شوکت رحمانوف به تمرینات بازگشت

شوکت رحمانوف بالاخره دوباره مثل یک مبارز حرکت می‌کند.

مدعی شکست‌ناپذیر دسته میان‌وزن UFC پس از یک دوره طولانی مصدومیت زانو، به تمرینات MMA بازگشته است و به این دسته ۱۷۰ پوندی یادآوری می‌کند که یکی از خطرناک‌ترین نام‌هایش هنوز از بین نرفته است. فیلم جدید حاوی تاریخ مبارزه نیست و این بدان معنا نیست که او فردا برای یک اردوی کامل UFC آماده است. اما پس از ماه‌ها سکوت، صحبت از جراحی، عصا، توانبخشی و عدم اطمینان، دیدن دوباره رحمانوف روی تشک، یک به‌روزرسانی واقعی است.

رحمانوف از دسامبر ۲۰۲۴، زمانی که با رأی متحد داوران در UFC 310 ایان ماچادو گری را شکست داد، مبارزه‌ای نداشته است. آن مبارزه به رکورد شکست‌ناپذیری گری پایان داد و رحمانوف را با رکورد ۱۹-۰ در وضعیت ایده‌آل نگه داشت. این مبارزه همچنین هزینه‌ای هم داشت. مشکل زانو که پس از آن ایجاد شد، او را از رقابت برای کسب عنوان قهرمانی خارج کرد و دسته وزنی سبک وزن را بدون او به حال خود رها کرد.

برای مبارزی که زمانی برای کسب عنوان قهرمانی در صف قرار داشت، این یک مکث وحشتناک است. رحمانوف جایگاه خود را در قفس از دست نداد. او زمان را از دست داد.

تصویر عنوان در زمان غیبت او تغییر کرد

لشکری ​​که رحمانوف پشت سر گذاشت، همان لشکری ​​نیست که به آن بازمی‌گردد.

وقتی او گری را شکست داد، بلال محمد هنوز قهرمان بود و رحمانوف وقتی بدنش اجازه می‌داد، به نظر می‌رسید که رقیب اصلی عنوان قهرمانی است. از آن زمان، کمربند تغییر کرده، نام‌ها عوض شده‌اند و اسلام ماخاچف اکنون با عنوان قهرمانی دسته میان‌وزن گره خورده است.

این همه چیز را در مورد رحمانوف تغییر می‌دهد. قبل از مصدومیت، پرونده او ساده بود: شکست‌ناپذیر، بردهای درخشان، و شانس قهرمانی در انتظار. حالا پرونده پیچیده‌تر شده است. او هنوز رکورددار است. او هنوز هم خطرناک است. اما او همچنین به اندازه کافی دور بوده است تا سایر مدعیان بتوانند نام خود را مطرح کنند.

ماخاچف پیش از این علناً اعلام کرده بود که رحمانوف نمی‌تواند به سادگی یک سال از میادین دور بماند و انتظار داشته باشد که مستقیماً وارد رقابت برای کسب عنوان قهرمانی شود. این بخش سخت مصدومیت‌ها در سطح بالا است. این دسته به رزومه احترام می‌گذارد، اما از حرکت باز نمی‌ماند.

• شوکت رحمانوف پس از مصدومیت زانو، به تمرینات MMA بازگشت.
• او به عنوان یک مبارز حرفه‌ای با رکورد ۱۹ برد و ۰ باخت، همچنان شکست‌ناپذیر است.
• آخرین مبارزه او پیروزی قاطع مقابل ایان ماچادو گری در UFC 310 بود.
• این مصدومیت او را برای مدت طولانی از رقابت برای کسب عنوان قهرمانی دسته متوسط ​​وزن دور نگه داشت.
• هنوز تاریخ رسمی بازگشت UFC اعلام نشده است.
• بازگشت زودهنگام در سال ۲۰۲۷ به عنوان یک جدول زمانی احتمالی ذکر شده است.

برد گری هنوز هم مهم است

دعوای ایان ماچادو گاری هنوز قوی‌ترین بخش استدلال فعلی رحمانوف است.

گری در زمان رویارویی شکست‌ناپذیر، با اعتماد به نفس و با سرعت بالا می‌رفت. رحمانوف آن شب به خط پایان نرسید، اما چیز مهم دیگری به دست آورد. او ثابت کرد که می‌تواند در یک مبارزه سخت و تاکتیکی در برابر یک میان‌وزن باهوش و چابک که به دام انداختنش آسان نبود، پیروز شود.

پیش از آن مبارزه، رحمانوف تمام حریفان دوران حرفه‌ای خود را از میدان به در کرده بود. تصمیم گری این روند را متوقف کرد، اما به یک سوال دیگر نیز پاسخ داد. او می‌توانست سه راند مبارزه کند، خود را وفق دهد، خطر را مدیریت کند و همچنان با پیروزی میدان را ترک کند.

این موضوع اکنون اهمیت دارد، زیرا تصویر عنوان قهرمانی میان وزن پر از مبارزانی است که می‌توانند راندها را زشت کنند. اگر رحمانوف سالم برگردد، پیروزی در گری هنوز نتیجه‌ای است که نام او را در صدر نگه می‌دارد.

قزاقستان هنوز منتظر کسب عنوان قهرمانی UFC خود است.

بازگشت رحمانوف فراتر از رتبه‌بندی‌ها اهمیت دارد.

او به قوی‌ترین امید عنوان قهرمانی UFC برای قزاقستان تبدیل شده است و پیش از این در مورد تمایلش برای بازگرداندن کمربند قهرمانی به خانه صحبت کرده بود. در طول دوران مصدومیت، این رویا بیش از هر زمان دیگری دور از دسترس به نظر می‌رسید. هر ماه بدون مبارزه، تصویر قهرمانی را مبهم‌تر می‌کرد.

فیلم تمرین دوباره به آن داستان جان می‌بخشد. مشکل زانو را حل نمی‌کند. مبارزه را قطعی نمی‌کند. تضمین نمی‌کند که او مستقیماً به مبارزه حذفی قهرمانی برگردد. اما نشان می‌دهد که راه دوباره باز است.

برای UFC، رحمانوف اگر سالم باشد، نامی ارزشمند باقی می‌ماند. او شکست‌ناپذیر، همه جا خطرناک است و هنوز هم هاله‌ای از مبارزی را به همراه دارد که هیچ‌کس نتوانسته او را شکست دهد. وزن متوسط ​​به چنین تهدیدی نیاز دارد. دسته‌ای با حضور ماخاچف، گری، کارلوس پراتس، بلال محمد و دیگر مدعیان، وقتی رحمانوف فعال باشد، بسیار قوی‌تر می‌شود.

بازگشت باید با دقت انجام شود

حرکت بعدی بخش حساس ماجراست.

آسیب زانو چیزی نیست که یک مبارز بتواند در وزن سبک وانمود به آن کند. بازی رحمانوف به فشار، قدرت کلینچ، تقلا، تهدید به زمین زدن و توانایی انفجار در موقعیت‌ها نیاز دارد. اگر زانو آماده نباشد، کل سبک تغییر می‌کند.

به همین دلیل است که باید به فیلم‌های تمرینی به عنوان پیشرفت نگاه کرد، نه چراغ سبز نهایی. آزمون واقعی، شدت کامل اردو، راندهای سخت، سرعت واکنش، حرکات دفاعی و اینکه آیا او می‌تواند بدون محافظت از پا، فشار بیاورد یا خیر، خواهد بود.

با این حال، این بهترین نشانه ای است که طرفداران رحمانوف در مدت زمان طولانی داشته اند. مدعی شکست ناپذیر به باشگاه برگشته، توانبخشی زانو به مرحله قابل توجهی رسیده است و دسته وزنی متوسط ​​​​باید دوباره نام او را در گفتگوها نگه دارد.

رحمانوف زمان را از دست داد. او رکورد را از دست نداد. اگر بدن ثابت بماند، رقابت برای کسب عنوان قهرمانی ممکن است دوباره برای "نوماد" جا باز کند.