ژرژ سنت-پیر به خمزت چیمایف هشدار می‌دهد

Georges St-Pierre به این دلیل Sean Strickland را انتخاب نمی‌کند که آسان به نظر برسد. او به مین‌ایونت UFC 328 همان‌گونه نگاه می‌کند که مبارزان به مبارزات نگاه می‌کنند: نه از پشت هیاهو، نه از پشت شانس‌ها و نه از پشت این پرسش که چه کسی روی کاغذ بیشتر مردم را می‌ترساند. Khamzat Chimaev ممکن است فاووریت قوی‌تر، قهرمان شکست‌ناپذیر و مبارز خطرناک‌تر در مراحل ابتدایی باشد، اما GSP هنوز مسیری می‌بیند که Strickland می‌تواند آن شب را ناخوشایند کند.

این همان چیزی است که نظر او را ارزش شنیدن می‌دهد. St-Pierre می‌داند معنای قدم گذاشتن به یک مبارزه قهرمانی در حالی که همه از فشار، کشتی، ریتم و خطر صحبت می‌کنند، چیست. او همچنین می‌داند که ورزشکارتر بودن یا انفجاری‌تر بودن به‌طور خودکار مبارزات قهرمانی پنج راندی را نمی‌برد. گاهی کسی که آرام می‌ماند، مبارزه را زشت نگه می‌دارد و از عجله امتناع می‌کند، می‌تواند مبارز بهتر را به یک مشکل طولانی بکشاند.

Chimaev از عنوان قهرمانی میان‌وزن UFC در برابر Strickland در UFC 328 در Newark دفاع می‌کند. هر دو مرد حد وزن قهرمانی 185 پوندی را رعایت کردند، بنابراین کمربند رسماً روی خط است. نتیجه هنوز مشخص نیست، و این مهم است. این هنوز مبارزه‌ای درباره سوالات است، نه پاسخ‌ها.

پیش‌نمایش Chimaev مقابل Strickland

تهدید Chimaev واضح است. او می‌تواند سریع شروع کند، فاصله را به سرعت ببندد، کلینچ را تحمیل کند، تیک‌داون‌ها را زنجیره‌ای اجرا کند و حریفان را وادار کند که راند اول را به دفاع کردن بگذرانند نه مبارزه کردن. این همان بخشی است که همه درباره‌اش صحبت می‌کنند چون واقعی است. وقتی Chimaev دستانش را قفل می‌کند و مبارزه به سمت حصار یا تشک می‌رود، حتی مبارزان قوی هم می‌توانند گیر افتاده به نظر برسند.

مسیر Strickland کمتر دراماتیک است، اما جعلی نیست. او باید موج اول را زنده بماند، پاهایش را زیر خود نگه دارد، از جب خود استفاده کند، بدون وحشت دفاع کند و Chimaev را برای هر موقعیت به زحمت بیندازد. Strickland نیازی ندارد زیبا به نظر برسد. او باید مبارزه را طولانی‌تر، کندتر و آزاردهنده‌تر از آنچه Chimaev می‌خواهد، کند.

• Georges St-Pierre معتقد است Sean Strickland مسیر واقعی برای شگفتی‌سازی در UFC 328 دارد.
• Khamzat Chimaev همچنان مورد علاقه است و از عنوان قهرمانی میان‌وزن UFC دفاع می‌کند.
• هر دو مبارز در Newark وزن قهرمانی 185 پوندی را رعایت کردند.
• سوال کلیدی این است که آیا Strickland می‌تواند مبارزه را طولانی کند و فشار اولیه Chimaev را تخلیه کند.

اینجاست که هشدار GSP جور در می‌آید. Chimaev ممکن است در زمینه‌هایی که بسیاری از مبارزات را تعیین می‌کنند بهتر باشد، اما Strickland وقتی ریتمش را پیدا کند سخت شکسته می‌شود. او مقابل حریفان می‌ایستد، صحبت می‌کند، دفاع می‌کند، جب می‌زند و به آرامی مبارزه را به چیزی ناخوشایند تبدیل می‌کند. همیشه زیبا نیست. همیشه پر سر و صدا نیست. اما می‌تواند مبارزی را که انتظار کنترل سریع دارد، فرسوده کند.

مبارزه اصلی UFC 328

Strickland به زمان نیاز دارد

راند اول ممکن است چیزهای زیادی را بگوید. اگر Chimaev در ابتدا Strickland را زمین بزند و او را همان‌جا نگه دارد، مبارزه می‌تواند شبیه آنچه بسیاری انتظار دارند به نظر برسد. کنترل، فشار، خستگی، آسیب، و چالشگری که مجبور است فقط برای بازگشت به حالت عادی انرژی مصرف کند. این تمیزترین مسیر قهرمان است.

اگر استrickland مبارزه را بیشتر از حد انتظار سرِ پا نگه دارد، فضا عوض می‌شود. او لازم نیست ترکیب‌های پرخاشگرانه پرتاب کند. باید به چیمایف دست بزند، او را ریست کند، وسط تبادل‌ها حرف بزند و نگذارد قهرمان ورودهای راحتی پیدا کند. استrickland با رد کردن اینکه حریف ریتم دلخواهش را به دست آورد، مبارزات بزرگ را برده است. مقابل چیمایف، همان عادت ممکن است بهترین سلاحش باشد.

GSP این نوع خطر را می‌فهمد چون این خطر روی یک مشت بنا نشده است. روی دقیقه‌ها بنا شده است. یک فِیوریت ممکن است در تبادل اول آرام به نظر برسد و تا راند سوم کلافه شود، اگر مبارزه مدام از شکل دلخواهش خارج شود. کار استrickland این است که چیمایف را به آنجا بکشد. کار چیمایف این است که مطمئن شود آنجا هرگز فرا نمی‌رسد.

چیمایف همچنان صاحب فشار است

هیچ‌کدام از این‌ها استrickland را به فِیوریت تبدیل نمی‌کند. چیمایف به دلیلی شکست‌ناپذیر است. او سایز، زور، کشتی، سرعت و اعتماد به نفس یک قهرمانی را دارد که مجبور نشده است یاد بگیرد باختن در MMA چه حسی دارد. سخت است مقابل این ترکیب شرط ببندید، مخصوصاً وقتی این مبارزه راه‌های واضحی برای حمله به او می‌دهد.

اما حرف GSP مفید است چون از پیش‌بینی راحت عبور می‌کند. UFC 328 فقط این نیست که چه کسی در دو دقیقه اول ترسناک‌تر به نظر می‌رسد. این است که آیا چیمایف می‌تواند اگر استrickland حاضر نشود کنار بکشد، همچنان خودش را تحمیل کند. این است که آیا استrickland می‌تواند ابتدای کار به اندازه کافی دفاع کند تا فشارش در امتداد دورهای پایانی معنا پیدا کند.

این رقابت حالا به اندازه کافی داد و فریاد، اتهام و آشوب رویارویی داشته است. حالا مبارزه باید به سؤال آرام‌تر جواب بدهد. آیا استrickland می‌تواند بقا را به کنترل تبدیل کند، یا چیمایف اولین دفاع از کمربند میان‌وزنش را شبی شب دیگری می‌کند که حریف هرگز نتوانست مبارزه خودش را بجنگد؟