te veel had opgeslokt. Het vertelt hem dat zijn lichaam op het slechtst mogelijke moment faalde. Edgar merkte op dat McGregor nu weer een lange periode weg van de sport tegemoet gaat, en dat soort wachten kan voor een vechter die zich nog altijd aan vroegere pieken meet moeilijker zijn dan de revalidatie zelf.

Frankie Edgar heeft geschiedenis met de McGregor-achtervolging

Edgar’s perspectief komt ook met een oude what-if. In 2015, toen McGregor een nieuwe tegenstander nodig had voor UFC 189, wilden Edgar en zijn team die kans voordat Chad Mendes uiteindelijk instapte. Jaren later beweerde McGregor dat hij zich in 2018 vrijwillig had aangemeld om tegen Edgar te vechten toen Edgar geboekt stond om Max Holloway uit te dagen en Holloway zich terugtrok. Dat gevecht vond ook niet plaats; Brian Ortega verving Holloway en sloeg Edgar in de eerste ronde knock-out om een titelkans te verdienen. Het punt is niet dat Edgar en McGregor rivalen waren in de zuivere, klassieke zin. Het is dat hun carrières steeds rond dezelfde elite-vedergewichtluchtruimte bleven cirkelen zonder uiteindelijk te botsen.

• McGregor’s UFC 329 comeback tegen Max Holloway eindigde na 69 seconden.
• De stop kwam nadat McGregor een ernstige knieblessure opliep.
• Edgar zei dat McGregor concurrentie najaaagt, niet een loonstrookje.
• Edgar staat gepland om Clay Guida te ontmoeten op RAF 11 op 18 juli.

UFC 329 aftermath laat Conor McGregor achter met opnieuw een harde reset

Er ligt een botte sportieve vraag onder alle nostalgie: hoeveel resets heeft McGregor nog over? Hij is geen zich ontwikkelende contender die rustig kan herbouwen via ongeplaatste tegenstanders terwijl niemand kijkt. Elk McGregor-gevecht is een groot evenement, elk trainingskamp wordt een referendum, en elke blessure vergroot de kloof tussen de man die hij was en de man die hij nog kan zijn. Edgar, die met pensioen ging nadat zijn laatste UFC-gevecht door knock-out eindigde, begrijpt het gevaar van lang genoeg blijven voor de sport om de beslissing voor je te nemen.

Voor de UFC hangt de volgende stap af van gezondheid voordat er matchmaking plaatsvindt. Als McGregor een aanzienlijke periode uitvalt, kan de promotie geen verstandige competitieve route uitstippelen totdat de knie is geëvalueerd en zijn herstel echt is in plaats van promotioneel. De lichtgewicht- en vedergewichtwerelden draaien niet meer om hem zoals ze ooit deden, maar zijn naam verandert nog steeds de economie van evenementen op een manier die bijna niemand anders kan. Holloway laat UFC 329 ondertussen achter met een officieel resultaat dat snel en vreemd kwam, met weinig technisch bewijs om grotere discussies over waar McGregor staat te beslechten.

Edgar’s standpunt slaagt omdat het beide uitersten weigert. Hij doet niet alsof McGregor nog steeds aan de top van de sport staat, en hij spott niet met een vechter omdat hij dat hoogtepunt weer wil voelen. Het argument gaat echt over acceptatie, en vechters zijn meestal de laatsten die daar aankomen. McGregor’s comeback op UFC 329 eindigde na 69 seconden tegen Max Holloway.