Henry Cejudo Eyes Trilogy After RAF 12 Pin

Henry Cejudo opuścił RAF 12, nie spuszczając z oka 36-sekundowego zwycięstwa nad Meraba Dwaliszwilim. Były mistrz olimpijski zapowiedział, że chce stoczyć trzecią walkę zapaśniczą z Gruzinem po tym, jak obaj zremisowali po jednym zwycięstwie. Nie zaplanowano jeszcze walki trylogii, ale Cejudo jest zainteresowany nowym wydarzeniem: rewanż rozstrzygnął natychmiastowy wynik, nie przerywając rywalizacji.

Pierwsze spotkanie wyjaśnia, dlaczego szybki wynik był tak ważny dla Cejudo. Zbudował przewagę 8:0, zanim Dwaliszwili odrobił straty i wygrał 11:8, co Cejudo później opisał jako upokarzające. Ich rewanż z RAF 12 potoczył się zupełnie inaczej. Cejudo zaatakował wcześnie, naraził Dwaliszwiliego na niebezpieczeństwo i przypiął go 36 sekund po rozpoczęciu pierwszej kwarty. Zamiast kolejnej długiej zmiany tempa, walka zakończyła się, zanim Dwaliszwili zdążył nabrać tempa.

Dlaczego Cejudo chce trzeciego meczu

Cejudo ma teraz prosty, konkurencyjny argument za kolejnym starciem. Dwaliszwili odniósł zwycięstwo w pierwszej walce, a Cejudo położył decydujące przypięcie w drugiej. Trzecia walka odpowiedziałaby na pytanie, na które rewanż nie mógł odpowiedzieć: który wynik najlepiej odzwierciedla rywalizację, gdy obaj panowie mają czas na adaptację? Cejudo wydawał się chętny do odpowiedzi, choć nie twierdził, że RAF ani którakolwiek ze stron doszły do ​​porozumienia.

To rozróżnienie jest istotne. Cejudo ogłosił swoje zainteresowanie, a nie potwierdzoną rezerwację. Jego następny zaplanowany występ to walka bokserska z Deenem Wielkim pod szyldem Misfits Boxing. Każda trzecia walka zapaśnicza z Dvalishvilim wymagałaby zatem osobnej umowy i miejsca na przyszłej gali. Na razie trylogia to wyzwanie, którego Cejudo pragnie, a nie wydarzenie, które fani mogą już wpisać do kalendarza.

Praca nad 36-sekundowym pinem

Cejudo powiązał tę zmianę z bardziej zdyscyplinowanymi przygotowaniami. Po pierwszej porażce zwrócił się o poradę do trenera zapaśniczego Izzy'ego Martineza i spędził około półtora miesiąca na treningach w północnej części stanu Nowy Jork, korzystając z programu zapaśniczego Amsterdam. Powiedział, że porażka zmusiła go do ponownego skupienia się na codziennych szczegółach, które mogą zaniknąć po latach rywalizacji. Wynik na RAF 12 był krótkotrwały, ale przygotowania, które za nim stały, takie nie były.

To wydarzenie przywróciło Cejudo do sportu, który w 2008 roku zapewnił mu tytuł mistrza olimpijskiego. Ostatnie 13 lat poświęcił głównie mieszanym sztukom walki, zdobywając po drodze tytuły UFC w dwóch dywizjach. Powrót do systemu wyłącznie zapaśniczego w walce z Dwaliszwilim wymagał innego rytmu i bardziej precyzyjnego podejścia technicznego. W rewanżu Cejudo wykorzystał to skupienie, zanim walka zdążyła przerodzić się w kolejną walkę wytrzymałościową.

Kontrast między tymi dwoma meczami sprawia również, że żaden z nich nie może po prostu zastąpić drugiego. Dwaliszwili udowodnił w pierwszym spotkaniu, że potrafi odrobić straty po tym, jak stracił dużo punktów, podczas gdy Cejudo wyeliminował tę możliwość w rewanżu, kończąc mecz natychmiast. Ich różne drogi do zwycięstwa nadają potencjalnemu trzeciemu pojedynkowi autentyczną wartość rywalizacyjną. Nie ustalają jednak jego zasad, daty ani miejsca. Szczegóły te będą miały znaczenie dopiero wtedy, gdy pomysł przekształci się w podpisany mecz.

• Cejudo przypiął Dvalishviliego 36 sekund po rozpoczęciu pierwszej tercji na stadionie RAF 12.
• Wynik ten wyrównał bilans zwycięstw obu drużyn, a Cejudo powiedział, że jest zainteresowany trylogią.

Przypięcie dało Cejudo odpowiedź, na którą liczył po trudnym pierwszym spotkaniu. Jego apel o trylogię nadaje rywalizacji logiczny kolejny krok, nie udając, że ten krok jest już oficjalny. Dwaliszwili pokazał, że potrafi odwrócić losy meczu; Cejudo pokazał, że potrafi go natychmiast zakończyć. Trzecia walka rozstrzygnęłaby o wiele więcej niż seria remisowa, ale pozostanie to jedynie ewentualną opcją, dopóki zawodnicy i promotor nie urzeczywistnią tej wizji.

Źródła: MMA Fighting; BJPenn