Amanda Nunes geçici kemer maçından kaçındı

Norma Dumont, Amanda Nunes'in kararını hafife aldığını iddia etmiyor.

Kayla Harrison'ın maçtan çekilmek zorunda kalmasının ardından geçici şampiyonluk maçına çıkmaya hazır olduğunu söyleyen Dumont, şimdi tüm olayların nasıl geliştiğinden açıkça rahatsız olmuş durumda. Nunes'in bu maçı yapma şansı olduğunu ancak istemediğini söylüyor. Ve bununla da kalmadı. Dumont, Nunes'in Harrison maçı gerçekleşmeden önce kaybetmekten korktuğu için bu teklifi reddetmiş olabileceğini bile sordu.

Bu, Nunes gibi bir dövüşçüye yöneltilecek çok güçlü bir hamle, etrafındaki tüm hayal kırıklığına rağmen. Amanda sadece bir sıkletin kenarında dolaşan eski bir şampiyon değil. O hala kadınlar sporunun gelmiş geçmiş en büyük isimlerinden biri ve geri dönüşüyle ​​ilgili her şey hızla dikkat çekiyor. Dumont bunu biliyor. Ayrıca, kendisini doğrudan bu hikayenin önüne koyduğu anda kendi adının çok daha fazla duyulacağını da biliyor.

Dumont bu dövüşü istedi ve şimdi sessizce dile getirdiği şeyi yüksek sesle söylüyor.

Dumont'un açıklaması basit. Önünde bir şampiyonluk fırsatı vardı, o da bu fırsatı değerlendirmeye hazırdı ve Nunes, tartışmasız bir kemer söz konusu olmadığı sürece bunu yapmaya hiç ilgi duymuyordu. Nunes daha önce de kendi pozisyonunu net bir şekilde ortaya koymuş, sadece gerçek şampiyonluk için dövüşmek istediğini, geçici bir kemer için dövüşmek istemediğini söylemişti. Dumont bu cevabı açıkça beğenmedi. Onun açısından bakıldığında, bu, genel olarak tüm kategoriye değil, belirli bir rekabete ve belirli bir rakibe odaklanan seçici bir geri dönüş gibi görünüyor.

Gerilimin asıl kaynağı işte burada. Dumont sadece olası bir şampiyonluk şansını kaçırdığı için üzgün değil, aynı zamanda Nunes'in geri dönüşünün ardındaki mantığı da sorguluyor. Ona göre bu, şampiyonun geri dönüp sıklet kategorisini temizlemesinden ziyade, Harrison ile kişisel bir hesaplaşma meselesi. Hatta Nunes'in o maçtan hemen sonra tekrar emekli olabileceğine inanıyor. Eğer Dumont böyle düşünüyorsa, neden sinirli olduğu da anlaşılabilir. Ona göre, kemer mücadelesi daha büyük isimler ve kişisel gündemler etrafında şekillenirken, diğer herkese beklemesi söyleniyor.

Dumont aynı zamanda aynı noktada sıkışıp kalmaktan yorulmuş biri gibi konuşuyor. Daha büyük maçlar istiyor ve bu eşleşmeleri elde etmenin kolay olmadığını söylüyor. Dolayısıyla bir pencere açıldığında, kısa bir süreliğine bile olsa, ve o pencereden geçemeden kapandığında, bu hayal kırıklığı taşıyor. Sıralamanın o bölgesindeki dövüşçüler, sıklet birkaç büyük ismin etrafında hareket etmeye başladığında momentumun ne kadar hızlı öldüğünü bilir. Zaten manşetlere bağlı değilseniz, herkes başkasının dönüşünü konuşurken kendi şansınızın gözlerinizin önünde kayboluşunu izleyebilirsiniz.

Aynı zamanda bu tam da insanları hızla tartışmaya sürükleyen türden bir iddia. Bazı taraftarlar Dumont'u duyup onun sadece Contender'ların yapması gerekeni yaptığını, kendini konuşmanın içine zorla soktuğunu ve büyük yıldızın onu görmezden gelmesini zorlaştırdığını söyleyecek. Diğerleri ise bunu bir abartı olarak görecek, çünkü Amanda Nunes bu sporda korkunun inandırıcı bir açıklama gibi görünmesi için zaten çok fazla şey yaptı. Bu bölünmüş tepki, hikâyenin neden ayakta kaldığının bir parçası. Aynı anda iki sinire dokunuyor. Nunes'in mirasına dokunuyor ve yıldız gücü işin içine girdiğinde unvan fırsatlarının nasıl dağıtıldığına dokunuyor.

• Dumont, geçici unvan maçı için hazır olduğunu söylüyor.
• Nunes'in bu eşleşmeyi kabul etmeye hiç niyeti olmadığına inanıyor.
• Kaybetme korkusunun rol oynayıp oynamadığını bile sorguladı.
• Yorumlar, Harrison ve Nunes etrafındaki kemer tablosuna daha fazla ateş katıyor.

Dumont'un kendisi açısından bu aynı zamanda akıllıca bir zamanlama. UFC Vegas 116'da Joselyne Edwards karşısında hâlâ önünde bir işi var ve daha büyük bir kemer konuşmasının gerçekten tutması için önce o maçı kazanması gerekiyor. Ancak dövüşçüler kafes kapısı kapandıktan sonra baskı kurmaya başlamaz. O, adının sıkletindeki en büyük konuşmaya bağlı kalmasını sağlıyor. Ve kazanırsa, bu yorumlar daha da sert bir şekilde tekrar gündeme gelir.

Tüm bunların altındaki daha büyük sorun, UFC'nin büyük bir eski şampiyon geri döndüğünde sürekli karşılaştığı bir sorun. Sıklet o dönüşün etrafında anında şekillenmeye başlıyor. Sıralamalar önemli, ama sadece bir yere kadar. Liyakat önemli, ama daha büyük bir hikâye kapıdan girinceye kadar. Dumont temelde bunun gerçek zamanlı olarak yaşandığını gördüğünü söylüyor ve bunun sıradaki yerine dair söylediklerini beğenmiyor.

Şimdi kim bu yorumları sevsin ya da sevmesin, top yuvarlanmaya devam ediyor. Dumont lafını söyledi. Nunes'in tutumu zaten biliniyor. Harrison hâlâ kemer tablosunun merkezinde. Ve sıkletin geri kalanı, sürekli başkasının etrafında kurgulanan bir hikâyeye dövüşerek girmeye çalışmakla kalıyor. En keskin sözler genellikle tam da buradan çıkar. Bir iddia sahibi, kazandığını düşündüğü yer ile spot ışığının gerçekte ödüllendirdiği yer arasındaki boşluğu hisseder ve er ya da geç tam olarak ne düşündüğünü söyler.