The Ultimate Fighter 34 afl. 2: Strong vs Jones samenvatting

Rosendo Sanchez was er niet stil over. De assistent-coach van Team Cormier wilde Sean Mora tegenover Illimbek Akylbek Uulu zien — een logische keuze, gezien het feit dat Mora al bloed had getrokken bij de Team Bisping-vechter tijdens een tryout-worstelsessie die lelijker werd dan een tryout ooit zou moeten worden. Daniel Cormier koos de andere richting en boekte Marlon Jones tegen Christian Strong, en de frustratie van Sanchez kwam ongefilterd op camera. De twee coaches legden het bij voordat het een echt probleem werd, maar een DC-beslissing die dat soort interne wrijving veroorzaakt voordat het bantamweight-schema zelfs maar zijn eerste klap heeft uitgedeeld, is het onthouden waard.

Jones en Strong: wat elke vechter meenam naar aflevering twee

Lang voordat de kooideur sloot, besteedde aflevering twee echte tijd aan beide vechters — en geen van beide achtergrondverhalen voelde gemaakt voor televisie. Jones groeide op in Liverpool nadat hij op zevenjarige leeftijd zijn moeder verloor, een verlies zo vroeg dat hij bijna niets van haar heeft. Zijn vader ging kort daarna naar de gevangenis. Hij werd opgevoed door zijn tante en oom, en het was zijn oom Charles die hem in de eerste plaats richting vechtsport duwde. Jones is openhartig geweest over wat een platform als TUF betekent naast het contract aan het einde ervan — hij wil dat zijn verhaal wordt gehoord, niet alleen zijn record.

Strong’s pad liep via pleegzorg, een terugkeer naar zijn moeder en een periode van dakloosheid voordat worstelen hem een weg vooruit bood. Hij verdiende via de sport een beurs voor de universiteit, werkt nog steeds fulltime in de bouw naast zijn training, en is getrouwd. Twee vechters uit oprecht moeilijke omstandigheden, die elkaar treffen in een bracketgevecht — dat is geen verhaal dat de show hoefde te verzinnen.

Bisping haalt Paddy aan, Cormier wordt persoonlijk bij de weging

In de aanloop naar de wedstrijd met Jones gebruikte Michael Bisping Paddy Pimbletts’ beproefde tekst over Scousers die niet neergaan — en paste die toe op zijn vechter met een overtuiging die leest als oprechte overtuiging of als heel goed coachtheater. Bisping zei ronduit dat hij verwachtte dat Jones Strong zou overlopen. Cormier vertelde Jones bij de weging direct dat hij ernaar uitkeek hem ellebogen te zien eten. Bisping noemde dat persoonlijk. Cormier sprak dat niet tegen. Geen van beiden ging verder dan woorden, maar de temperatuur tussen de twee hoofdcoaches liep al warmer dan week één deed vermoeden.

• Cormiers’ matchmaking overruelde de voorkeur van zijn staf, wat voor openlijke kritiek zorgde van assistent-coach Rosendo Sanchez voordat de kaart werd vastgesteld.
• Jones verloor zijn moeder op zevenjarige leeftijd en werd opgevoed door zijn tante en oom in Liverpool nadat zijn vader gevangen was gezet; Strong ging door pleegzorg en dakloosheid voordat een worstelbeurs zijn traject veranderde.
• Bisping verwees tijdens de wedstrijdvoorbereiding rechtstreeks naar Paddy Pimbletts’ tekst dat een Scouser niet knock-out gaat.
• Er ontstond een huisconflict tussen Tina Black, Xavier Franklin en Gigi Canuto over netheid — een secundaire verhaallijn die de rest van het seizoen nog ruimte heeft om te groeien.

Wat het gevecht zelf liet zien

Strong ging binnen de eerste dertig seconden naar zijn worstelen en dook bijna voordat Jones volledig in zijn stance stond in voor een takedown. Jones kwam weer overeind, maar Strong bleef op hem drukken en kreeg hem uiteindelijk tegen het hek aan de grond. Jones probeerde vanuit de scramble een guillotine choke vast te zetten — hij kreeg de hoek niet strak genoeg om een finish te forceren — en werkte zich terug naar zijn voeten. Wat de vroege uitwisselingen duidelijk maakten: Strongs’ shot is snel en zijn druk van het hek af is aanhoudend, het soort worstelen dat tegenstanders dwingt om perfect de sprawl te timen of de hele ronde vanaf hun rug te overleven. Jones was op de been actief en trok zich snel terug wanneer Strong opnieuw wilde aangaan — hij was niet passief, maar het worstelen stelde de voorwaarden van het gevecht steeds opnieuw op Strongs’ voorwaarden.

Cormiers’ beslissing om voor Jones te kiezen boven de matchup die Sanchez verkoos, zal slim of slordig lijken, afhankelijk van hoe ver Strong in het bracket komt. Dat zijn eigen bank dat publiekelijk in twijfel trok — voordat er ook maar één bantamgewichtgevecht was afgerond — is het soort wrijving dat niet volledig verdwijnt wanneer coaches handen schudden en verdergaan. De huissituatie tussen Black, Franklin en Canuto is nu klein, maar bantamgewichten en strogewichten die wekenlang hetzelfde filmschema delen, produceren meestal precies dit soort langzame spanning. Aflevering twee brengt beide verhaallijnen in beweging zonder een oplossing voor een van beide te forceren.

Het bantamgewicht-bracket is van start. Aflevering drie begint te laten zien of Cormiers’ instinct voor matchmaking standhoudt — of dat Sanchez het al die tijd goed had.