Ben Askren betwijfelt Cejudo's RAF-training

Ben Askren gelooft dat Henry Cejudo's verlies tegen Merab Dvalishvili bij RAF Georgia minder te maken had met worstelreferenties dan met paraatheid voor een veeleisende wedstrijd. Cejudo opende een groot voordeel, nam een 8-0-voorsprong, maar Dvalishvili herstelde en won de beslissing met 11-8. Askrens reactie was duidelijk: volgens hem moet een atleet die instemt met worstelen zich voorbereiden op meer dan een verwachte snelle finish. Hij besprak Cejudo's late verval tijdens zijn verschijning in The MightyCast met Demetrious Johnson, waarbij hij zijn eigen recente RAF-optreden als contrast gebruikte. Askren had ook te maken met vermoeidheid in competitie, maar zijn omstandigheden volgden op een dubbele longtransplantatie en een lange periode waarin hij zichzelf niet hard kon pushen.

De kritiek werd niet gepresenteerd als een afwijzing van Cejudo's kunnen. Askren noemde hem zo elitair als maar kan en benadrukte hoe dicht hij bij het beëindigen van de wedstrijd was. Bij 8-0 had Cejudo slechts twee punten nodig voor het einde van de wedstrijd. Askrens theorie was dat Cejudo verwachtte bovenop te komen, Dvalishvili vaak genoeg te draaien en te finishen voordat een langere wedstrijd een factor werd. In plaats daarvan verschoof het momentum en Dvalishvili behaalde de 11-8 uitslag. Die reeks is centraal in Askrens argument: een sterke opening en een bijna-finish namen niet de noodzaak weg om voorbereid te zijn op langdurig worstelen. Zijn opmerkingen waren gebaseerd op een gok en niet op een gesprek met Cejudo, aangezien Askren zei dat hij niet met hem had gesproken.

Askren vergelijkt twee heel verschillende vermoeidheidsproblemen

Askrens eigen recente ervaring gaf zijn opmerkingen extra context. Hij streed op RAF 11 op 18 juli, zijn eerste competitie na een dubbele longtransplantatie na een traumatische bijna-doodervaring. Voormalig UFC weltergewicht kampioen Belal Muhammad versloeg Askren op beslissing, en Askren erkende later dat vermoeidheid een groot deel van zijn prestatie was. Hij zei ook dat hij niet van plan is om ooit weer te worstelen. Toen hij echter Cejudo's wedstrijd aansneed, maakte Askren een duidelijk onderscheid tussen zijn eigen herstel en wat hij van Cejudo zag. “Ik heb een longtransplantatie gehad, dus ik denk dat ik een excuus heb om heel moe te worden, maar mijn man werd echt moe,” zei Askren. Hij voegde eraan toe dat Cejudo moeite had om op zijn benen te staan tijdens de derde periode. Askrens boodschap was direct: “Je gaat akkoord om te worstelen, dan moet je daar binnenstappen en een beetje trainen.” Askren verduidelijkte later dat hij zich had versproken toen hij zijn eigen conditie besprak. Zijn longen deden geen pijn, zei hij; het probleem was zijn benen, die op een bepaald moment “van een klif vallen”. Zijn beste gok was hartdeconditionering. Askren legde uit dat hij zichzelf zes tot acht maanden lang niet hard had kunnen laten werken, en hij beschreef het herstel als voortdurend verbeterend maar langzaam. Die verklaring is waarom hij zijn conditieproblemen scheidde van zijn beoordeling van Cejudo. Askren zei niet dat Cejudo de vaardigheid miste om te winnen. Hij betoogde dat zelfs een gedecoreerde worstelaar de specifieke conditie nodig heeft die vereist is voor een RAF-wedstrijd die niet onmiddellijk eindigt.

De beschikbare details laten zien waarom Askren dacht dat Cejudo wellicht op een snelle afsluiting had gerekend. In freestyle, zei Askren, kan een worstelaar die die stijl begrijpt een tegenstander die dat niet doet keer op keer draaien. Hij geloofde dat Cejudo Dvalishvili misschien wel drie keer had gedraaid en nog maar één draai nodig had om de wedstrijd te beslissen. Askrens versie van Cejudo's denkwijze was expliciet een gok: Cejudo voelde zich misschien door zijn Olympische achtergrond in staat om één keer boven te komen, de benodigde draaien te verzamelen en de wedstrijd af te maken. In die zin erkende Askren dat de strategie bijna werkte. Het verlies wist het vroege succes van Cejudo niet uit; het benadrukte het risico van afhankelijk zijn van een vroege finish die nooit komt. Belangrijkste punten uit Askrens lezing van het gevecht: • Cejudo had een 8-0 voorsprong en was twee punten verwijderd van het beëindigen van de wedstrijd. • Askren zei dat Cejudo wellicht had verwacht dat één bovenpositie de laatste reeks draaien zou opleveren. • Dvalishvili herstelde en won de decision met 11-8 na de late problemen van Cejudo. De scores maken de ommekeer makkelijk in context te plaatsen. Cejudo stond acht punten voor voordat Dvalishvili terugkwam, maar het uiteindelijke verschil was drie punten in het voordeel van Dvalishvili. Askrens kritiek richtte zich daarom op de voorbereiding op de volledige duur van de wedstrijd, niet op de bewering dat Cejudo niet had kunnen winnen. Cejudo's positie als Olympisch goudwinnaar en voormalig UFC-kampioen in twee divisies was mede waarom Askren de bijna-finish als bewijs van zijn kunnen zag, terwijl hij zich ook afvroeg of hij genoeg had gedaan voor de fysieke eisen van de wedstrijd.

Waarom Askren dacht dat de wedstrijd bijna vroegtijdig eindigde

Askren zei dat hij een plausibele route zag waarlangs Cejudo verwachtte Dvalishvili snel te finishen. Zijn uitleg draaide om het voordeel dat een ervaren freestyle-worstelaar kan hebben wanneer een tegenstander freestyle niet begrijpt. Volgens Askren had Cejudo al zo'n drie draaien geproduceerd. Eén extra draai zou de punten hebben opgeleverd die nodig waren om de wedstrijd te beëindigen, en daarom zei Askren dat Cejudo 'hem inderdaad bijna had uitgeschakeld'. Het uiteindelijke resultaat veranderde niets aan dat kleine punt: Cejudo was dicht bij het voltooien van de reeks die Askren zich voorstelde. Tegelijkertijd vond Askren dat de vermoeidheid in de derde periode aantoonde dat Cejudo zich onvoldoende had voorbereid op de mogelijkheid van weerstand en een langere inspanning. Zijn opmerkingen waren bot, maar ze werden gepresenteerd als een mening over wat er mogelijk was gebeurd, niet als een bevestigd verslag van Cejudo's training. Askren zei dat Cejudo een goede verklaring nodig had voor het feit dat hij zo moe werd, en kwam toen terug op de bredere maatstaf die hij hanteert voor het accepteren van een worstelwedstrijd: sessies doen en ervoor trainen. De twee recente RAF-verliezen vonden onder heel verschillende omstandigheden plaats. Askren verloor van Muhammad tijdens zijn eerste competitieve optreden sinds de transplantatie en terwijl hij nog bezig was met zijn conditieherstel. Cejudo verloor nadat hij een 8-0 voorsprong had opgebouwd tegen Dvalishvili bij RAF Georgia. Dvalishvili had Cejudo eerder al op decision verslagen bij UFC 298 in 2024, waarmee het RAF-resultaat zijn tweede overwinning in vechtsporten op Cejudo was. Hun geplande derde ontmoeting staat voor RAF 12 op 22 augustus. Wedstrijdcontext samengevat: Evenement | Resultaat en context RAF Georgia | Cejudo leidde met 8-0 tegen Dvalishvili, maar Dvalishvili won de decision met 11-8. RAF 11, 18 juli | Askren verloor een decision van Belal Muhammad in zijn eerste competitie sinds zijn dubbele longtransplantatie. RAF 12, 22 augustus | Dvalishvili en Cejudo treffen elkaar voor de derde keer.

• Cejudo had een 8-0 voorsprong en had volgens Askren nog twee punten nodig om de wedstrijd te beëindigen.
• Askren geloofde dat Cejudo wellicht had verwacht te finishen via draaien vanuit bovenpositie.
• Dvalishvili herstelde en won de decision bij RAF Georgia met 11-8.

Askrens beoordeling van Cejudo was geworteld in het contrast tussen een bijna voltooide vroege finish en een wedstrijd die uiteindelijk meer uithoudingsvermogen vereiste. Hij erkende Cejudo's elite niveau en gaf toe hoe dicht hij bij het beëindigen van de wedstrijd was, maar stelde dat de instorting vanaf een 8-0 voorsprong een gebrek aan voorbereiding op een langere RAF-wedstrijd blootlegde. Askren legde ook uit dat zijn eigen vermoeidheid na RAF 11 volgens hem te maken had met hartdeconditionering en niet met pijn in zijn getransplanteerde longen. Nu Dvalishvili en Cejudo op 22 augustus opnieuw worstelen bij RAF 12, is de rematch de volgende geplande ontmoeting na Dvalishvili's comebackzege met 11-8.

Bronnen: MMA Fighting; BJPenn