Ο Josh Hokit αρνείται να ζητήσει συγγνώμη για το σχόλιο για τη Michelle Obama

Η διαμάχη έχει νέα διεύθυνση, και είναι οι φωνητικές χορδές του Josh Hokit. Οι γροθιές του βαρέος βάρους του κέρδισαν μια νίκη στο εντυπωσιακό UFC στο White House. Το στόμα του κέρδισε ένα διαφορετικό είδος προβολής. Και κρατάει και τα δύο χέρια ψηλά.

Αφού προκάλεσε πυρκαγιά στα μέσα ενημέρωσης με ένα νεύμα στη Michelle Obama μετά τον αγώνα, ο Hokit μίλησε τώρα. Δεν υπήρξε υποχώρηση. Ούτε απολογία ψιθυριστή μέσω δημοσιογράφου. Αντ’ αυτού, πρόσφερε μια πεισματική επανερμηνεία και ένα μάθημα αγωγής του πολίτη, όπως το βλέπει. Η νίκη επί του Derrick Lewis ήταν καθαρή. Οι συνέπειες είναι σκόπιμα βρώμικες.

Η Αμετανόητη Στάση

Η εξήγησή του ήταν απλή. Το εννοούσε ως μια μορφή κολακείας. Μιλώντας στον Ariel Helwani, ο Hokit παρουσίασε τη νυν διαβόητη φράση του ως φιλοφρόνηση για την αντοχή της πρώην Πρώτης Κυρίας. Η φράση «δούλεψε σκληρά σαν άντρας» ήταν το σημείο αναφοράς του για την ανθεκτικότητα. Κατά τη γνώμη του, το να συγκρίνει την Obama με άντρα ήταν ύψιστος έπαινος για την ικανότητά της να διαχειρίζεται την πίεση. Ήταν ένα γλωσσικό ρίσκο που έπεσε σαν μπαλόνι παντού εκτός από το μυαλό του.

Δεν σταμάτησε εκεί. Το σκηνικό, εκείνος ο ιστορικός Νότιος Χλοοτάπητας, ήταν κεντρικό στη συλλογιστική του. Ο Hokit παρουσίασε τη στιγμή ως σκόπιμη δοκιμασία της αμερικανικής ελευθερίας. Υποστήριξε ότι σε πολλές άλλες χώρες, ένα τέτοιο σχόλιο θα μπορούσε να έχει σοβαρές συνέπειες. Εδώ, σου προσφέρει μια συνέντευξη σε podcast. Αυτό, για εκείνον, είναι το νόημα.

Χαράσσοντας μια Γραμμή

Εδώ είναι που ο Hokit ξεχωρίζει από το πλήθος. Επισήμανε με νόημα άλλους μαχητές που αργότερα εκφράζουν μετάνοια για την προκλητική τους φλυαρία. Ονόματα όπως οι Henry Cejudo και Sean Strickland εμφανίστηκαν ως παραδείγματα υπαναχώρησης που δεν θέλει κανένα μέρος της. Η υπόσχεσή του ήταν απόλυτη: δεν θα τον ακούσεις ποτέ να πάρει πίσω τα λόγια του. Είναι μια δέσμευση που μετατρέπει κάθε συνέντευξη σε πιθανό πρωτοσέλιδο, και κάθε πρωτοσέλιδο σε πιθανό πλεονέκτημα.

• Ο Josh Hokit νίκησε τον Derrick Lewis με TKO στον δεύτερο γύρο στο UFC Freedom 250.
• Οι δηλώσεις του μετά τον αγώνα περιλάμβαναν μια αμφιλεγόμενη αναφορά στη Michelle Obama.
• Ο CEO του UFC Dana White δημόσια επέκρινε τα σχόλια του Hokit λίγο αργότερα.
• Σε μεταγενέστερη συνέντευξη, ο Hokit αρνήθηκε να ζητήσει συγγνώμη, επιμένοντας ότι η δήλωσή του ήταν κολακευτική.

Ο Υπολογισμός του UFC

Η ανυπακοή είναι νόμισμα στα μαχητικά αθλήματα, αλλά η ισοτιμία καθορίζεται από τον διοργανωτή. Ο Dana White εξέφρασε ήδη τη δυσαρέσκειά του. Ωστόσο, ο Hokit ισχυρίζεται ότι δεν είχε άμεση επικοινωνία από τον White ή τον κορυφαίο εκτελεστικό Hunter Campbell σχετικά με τις συνέπειες. Κινείται σε μια γκρίζα ζώνη που συχνά δημιουργεί το UFC: ενθάρρυνε την προσωπικότητα, μετά διαχειρίσου την αντίδραση. Ο Hokit φαίνεται να υπολογίζει ότι η αξία του ως βίαιου, ομιλητικού βαρέος βαρέων βαρών υπερτερεί του πονοκεφάλου της ρητορικής του. Συνέκρινε ακόμη και την ανοχή του UFC με αυτή του NFL, υπονοώντας ότι η παλιά του ζωή στο practice squad με τους 49ers θα είχε τελειώσει για ένα παρόμοιο σχόλιο. Λέει ότι σέβεται τον White για την ελευθερία που του δόθηκε. Αυτή η ελευθερία τώρα ελέγχεται.

Για τη κατηγορία, αυτό αλλάζει λίγα και τα πάντα. Οι κατατάξεις χτίζονται πάνω σε νίκες, και ο Hokit έχει μια μεγάλη. Αλλά η πορεία χτίζεται πάνω στην εμπορευσιμότητα και τη διαχειρισιμότητα. Ποντάρει στην πρώτη για να επισκιάσει τις ανησυχίες για τη δεύτερη. Η πρώτη δεκάδα των βαρέων βαρών είναι ένα κλαμπ που πάντα ψάχνει για νέα, επικίνδυνα μέλη. Ο Hokit είναι σίγουρα αυτό. Το αν θα θεωρηθεί must-see αξιοθέατο ή δημοσιοσχετική περιπλοκή θα καθορίσει τον επόμενο αγώνα του και την ώθησή του για μεγαλύτερες αμοιβές. Η στρατηγική του είναι υψηλού κινδύνου. Η ανταμοιβή είναι ένας προβολέας που λάμπει πολύ πέρα από το αθλητικό τμήμα.

Η επόμενη κίνηση ανήκει στους matchmakers και στο αφεντικό. Ο Hokit έχει εκθέσει την υπόθεσή του, όχι σε δικαστήριο αλλά στο δικαστήριο της κοινής γνώμης, όπου είναι ταυτόχρονα κατηγορούμενος και δικαστής. Περιμένει το κουδούνι να χτυπήσει για τον επόμενο αγώνα του, σίγουρος ότι η απόδοσή του θα πνίξει ξανά τον θόρυβο. Ή ίσως τον ενισχύσει.