Ο Τζος Χόκιτ αρνείται να ζητήσει συγγνώμη για το σχόλιο της Μισέλ Ομπάμα

Η διαμάχη έχει μια νέα διεύθυνση και είναι οι φωνητικές χορδές του Josh Hokit . Οι γροθιές του βαρέων βαρών του χάρισαν μια νίκη στο εντυπωσιακό ματς του UFC στον Λευκό Οίκο. Το στόμα του τού χάρισε ένα διαφορετικό είδος προβολέα. Και κρατάει και τα δύο χέρια σηκωμένα.

Αφού πυροδότησε πυρά στα μέσα ενημέρωσης με ένα νεύμα προς τη Μισέλ Ομπάμα μετά τον αγώνα, ο Χόκιτ μίλησε τώρα. Δεν υπήρξε καμία αποχώρηση. Δεν ψιθυρίστηκε καμία συγγνώμη μέσω ενός εκπροσώπου δημοσίων σχέσεων. Αντ' αυτού, προσέφερε μια πεισματική επανερμηνεία και ένα μάθημα πολιτικής αγωγής, όπως την βλέπει ο ίδιος. Η νίκη επί του Ντέρικ Λιούις ήταν καθαρή. Οι συνέπειες είναι σκόπιμα μπερδεμένες.

Η αμετανόητη στάση

Η εξήγησή του ήταν απλή. Το εννοούσε ως μια μορφή κολακείας. Μιλώντας στον Ariel Helwani, ο Hokit διατύπωσε την πλέον διαβόητη ατάκα του ως κομπλιμέντο για το σθένος της πρώην Πρώτης Κυρίας. Η φράση «δούλεψε σκληρά σαν άντρας» ήταν το σημείο αναφοράς του για την ανθεκτικότητά του. Κατά την άποψή του, η σύγκριση της Ομπάμα με έναν άντρα ήταν μεγάλος έπαινος για την ικανότητά της να διαχειρίζεται την πίεση. Ήταν ένα γλωσσικό τέχνασμα που προσγειώθηκε σαν μολύβδινο μπαλόνι παντού εκτός από το δικό του μυαλό.

Δεν σταμάτησε εκεί. Το σκηνικό, το ιστορικό South Lawn, ήταν κεντρικό στη συλλογιστική του. Ο Χόκιτ παρουσίασε τη στιγμή ως μια σκόπιμη δοκιμασία της αμερικανικής ελευθερίας. Υποστήριξε ότι σε πολλές άλλες χώρες, ένα τέτοιο σχόλιο θα μπορούσε να έχει σοβαρές επιπτώσεις. Εδώ, σας δίνει μια συνέντευξη για podcast. Αυτό, για αυτόν, είναι το θέμα.

Σχεδιάζοντας μια γραμμή

Εδώ είναι που ο Χόκιτ διαχωρίζει τον εαυτό του από την ομάδα. Σημείωσε με έμφαση άλλους μαχητές που αργότερα εξέφρασαν τη λύπη τους για τα άσχημα λόγια τους. Ονόματα όπως ο Χένρι Σετζούντο και ο Σον Στρίκλαντ επικαλέστηκαν ως παραδείγματα υπαναχώρησης στην οποία δεν θέλει να συμμετέχει. Η υπόσχεσή του ήταν απόλυτη: δεν θα τον ακούσετε ποτέ να παίρνει πίσω τα λόγια του. Είναι μια υπόσχεση που μετατρέπει κάθε συνέντευξη σε πιθανό τίτλο και κάθε τίτλο σε πιθανό πλεονέκτημα.

• Ο Τζος Χόκιτ νίκησε τον Ντέρικ Λιούις με τεχνικό νοκ άουτ στον δεύτερο γύρο στο UFC Freedom 250.
• Τα σχόλιά του μετά τον αγώνα περιελάμβαναν μια αμφιλεγόμενη αναφορά στη Μισέλ Ομπάμα.
• Διευθύνων Σύμβουλος του UFC Dana White επέκρινε δημόσια τα σχόλια του Χόκιτ λίγο αργότερα.
• Σε μια μεταγενέστερη συνέντευξη, ο Χόκιτ αρνήθηκε να ζητήσει συγγνώμη, επιμένοντας ότι η δήλωσή του ήταν κολακευτική.

Ο Λογισμός του UFC

Η ανυπακοή είναι ένα νόμισμα στα μαχητικά αθλήματα, αλλά η συναλλαγματική ισοτιμία καθορίζεται από τον διοργανωτή. Ο Dana White έχει ήδη εκφράσει τη δυσαρέσκειά του. Ωστόσο, ο Hokit ισχυρίζεται ότι δεν έχει άμεση επαφή με τον White ή τον κορυφαίο στέλεχος Hunter Campbell σχετικά με τις επιπτώσεις. Λειτουργεί σε μια γκρίζα ζώνη που συχνά δημιουργεί το UFC: ενθαρρύνει την προσωπικότητα και στη συνέχεια διαχειρίζεται την αντίδραση. Ο Hokit φαίνεται να υπολογίζει ότι η αξία του ως βίαιου, ομιλητικού βαρέων βαρών υπερτερεί του πονοκεφάλου της ρητορικής του. Μάλιστα, συνέκρινε την ανοχή του UFC με αυτήν του NFL, υπονοώντας ότι η παλιά του ζωή στην ομάδα προπόνησης με τους 49ers θα είχε τελειώσει εξαιτίας ενός παρόμοιου σχολίου. Λέει ότι σέβεται τον White για την ελευθερία που του δόθηκε. Αυτή η ελευθερία τώρα ελέγχεται.

Για την κατηγορία, αυτό αλλάζει ελάχιστα και τα πάντα. Οι κατατάξεις χτίζονται με βάση τις νίκες, και ο Χόκιτ έχει μια μεγάλη. Αλλά η πορεία χτίζεται στην εμπορευσιμότητα και τη διαχειρισιμότητα. Ποντάρει στην πρώτη για να επισκιάσει τις ανησυχίες για τη δεύτερη. Η δεκάδα βαρέων βαρών είναι ένας σύλλογος που αναζητά πάντα νέα, επικίνδυνα μέλη. Ο Χόκιτ είναι σίγουρα αυτό. Το αν θεωρείται ως ένα αξιοθέατο που πρέπει οπωσδήποτε να δει κανείς ή ως μια επιπλοκή στις δημόσιες σχέσεις θα καθορίσει τον επόμενο αγώνα του και την προσπάθειά του για μεγαλύτερα χρηματικά έπαθλα. Η στρατηγική του είναι υψηλού ρίσκου. Η ανταμοιβή είναι ένα φως που λάμπει πολύ πέρα ​​από το αθλητικό τμήμα.

Η επόμενη κίνηση ανήκει στους προξενητές και στο αφεντικό. Ο Χόκιτ έχει υποστηρίξει την υπόθεσή του, όχι σε δικαστήριο αλλά στο δικαστήριο της κοινής γνώμης όπου είναι ταυτόχρονα κατηγορούμενος και δικαστής. Περιμένει να χτυπήσει το κουδούνι για τον επόμενο αγώνα του, σίγουρος ότι η απόδοσή του θα πνίξει και πάλι τον θόρυβο. Ή ίσως θα τον ενισχύσει.