Aljamain Sterling krijgt een titelkans

Aljamain Sterling liet weinig ruimte voor discussie in het main event van UFC Vegas 116. Hij dreef Youssef Zalal voor zich uit, gooide hem keer op keer op de mat en vocht vijf ronden lang als een man die er geen belang bij had iemand een reden te geven deze overwinning als iets minder dan duidelijk te bestempelen.

Zalal kwam met momentum en velen stonden klaar om hem als het frissere verhaal in de 145-divisie te zien. Sterling zette daar hardhandig een streep door. Hij maakte het gevecht lelijk toen het lelijk moest zijn, beheerste de posities die ertoe deden en liet Zalal nooit echt lang op adem komen. Het was niet een van die prestaties die op één groot moment waren gebouwd. Het was gebouwd op druk, ervaring en het soort controle dat met elke ronde frustrerender wordt.

Sterling wil Volkanovski als volgende

Daarom wordt de titelpraat meteen luider. Sterling versloeg niet zomaar een willekeurige naam om bezig te blijven. Hij versloeg een levende tegenstander met echte buzz, en hij deed het op een manier die mensen eraan herinnerde hoe hij eruitziet wanneer hij degene is die de voorwaarden van het gevecht bepaalt. In het vedergewicht maakt dat uit. Deze divisie is in beweging, maar er is ook ruimte voor een veteraan om zich naar voren te dringen als de prestatie goed genoeg is. Sterling bezorgde zichzelf zo'n avond.

Het interessante deel is hoe anders hij nu voelt dan de vechter die voor het eerst omhoogging na het verliezen van de bantamgewichtriem. Toen had het gesprek rondom hem veel meer twijfel. Was hij te klein. Ging hij omhoog omdat het moest. Had hij fysiek nog genoeg over voor een nieuwe echte run. Die vragen zijn niet helemaal verdwenen, maar ze klinken niet hetzelfde na een gevecht als dit. Wanneer Sterling zijn stijl aan het werk krijgt, stoppen mensen met praten over zijn plafond en beginnen ze over matchups.

En de grootste matchup die voor hem ligt is duidelijk. Alexander Volkanovski zit nog steeds boven aan de divisie, en Sterling is niet subtiel over wat hij wil. Hij gelooft dat het palmares er is, dat de jaren van werk er zijn, en nu stapelen de vedergewichtoverwinningen zich hoog genoeg op dat hij niet eeuwig rond de top hoeft te blijven cirkelen. Of de UFC dat nu eens is, is een andere vraag, maar de push maakt na een prestatie als deze meer sense dan een paar maanden geleden.

Er hangt nog steeds een andere naam boven dit alles, en dat is Movsar Evloev. Sterling verloor dat gevecht al, en zulke nederlagen verdwijnen niet zomaar omdat de volgende overwinning er goed uitziet. Als de UFC streng wil blijven, heeft Evloev een schoner argument. Als de divisie met urgentie wil bewegen en men vindt wat Sterling nog brengt als voormalig kampioen met een herkenbare naam goed, dan wordt het gesprek gecompliceerder. Dat is meestal waar het interessant wordt.

Sterling begrijpt ook iets wat veel titelkandidaten niet doen. Hij weet hoe hij een overwinning meteen betekenisvol kan laten voelen. Hij wacht niet tot anderen het verhaal voor hem inkaderen. Hij begint het zelf te doen zodra het gevecht voorbij is. Dat maakt uit in een divisie als deze, want titelgevechten worden niet alleen op statistieken gegeven. Timing maakt uit. Zichtbaarheid maakt uit. Het gevoel rond een vechter maakt uit. Sterling heeft genoeg ervaring om dat allemaal te weten.

• Sterling versloeg Zalal overtuigend en nam het meeste mysterie rond de matchup weg.
• Hij zag er sterk genoeg uit in het vedergewicht om de titelpraat reëel te houden.
• Volkanovski is het voor de hand liggende doelwit, ook al is het pad nog niet helemaal duidelijk.
• De UFC moet nu beslissen of ze de prestatie belonen of Sterling achter een andere titelkandidaat laten wachten.

Voor Zalal is dit een zware nederlaag, want die kwam niet door één fout. Die kwam doordat hij bijna de hele avond in het gevecht van Sterling werd meegesleurd. Dat zegt veel over waar Sterling nog staat als probleem op hoog niveau. Hij maakt gevechten niet altijd mooi, maar hij kan ze voor de ander nog steeds ellendig laten voelen. In deze fase van zijn carrière is dat misschien wel belangrijker dan stijlpunten.

Dus nu ligt er een echte vraag voor de divisie. Was dit gewoon een heel goede prestatie van een veteraan, of was het het soort overwinning dat Sterling direct in het laatste serieuze titelgesprek van zijn carrière moet brengen. Na UFC Vegas 116 klinkt die vraag een stuk luider dan voordat de kooideur dichtging.