Georges St-Pierre onthult voorwaarden voor gevecht met Anderson Silva

Georges St-Pierre zegt dat de Anderson Silva-superfight nooit een gevecht was dat hij simpelweg weigerde aan te nemen. Toen de UFC het idee aandroeg in de jaren dat beide mannen hun divisies domineerden, was GSP bereid te luisteren. Hij was alleen niet bereid om voor de grootste test van zijn carrière onder gewone voorwaarden een divisie omhoog te gaan.

St-Pierre heeft nu uitgelegd welke voorwaarden hij bij de promotie neerlegde: meer betaald, een catchweight rond 180 pound en dopingtests gekoppeld aan het gevecht. Volgens zijn lezing stopte het gesprek daar. De UFC benaderde hem één keer, hij gaf de voorwaarden die het gevecht mogelijk zouden maken, en het gesprek mondde nooit uit in een contract.

GSP accepteerde het risico, niet de voorwaarden

Op zijn hoogtepunt stond deze matchup boven bijna alles in de sport. St-Pierre beheerste de weltergewichtdivisie met worstelen, timing en een tempo dat weinig tegenstanders konden oplossen. Silva opereerde één gewichtsklasse boven hem en veranderde middengewichttitelgevechten in demonstraties van afstand, precisie en plotselinge finishes.

Fans zagen twee dominante kampioenen en zagen het voor de hand liggende gevecht. St-Pierre zag de prijs van het oversteken van divisies. Silva trotseren betekende je voorbereiden op een grotere tegenstander, je lichaam voor één nacht veranderen en dan beslissen of je comfortabel kon terugkeren naar de gewichtsklasse waar zijn eigen titelrun nog gaande was.

Een catchweight gaf hem het duidelijkste antwoord. St-Pierre zegt dat hij bereid was Silva op ongeveer 180 pound te ontmoeten, in plaats van een definitieve sprong naar de middengewichtdivisie te maken. Dat gewicht plaatste hem nog steeds boven zijn gebruikelijke limiet, maar voorkwam dat de superfight een volledige overstap naar Silva's wereld werd.

“Als je er 180 [pound] catchweight van maakte, doe ik mee.”

• St-Pierre zegt dat UFC-functionarissen hem één keer benaderden over een gevecht tegen Anderson Silva.
• Hij wilde meer compensatie voor het omhooggaan boven weltergewicht.
• Hij verzocht om een catchweightgevecht rond 180 pound.
• Ook eiste hij dopingtests voordat hij akkoord ging.

De UFC sloot de deal nooit

St-Pierre's versie verandert het oude argument rond het gevecht. Jarenlang was de simpelste verklaring dat de kleinere kampioen het gevaar dat Silva vormde niet wilde. GSP zegt dat de realiteit praktischer was: hij was bereid te vechten, maar de deal moest de omvang van de opdracht erkennen.

Hij zegt ook niet te weten wat er aan Silva's kant van het gesprek gebeurde. Hij kan niet zeggen of de Braziliaan dezelfde matchup werd aangeboden of dat de UFC het idee ooit verder duwde dan de eerste benadering aan hem. Zijn eigen antwoord was gegeven. Er kwam geen akkoord terug.

Het gevecht bleef op papier

De reden dat deze matchup beide namen nog steeds achtervolgt is simpel: hun spel was gemaakt om te botsen. Silva was de langere, lossere finisher die aarzeling bestrafte met stoten die tegenstanders nooit zagen aankomen. St-Pierre was de gedisciplineerde kampioen die een gevecht kon omvormen tot een reeks takedowns, resets en uitputtende beslissingen.

Er was geen duidelijk antwoord. Kon Silva het gevecht lang genoeg staand houden om hem pijn te doen? Kon GSP zijn ruimte afnemen en hem over vijf rondes controleren? De UFC kreeg die vragen nooit in een arena te verkopen, en fans bleven ze meedragen door de rest van beider carrières.

St-Pierre stapte jaren later uiteindelijk over naar middengewicht en versloeg Michael Bisping om nog een UFC-titel te winnen. Tegen die tijd hoorde de Silva-matchup bij een ander tijdperk. Het was niet langer de ontmoeting van twee regerende kampioenen die tegelijkertijd boven de sport stonden.

GSP's nieuwste lezing brengt de superfight niet terug. Het maakt zijn positie wel duidelijker. Hij was bereid Anderson Silva te trotseren, maar hij wilde dat gewicht, geld en tests pasten bij de omvang van de nacht. De UFC veranderde die voorwaarden nooit in een gevecht.