Bruce Buffer fout tijdens UFC Seattle

Bruce Buffer is normaal gesproken de stem die de chaos bezegelt, niet de man die er middenin staat. Deze keer moest hij het tegenovergestelde doen.

Voor het eerst sprak Buffer in detail over de fout in Seattle, waar hij de verkeerde winnaar aankondigde na het gevecht tussen Marcin Tybura en Tyrell Fortune. Hij draaide er niet omheen. Hij zei het duidelijk. De fout was de zijne, en hij neemt er de volledige verantwoordelijkheid voor.

Dat is echt de kern van het verhaal. Hij gaf de ruimte niet de schuld. Hij verschool zich niet achter de snelheid van de vechtavond. Hij probeerde het niet kleiner te laten lijken dan het leek. Hij zei dat hij de verkeerde beslissing had gemaakt, en in een baan als de zijne is dat ongeveer zo direct als het maar kan.

Wat het geheel extra ongemakkelijk maakte, is dat het Bruce Buffer overkwam, een man die dit al tientallen jaren doet en bijna nooit een fout maakt die echt het nieuws haalt. Daarom merkten mensen het zo snel op. Als dit een nieuwere omroeper overkomt, praten fans er een paar uur over en gaan ze verder. Wanneer het Buffer overkomt, voelt het meteen vreemd, omdat zijn stem zo sterk verbonden is met zekerheid op een vechtavond.

Hij legde ook uit dat de verwarring rond UFC 327 anders was. In dat geval zei hij dat hij las wat hem werd aangegeven, en dat het probleem kwam doordat de informatie verkeerd bij hem aankwam. Dat onderscheid is belangrijk voor hem. In Seattle, zegt hij, was de fout de zijne. Bij UFC 327, zegt hij, begon de fout voordat de uitslag ooit zijn mond bereikte.

Buffer nam de fout op zich

Dat maakt dit meer dan een simpel verhaal over een excuus. Het werd een blik op hoe fragiel de laatste seconden van een MMA-uitslag nog steeds kunnen zijn, zelfs bij de grootste promotie in de sport. Fans denken meestal dat het moeilijkste voorbij is als het laatste signaal klinkt. Het is niet altijd voorbij. Eén scorekaart, één overdracht, één zin die te snel wordt voorgelezen, en de hele ontknoping kan voor iedereen rommelig worden.

• Buffer aanvaardde de volledige verantwoordelijkheid voor de fout in Seattle.
• Hij zegt dat de verwarring bij UFC 327 een ander soort probleem was.
• Hij probeert zijn eigen fout te scheiden van een slechte informatieoverdracht.
• Het verhaal werd groter omdat dit soort fouten bij hem bijna nooit gebeuren.

Er zit ook iets menselijks in de manier waarop hij ermee omging. Hij klonk niet defensief. Hij klonk geïrriteerd op zichzelf. Dat is waarschijnlijk de enige toon die echt werkt wanneer iemand in zijn positie iets zo zichtbaars verkeerd doet. Mensen vergeven fouten sneller wanneer degene die ze maakt iedereen niet beledigt door te doen alsof de fout er nauwelijks toe deed.

Tegelijkertijd is dit het soort ding dat blijft hangen, omdat het aankondigen van de verkeerde winnaar een van de weinige fouten in MMA is die meteen groter voelt dan een technische slip. Het verandert de emotionele afloop van het gevecht. De ene hoek viert feest. De andere hoek incasseert het verlies. Dan draait alles om. Zelfs als de correctie snel komt, heeft de zaal de verkeerde afloop al één keer gevoeld.

Daarom is het belangrijk dat Buffer zich publiekelijk uitspreekt. Hij kent zijn rol in de machine. Hij leest niet alleen namen voor. Hij is de laatste stem op een van de belangrijkste seconden van de avond. Wanneer die stem het verkeerd doet, weegt de fout zwaarder dan een normale productiefout. En wanneer diezelfde stem ronduit zegt: 'deze was mijn schuld', luisteren mensen.

Het interessantere deel is nu of de UFC het proces rondom hem aanscherpt nadat twee lelijke uitslagverwisselingen zo kort na elkaar plaatsvonden. Buffers reputatie zal dit overleven. Daarvoor is die te sterk en te verdiend. Maar de sport ziet er niet goed uit wanneer de afloop van een gevecht onstabiel begint te voelen zodra de scorekaarten de handen van de juryleden verlaten. Dat is waar dit verhaal echt aan tornt.

Buffer deed deze keer zijn deel. Hij nam de fout in Seattle op zich. Hij trok een lijn tussen dat en UFC 327. En hij herinnerde iedereen eraan dat zelfs na al die jaren één kleine fout op het verkeerde moment de hele ontknoping nog uit balans kan brengen.