مربی دریكوس دو پلسیس انتظار مبارزه بر سر عنوان را دارد

Dricus du Plessis یک کار تعمیری به او محول شده، نه یک نمایش.

این خوانش مفید مبارزه ۱۸ ژوئیه او با Kamaru Usman است. Du Plessis می‌تواند یک مبارز دیگر میان‌وزن را شکست دهد و تشویق بگیرد، مطمئناً، اما این تصویری را که UFC آخرین بار دید پاک نمی‌کند، زمانی که Khamzat Chimaev او را در پنج راند کنترل کرد و عنوان میان‌وزن را در UFC 319 گرفت. اردوی آفریقای جنوبی قبل از آن مبارزه از محدود بودن Chimaev صحبت کرد؛ قفس پاسخ بسیار کم‌تعریف‌تری به آنها داد.

Morne Visser قصد ندارد این را به عنوان یک مبارزه بازگشت تصادفی جلوه دهد. مربی Du Plessis، Usman را به عنوان حریفی بسیار خاص برای مشکلی بسیار خاص می‌بیند: کشتی، اعتماد به نفس زیر فشار، و اینکه آیا قهرمان سابق می‌تواند مسئولان مسابقات را متقاعد کند که شکست مقابل Chimaev یک شب بد بود نه یک سقف فنی.

مربی Dricus du Plessis در صورت روشن شدن تردیدهای UFC با آزمون Kamaru Usman انتظار مبارزه قهرمانی دارد

افشاگرترین جمله Visser یک پیش‌بینی نبود. یک ترجیح بود. او به Fight Forecast گفت: «امیدواریم که او کشتی بگیرد»، زیرا پایه گرپلینگ آراسته Usman به du Plessis تمیزترین راه ممکن را می‌دهد تا نشان دهد تیمش شکافی را که Chimaev آشکار کرد پر کرده است. اگر Usman از تبادلات طولانی ضربه‌زنی اجتناب کند، Visser ناراحت به نظر نمی‌رسد. آماده به نظر می‌رسد.

این نوعی صداقت پرخطر از یک مربی است و همچنین تصادفاً منطق مسابقه‌سازی هوشمندانه‌ای است. Usman، Chimaev نیست، اما او قهرمان سابق ولتروزن UFC است که کل حرفه نخبه‌اش بر فیزیک، فشار کلینچ، تهدیدهای کنترل بالا و مجازات حریفانی که نمی‌توانستند به شرایط خودشان جدا شوند بنا شده بود. اگر du Plessis با آن مقابله کند و واضح پیروز شود، UFC استدلال مرتب‌تری برای بازگرداندن او به نزدیکی کمربند نسبت به یک بازگشت سبک‌شناختی راحت به دست می‌آورد.

Morne Visser، Kamaru Usman را مشکل درست می‌بیند، نه مشکل آسان

دو پلسیس خودش هم در مصاحبه‌ها این نکته را مطرح کرده است: او اوسمن را می‌خواست چون این مبارزه مستقیماً به آنچه در برابر چیمایف اشتباه پیش رفت مربوط می‌شود. این مهم است. مبارزان اغلب نام‌هایی را می‌خواهند که به آن‌ها کمک کند صعود کنند بدون آنکه مجبور به بررسی ناخوشایندی شوند. اینجا دو پلسیس دسته‌ای از مبارز را انتخاب می‌کند که یا می‌تواند پرونده‌اش را احیا کند یا انتقادها را بلندتر کند.

• دریکوس دو پلسیس در ۱۸ ژوئیه در UFC OKC با کامارو اوسمن روبرو می‌شود.
• مورنه ویسر می‌گوید کمپ می‌خواهد اصلاحات کشتی‌اش را نشان دهد.
• دو پلسیس عنوان میان‌وزن را در UFC 319 به خمزت چیمایف واگذار کرد.
• جهش وزنی اوسمن همچنان یکی از پرسش‌های کلیدی شب مبارزه است.

مبارزه کامارو اوسمن می‌تواند مسیر بعدی عنوان میان‌وزن UFC را شکل دهد

بخش دشوار برای دو پلسیس این است که تصویر عنوان سر و صدای دیگری هم دارد. چیمایف برای مبارزه دوباره فشار آورده و پس از از دست دادن کمربند در ماه مه، به مسیر احتمالی ریمچ با شان استریکلند مرتبط شده است. دو پلسیس علیه دریافت فرصت فوری بازگشت چیمایف استدلال کرده و به نبود یک دفاع موفق از عنوان اشاره کرده است، اما UFC به‌ندرت تقویمش را حول تقارن اخلاقی می‌سازد.

بنابراین برای دو پلسیس، قدم بعدی تنها پیروزی نیست؛ بلکه پیروزی به شکلی است که گزینه‌های UFC را محدود کند. یک تصمیم پرتنش که در آن اوسمن زمان کنترل را جمع کند، فریاد حذف‌کننده عنوان را درنمی‌آورد. عملکردی آرام در برابر فشار کشتی، پرونده ویسر را قوی‌تر می‌کند و به سازمان یک قهرمان سابق با نکته بحث تازه می‌دهد، نه بحث ریمچی که فقط بر رزومه بنا شده باشد. بخش میان‌وزن به بحث چرخه‌ای دیگری نیاز ندارد اگر یک مدعی بتواند در ۱۸ ژوئیه خودش را جدا کند.

ویسر استاندارد را بالا می‌گذارد چون می‌داند UFC قبلاً نسخه ناخوشایند این داستان را دیده است. در ۱۸ ژوئیه در UFC OKC، دو پلسیس فرصت دارد در برابر کامارو اوسمن به آن پاسخ دهد.