Cody Durden kısa sürede UFC galibiyeti

Cody Durden, UFC Vegas 116'ya neredeyse hiç hata yapma lüksü olmadan çıktı.

Zaten üst üste dört mağlubiyet almıştı. Bu tür bir seri, her telefon görüşmesinin hissini değiştirir. Adınız o listede olduğunda, son dakika teklifi sadece bir şans değil, aynı zamanda bir tuzaktır. Evet derseniz kendinizi kurtarabilirsiniz. Evet der ve kaybederseniz, durum daha da kötüleşir.

UFC'den Jafel Filho hakkında telefon geldiğinde Durden tam da bu durumdaydı.

Zamanlama en başından beri karmakarışıktı. Bir plan diğerine dönüştü. Çin'e olası bir seyahat konuşuldu, sonra vazgeçildi. Yazın ilerleyen dönemlerinde başka bir dövüşten bahsedildi. Sonra işler tekrar değişti ve Jafel Filho seçeneği önüne geldi. İlk başta tarih bile karıştırıldı. Durden dövüşün hala bir hafta sonra olduğunu düşünüyordu. Sonra bunun böyle olmadığını öğrendi. Dövüş o hafta sonuydu.

Bu, bir dövüşçünün ya geri çekilip daha temiz bir fırsat beklediği ya da kaosu yutarak ilerlediği anlardan biridir. Durden ilerledi.

Daha sonra, "Kaybedecek çok şeyim vardı" diye itiraf etti. Bu, tüm hikayedeki en net cümle olabilir. Eğlence olsun diye dövüşe girmiyordu. Aniden ortaya çıkan çılgın bir efsane hikayesinin peşinde değildi. UFC kariyerinin daha fazla geriye düşmesini engellemeye çalışıyordu.

Durden yine de riski göze aldı.

Olayı daha da ilginç kılan şey, acil bir dövüş için tam olarak mükemmel durumda olmamasıydı. Her şey hareketlenmeye başlamadan önceki haftalarda zaten kötü bir diz ve ciddi bir burkulmuş başparmakla uğraştığını söyledi. Kendini tekrar eski haline getirmek ve kampının yönünü yeniden belirlemek için American Top Team'e geri dönmüştü.

Ardından aramalar gelmeye devam etti.

Önce Çin'le bir dövüş. Sonra Çin'le dövüş yok. Yaz buluşması. Sonra yaz buluşması yok. Sonra Jafel Filho. Sonra seyahat mesajları. Sonra da zaman çizgisinin tam tepesine çöktüğünün farkına varması.

Durden, ilk tepkisinin temelde "Bu hafta sonu dövüşmeyeceğim. Beş günde 125 kiloya ulaşamam" şeklinde olduğunu söyledi. Birkaç dakika sonra durum tekrar değişti ve yine de gitmeye kendini ikna etti. O anı çok daha basit bir şekilde özetledi: "Boş ver, neden olmasın?"

Bu cümleyi ilk okuduğunuzda pervasızca gelebilir, ancak ardındaki gerçek hiç de pervasızca değildi. Baskı vardı. Çıkmazdan kurtulmanın bir yoluna ihtiyacı vardı. Bir galibiyete ihtiyacı vardı. Bir şeyleri değiştirmeye ihtiyacı vardı. Ve bazen dövüşçüler kendilerini tehlikeye atarlar çünkü hareketsiz kalmak risk almaktan daha kötü hissettirir.

Bu sefer farklı bir şekilde savaştı.

Hikayeyi gerçekten işler hale getiren kısım, kafes kapısı kapandıktan sonra geldi. Durden, bir süredir yanlış türden bir aceleyle savaştığını söyledi. Çok fazla güç. Çok fazla panik. Yeterince sabır olmadan çok fazla "öldür ya da öl" enerjisi. Bu sefer tüm dövüşü tek bir hamlede başlatmaya çalışmadı.

Hızını yavaşlattı.

İşte fark buydu. "Her şey yerine oturdu," dedi. "Kendimi evimde gibi hissettim. Gergin değildim. Endişeli değildim. Adrenalin dolu değildim. Sadece bir mücadeleydi." Bu sözler performansı tam olarak yansıtıyordu. Dört yenilgiyi tek bir umutsuz hamleyle silmeye çalışan bir adam gibi görünmüyordu. Ondan daha sakin, daha dingin ve her dakikanın neye ihtiyacı olduğunun daha farkında görünüyordu.

Genellikle baskı altındaki bir dövüşçü için en zor uyum sağlama noktası budur. Yeni teknikler öğrenmek değil. Birdenbire daha güçlü olmak da değil. Sadece geceyi zaten olduğundan daha ağır hale getirmemek için yeterince sakin olmak.

Durden ayrıca UFC'nin görüşmeler sırasında kendisine, bu maçtan sonra da başka bir maç olacağını netleştirerek bir miktar güvence verdiğini söyledi. Bu, riski biraz değiştirdi. Rahat hissettirecek kadar değil, ama almayı değer kılacak kadar. Kendi ifadesiyle, "bir yerine iki kazanma şansı" elde etmek gibiydi.

Bu önemli. Kadronun o kısmındaki dövüşçüler her zaman mükemmel bir söze ihtiyaç duymaz. Bazen sadece kötü bir raundun her şeyi silip süpürebileceği hissini durduracak kadar kesinliğe ihtiyaç duyarlar.

Şimdi yeni bir sözleşme arıyor ve tüm bu kaos başlamadan önce zaten konuşulan Ode Osbourne maçını hâlâ istiyor. "Güvencem olduğu ve yeni bir sözleşme aldığım sürece herkesle dövüşürüm" dedi.

• Durden, kariyerinin çok kötü bir noktasında bu maçı kabul etti.
• Neredeyse hiç hazırlanma süresi yoktu.
• Yaklaşımını değiştirdi ve çok daha fazla kontrolle dövüştü.
• Bu galibiyet ona UFC'de belki de yeni bir gerçek dönem daha kazandırdı.

Bu haftadan elde ettiği en büyük şey sadece kağıt üzerinde bir sonuç değildi. Nefesti. Alan. Aylarca süren yenilgiler ve baskıdan sonra birazcık nefes alacak yer. Yüz farklı şekilde kötü gidebilecek bir maçı aldı ve bir şekilde tam ihtiyaç duyduğu türden bir gece buldu.

Bu yüzden bu galibiyet olağan kısa süreli maç hikayesinden daha büyük hissettiriyor. Sadece kaos üzerine kurulu değildi. Sonunda kendini kurtaracak kadar yavaşlayan bir dövüşçü üzerine kuruluydu.