Valter Walker houdt zijn record in perspectief

Valter Walkers laatste overwinning bij UFC Abu Dhabi plaatste hem in zeldzaam gezelschap, maar hij behandelde het resultaat niet als een reden om een grootse claim te maken over zijn plaats onder de elite grapplers van de sport. Door Thomas Petersen te submitten bereikte Walker vijf opeenvolgende submission-overwinningen en evenaarde hij het modern-era UFC-record van Demian Maia. De statistiek geeft Walker een opvallend aanknopingspunt in het zwaargewichtgesprek, vooral nu hij zijn klim door de divisie voortzet. Zijn eigen visie is echter veeleisender. Walker vertelde MMA Fighting dat een submission-totaal niet los kan worden gezien van het kaliber en de uiteindelijke erfenis van de betrokken tegenstanders. Daarom ziet hij de reeks als een prestatie, maar presenteert hij die allerminst als bewijs dat hij de standaard heeft bereikt die hij het meest bewondert.

De vijf finishes in Walkers reeks kwamen tegen Junior Tafa, Don’Tale Mayes, Kennedy Nzechukwu, Louie Sutherland en Petersen. Maia’s eerdere periode, behaald van 2007 tot 2009, omvatte Ryan Jensen, Ed Herman, Jason MacDonald, Nate Quarry en Chael Sonnen. Hun gedeelde totaal maakt de vergelijking significant: Walker en Maia zijn de enige mannen in het moderne UFC-tijdperk die vijf submissions op rij hebben neergezet. Toch draaide Walkers reactie na de overwinning in Abu Dhabi minder om het bijschrijven bij Maia in het recordboek dan om de afstand tussen een sterke reeks resultaten en een bepalende carrière. Voor hem biedt het aantal context, geen eindoordeel. Hij beoordeelt de prestaties van een grappler aan de hand van de verslagen vechters en wat die namen na verloop van tijd gaan vertegenwoordigen.

De maatstaf voor Walker is Fabricio Werdum

Walker noemde Fabricio Werdum als de zwaargewicht waaraan hij zich meet. In zijn beoordeling is Werdum de grootste zwaargewicht aller tijden, omdat het belang van zijn submissions voortkomt uit de tegenstanders die hij versloeg, en niet uit een ruw aantal finishes. Walker verwees specifiek naar Werdums submissions van Fedor Emelianenko en Cain Velasquez toen hij uitlegde waarom dat palmares er in zijn ogen bovenuit steekt. Dat soort overwinningen geven een submission volgens Walker blijvende historische betekenis. Werdums record biedt de context achter die mening. Als voormalig UFC-zwaargewichtkampioen won hij een derde van zijn overwinningen in de octagon door submission. Alexander Gustafsson, Walt Harris, Velasquez en Rodrigo Nogueira behoorden tot de vechters die hij in de UFC via submission versloeg. Buiten de promotie omvat zijn algehele MMA-record een overwinning via triangle choke op Emelianenko in Strikeforce en een zege via kimura tegen Alistair Overeem in PRIDE. Walkers lof is dus niet opgebouwd rond één moment of één statistiek. Hij wijst op een oeuvre met bekende namen verspreid over de belangrijke fases van Werdums carrière. Dat onderscheid bepaalt hoe Walker zijn eigen reeks van vijf partijen beschrijft. Hij beseft dat het evenaren van Maia betekenisvol is, vooral omdat het een zeldzame prestatie is in het moderne UFC-tijdperk. Tegelijkertijd zei Walker dat hij zichzelf niets wijsmaakt over de huidige status van de tegenstanders die hij via submission versloeg. Hij wint en stapelt submissions op, maar hij gelooft niet dat die overwinningen al hetzelfde gewicht dragen als de finishes die hij uit Werdums carrière aanhaalde. In plaats van zijn recente reeks te kleineren, verklaart die beoordeling de omvang van het doel dat hij zichzelf heeft gesteld.

Walker zei dat het evenaren van Werdum een eer zou zijn, en maakte tegelijk duidelijk dat hij zichzelf momenteel niet dicht bij dat niveau vindt. Op 28-jarige leeftijd ziet hij ruimte voor grote verandering in de komende jaren en zei hij te verwachten op zijn 32e of 33e een totaal andere vechter te zijn. Zijn aanpak is verbonden met continue verbetering, niet met het idee dat vijf opeenvolgende submissions zijn ontwikkeling hebben voltooid. De kwestie van de waarde van tegenstanders is volgens Walker ook gecompliceerd door het tijdperk waarin hij vecht. Hij zei dat de huidige generatie pas volledig kan worden beoordeeld als de toekomst laat zien welke vechters de legendes van het hedendaagse MMA worden. Sommige atleten die hij al via submission versloeg, kunnen op termijn een grotere historische status krijgen, en dat kan veranderen hoe die zeges worden bekeken. Voor nu echter zei Walker dat hij geen tegenstander kan aanwijzen wiens submission hem onmiddellijk naast de prestaties zou plaatsen die hij associeert met Werdums finishes tegen Emelianenko en Velasquez. Hij beschreef zichzelf ook als onderdeel van een nieuwe generatie zwaargewichten, maar zei dat hij momenteel niemand in de divisie ziet met een nalatenschap die vergelijkbaar is met de Braziliaanse zwaargewichten die hij helden en legendes noemt. Dat contrast wist Walkers recordreeks niet uit. Het verklaart waarom hij een statistische mijlpaal van vijf partijen scheidt van het veel langere proces van het opbouwen van een carrière die kan worden afgemeten aan gevestigde grootheden.

Een record gedeeld met Maia, en een langere weg vooruit

Walker had al een plaats in de MMA Fighting Global Rankings verdiend voordat hij zijn laatste finish in Abu Dhabi behaalde. Destijds noemde de zwaargewichtlijst Tom Aspinall, Ciryl Gane, Alexander Volkov, Sergei Pavlovich en Josh Hokit als de vijf beste vechters op het UFC-roster. Walkers aanwezigheid in de ranglijst en zijn submissionreeks tonen dat zijn vooruitgang aandacht heeft getrokken, maar zijn uitspraken leggen de nadruk op wat nog moet worden opgebouwd. De vergelijking met Maia en de vergelijking met Werdum beantwoorden verschillende vragen. Maias reeks bevestigt de zeldzaamheid van wat Walker zojuist heeft gedaan in het moderne UFC-tijdperk. Werdums carrière vertegenwoordigt Walkers persoonlijke standaard voor wat submissions meer betekenis geeft: elite-tegenstand en een nalatenschap die in de loop der tijd is opgebouwd. Walker doet de prestatie die hij met Maia deelt niet af; hij plaatst die binnen een grotere ambitie waarvan hij gelooft dat die niet snel kan worden vervuld. De geverifieerde submissionreeksen geven het duidelijkste beeld van waarom Walkers prestatie opmerkelijk is terwijl zijn eigen verwachtingen hoog blijven:

• Walkers reeks van vijf overwinningen via submission: Junior Tafa, Don’Tale Mayes, Kennedy Nzechukwu, Louie Sutherland en Thomas Petersen.
• Maias vijf opeenvolgende submissions van 2007 tot en met 2009: Ryan Jensen, Ed Herman, Jason MacDonald, Nate Quarry en Chael Sonnen.

Walkers reactie op zijn vijfde opeenvolgende submission wordt bepaald door perspectief. De finish tegen Petersen plaatste hem naast Maia in een moderne UFC-categorie die weinig vechters hebben bereikt, en het voegt een concrete prestatie toe aan zijn opmars in het zwaargewicht. Toch ziet Walker de reeks als vooruitgang rather dan een einddoel. Hij wil dat zijn toekomstige werk niet alleen wordt beoordeeld op hoe vaak hij tegenstanders submitted, maar ook op de statuur van die tegenstanders en het volledige oeuvre dat volgt. Voorlopig blijft Werdum het voorbeeld dat hij gebruikt om de mijlpaal in perspectief te houden.

Bronnen: MMA Fighting