Ο Darren Till λέει ότι το UFC δεν έχει «ζωή»

Ο Darren Till έχει εκτοξεύσει ξανά σκληρή κριτική στο UFC, και αυτή τη φορά δεν το παρουσίασε ως νοσταλγία ή παροδική απογοήτευση. Τα έβαλε κατευθείαν με το προϊόν, κατευθείαν με τον Dana White, και κατευθείαν με το αίσθημα που συζητούν πολλοί παλιότεροι φανς κάθε φορά που έρχεται άλλη μια αδύναμη διοργάνωση. Η εκδοχή του Till ήταν πολύ σκληρότερη από αυτό. Είπε ότι το UFC έχει χάσει κάτι αληθινό, ότι τα events δεν έχουν την ίδια ζωντάνια που είχαν κάποτε, και ότι ακόμα και η μεγαλύτερη καλοκαιρινή γιορτή της εταιρείας δεν του προκαλεί και πολλά.

Γι' αυτό η ιστορία χτύπησε τόσο γρήγορα. Ο Till δεν είναι κάποια τυχαία φωνή που πυροβολεί από έξω από το άθλημα. Αγωνίστηκε στο UFC, ήταν headline σε μεγάλες διοργανώσεις, διεκδίκησε τον τίτλο των welterweight και έζησε την περίοδο στην οποία τώρα συνεχώς αναφέρεται. Όταν ένας τέτοιος μαχητής λέει ότι η διοργάνωση έχει γίνει άτονη, ο κόσμος ακούει διαφορετικά. Μπορεί να μη συμφωνεί με κάθε λέξη, αλλά καταλαβαίνει ότι συγκρίνει το σημερινό UFC με μια εκδοχή που άγγιξε πραγματικά, όχι με μία που παρακολούθησε από τον καναπέ.

Το πιο ηχηρό κομμάτι της επίθεσης δεν ήταν καν τα βωμολοχικά. Ήταν η κατεύθυνσή της. Ο Till δεν είπε απλώς ότι οι πρόσφατες διοργανώσεις ήταν απογοητευτικές. Το έκανε να ακούγεται σαν να έχει αλλάξει η ίδια η αίσθηση της εταιρείας. Κατά τη γνώμη του, ο παλιός ηλεκτρισμός έχει φύγει, η ατμόσφαιρα είναι πιο αδύναμη, και οι αγώνες δεν έχουν την ίδια έλξη γιατί οι άνθρωποι που κρατούν τη μηχανή δεν φαίνεται πλέον να δεσμεύονται απόλυτα στο να την κάνουν να νιώθει απαραίτητη κάθε εβδομάδα.

Ο Till επιτίθεται στο σύγχρονο UFC και μετατρέπει το παράπονο ενός φαν σε headline

Αυτή η οπτική έχει σημασία γιατί δεν είναι πλέον μια εξειδικευμένη συζήτηση. Οι φανς γυρίζουν γύρω από το ίδιο σημείο εδώ και καιρό. Μιλούν για νερούλιασμένες διοργανώσεις, πιο αδύναμη προώθηση, λιγότερα πραγματικά αστέρια, και πάρα πολλές βραδιές που μοιάζουν εναλλάξιμες πριν καν ξεκινήσουν. Ο Till δεν επινόησε αυτή τη συζήτηση. Αυτό που έκανε ήταν να της δώσει ένα πολύ πιο ηχηρό πρόσωπο. Είπε ότι το UFC “έχει γίνει λίγο σκατά,” χαρακτήρισε το πρόσφατο event στο Λονδίνο “καταστροφικό,” και υποστήριξε ότι η διοργάνωση απλώς δεν έχει την ίδια ζωή που είχε όταν οι κάρτες ήταν γεμάτες με το είδος των αγώνων που έκαναν όλη την εβδομάδα να βαραίνει περισσότερο.

Σημάδεψε επίσης κατευθείαν τον Dana White, και αυτό είναι το κομμάτι που δίνει στην ιστορία περισσότερη αιχμή από ένα συνηθισμένο παράπονο πρώην μαχητή. Ο Till είπε ότι συμπαθεί τον White, αλλά είπε επίσης ότι ο White φαίνεται αποσυνδεδεμένος από το UFC και πολύ απλωμένος σε όλα τα άλλα γύρω του. Αυτό το κομμάτι ευστοχεί γιατί το UFC δεν είναι πλέον μόνο το UFC. Η προσοχή του White τώρα απλώνεται στο Power Slap, την πυγμαχία, άλλα εγχειρήματα, τον θόρυβο των media και side projects που συνεχώς πληθαίνουν. Το σημείο του Till δεν ήταν λεπτό. Πιστεύει ότι το βασικό προϊόν πληρώνει για αυτή τη διασπασμένη προσοχή.

Είτε συμφωνούν οι οπαδοί είτε όχι, το timing είναι εύστοχο. Το UFC προσπαθεί να δημιουργήσει μια από τις πιο ασυνήθιστες διοργανώσεις στην ιστορία της εταιρείας με το show στον Λευκό Οίκο, και θεωρητικά αυτό το card θα έπρεπε να μοιάζει αγγίξιμο από προωθητική άποψη. Αντιθέτως, ο Till το κοίταξε και είπε ότι ακόμα δεν τον συγκινεί. Αυτό δεν είναι μικρό πράγμα να λες. Όταν ένα card που χτίζεται γύρω από ένα σκηνικό στον Λευκό Οίκο, τον Ilia Topuria, τον Justin Gaethje και ένα γιγάντιο εθνικό θέαμα εξακολουθεί να μην πυροδοτεί αυτή την αντίδραση σε έναν πρώην διεκδικητή τίτλου, η κριτική γίνεται πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί ως πικρία.

Υπάρχει και άλλος λόγος που αυτή η ιστορία έχει απήχηση. Ο Till δεν ακουγόταν σαν άνθρωπος που προσπαθεί να επιστρέψει στην εύνοια της εταιρείας ή να στήσει ένα έξυπνο παιχνίδι με τα media. Ακουγόταν εκνευρισμένος. Ακουγόταν σαν κάποιος που κοιτάζει το τρέχον UFC και βλέπει μια εκδοχή που δεν κουβαλάει πια τον ίδιο σφυγμό που θυμάται από τα χρόνια που το promotion ανέβαινε με ονόματα όπως Conor McGregor, Jose Aldo, Robbie Lawler και Rory MacDonald. Δεν χρειάζεται να συμφωνείς με κάθε σύγκριση για να καταλάβεις το συναίσθημα πίσω από αυτό. Πιστεύει ότι το προϊόν κάποτε έμοιαζε επικίνδυνο και επείγον. Πιστεύει ότι τώρα μοιάζει διαχειριζόμενο.

Αυτή η λέξη έχει σημασία στα combat sports. Οι οπαδοί θα συγχωρήσουν σχεδόν τα πάντα πριν συγχωρήσουν την πλήξη. Θα δεχτούν πρόχειρα cards, τελευταίες αλλαγές, παράξενα matchmaking και περίεργες προωθητικές στροφές αν η διοργάνωση εξακολουθεί να νιώθει ζωντανή όταν πλησιάζει η βραδιά του αγώνα. Αυτό που πραγματικά επιτίθεται ο Till δεν είναι οι κατατάξεις ή τα ρεκόρ. Επιτίθεται στο συναίσθημα. Στην ιδέα ότι ένα card του UFC κάποτε έμοιαζε με κάτι που έπρεπε να είσαι μέρος του, ενώ μερικά από τα σύγχρονα μοιάζουν με θόρυβο στο παρασκήνιο εκτός αν συνδέονται με μια χούφτα ονόματα.

• Η κριτική του Till στοχεύει στη γενικότερη ατμόσφαιρα του UFC, όχι μόνο σε ένα κακό card.
• Πιστεύει ότι και η δύναμη των αστέρων και η προωθητική θέρμη έχουν πέσει.
• Ρίχνει επίσης μέρος της ευθύνης στη διχασμένη προσοχή του Dana White.
• Η διοργάνωση στον Λευκό Οίκο έγινε το πιο ξεκάθαρο παράδειγμα του ευρύτερου προβλήματος.

Εκεί η ιστορία γίνεται μεγαλύτερη από τον ίδιο τον Darren Till. Στα χαρτιά, είναι ένας πρώην διεκδικητής του UFC που τώρα αγωνίζεται αλλού, κάτι που συνήθως σημαίνει ότι οι απόψεις του θα έπρεπε να έχουν περιορισμένο βάρος μέσα στον εβδομαδιαίο μηχανισμό της εταιρείας. Στην πραγματικότητα, το άθλημα έχει τη συνήθεια να ενισχύει την κριτική όταν αυτή ακούγεται σαν κάτι που οι οπαδοί σκέφτονταν ήδη. Αυτό ακριβώς συνέβη εδώ. Ο Till δεν δημιούργησε ένα νέο επιχείρημα. Όξυνε ένα παλιό, του έδωσε άσχημη γλώσσα και το συνέδεσε με τα δύο μεγαλύτερα ονόματα στη συζήτηση: το UFC και τον Dana White.

Υπάρχει επίσης μια βάναυση ειλικρίνεια στον τρόπο που παρουσίασε την κάρτα του Λευκού Οίκου. Οι περισσότεροι μαχητές ή πρώην μαχητές θα σταματούσαν και θα έλεγαν ότι σέβονται τους αθλητές, σέβονται την ευκαιρία και σέβονται τη διοργάνωση, και μετά θα υπονοούσαν διακριτικά ότι δεν είναι η αγαπημένη τους σύνθεση. Ο Till δεν μπήκε στον κόπο να ακολουθήσει αυτή τη χορογραφία. Είπε ότι το Topuria vs. Gaethje δεν τον ενδιαφέρει όπως οι μεγάλοι παλιοί αγώνες και ξεκαθάρισε ότι ήθελε κάτι άλλο από μια κάρτα που διαφημίζεται ως ορόσημο καλοκαιρινής διοργάνωσης. Αυτού του είδους η ωμή ειλικρίνεια είναι ακριβώς ο λόγος που η δήλωση διαδόθηκε.

Από την πλευρά του UFC, τίποτα από αυτά δεν σημαίνει ότι η εταιρεία βρίσκεται σε κίνδυνο. Η επιχείρηση παραμένει τεράστια, οι διοργανώσεις εξακολουθούν να προσελκύουν παγκόσμια προσοχή, και μια ηχηρή έκρηξη από έναν πρώην μαχητή δεν αλλάζει την κλίμακα της μηχανής. Αλλά αυτό δεν είναι το πραγματικό ζήτημα. Το ζήτημα είναι ότι ιστορίες σαν αυτή συνεχίζουν να εμφανίζονται επειδή η διοργάνωση κρίνεται πλέον με βάση τις δικές της χρυσές εποχές, όχι μόνο με βάση τους ανταγωνιστές της. Οι οπαδοί δεν συγκρίνουν το UFC με μικρότερες εταιρείες MMA όταν παραπονιούνται. Το συγκρίνουν με παλιές κάρτες UFC που έμοιαζαν πιο καυτές, πιο παράξενες, πιο δυνατές και πιο δύσκολο να αγνοηθούν.

Ο Till μπορεί να υπερβάλλει. Οι μαχητές συχνά το κάνουν όταν μιλούν συναισθηματικά. Μπορεί επίσης να φιλτράρει το παρόν μέσα από εκείνο το είδος μνήμης που πάντα κάνει το παρελθόν να φαίνεται πιο έντονο. Αλλά ακόμη και με αυτό ως δεδομένο, η έκρηξη βρίσκει στόχο γιατί αγγίζει κάτι πραγματικό. Οι άνθρωποι του αθλήματος συνεχίζουν να αναρωτιούνται από πού θα έρθει το επόμενο κύμα αναμφισβήτητων αστέρων. Συνεχίζουν να αναρωτιούνται γιατί κάποιες διοργανώσεις φαίνονται μεγαλύτερες στο χαρτί από ό,τι είναι στην πραγματικότητα. Συνεχίζουν να αναρωτιούνται αν το UFC έχει γίνει πολύ ισχυρό ως brand για να χρειάζεται επείγον σε κάθε κάρτα. Ο Till απλώς είπε το μυστικό πολύ πιο δυνατά από τους περισσότερους.

Και γι' αυτό αυτή η ιστορία είναι πιο ισχυρή από μια συνηθισμένη δήλωση συνταξιούχου μαχητή. Δεν αφορά μόνο τον θυμό του Darren Till. Αφορά ένα αναγνωρίσιμο όνομα του UFC που κοιτάζει το μεγαλύτερο brand MMA στον κόσμο και λέει ότι η σπίθα σβήνει. Αυτή η κατηγορία πάντα θα διαδίδεται, ειδικά όταν συνδέεται με τον Dana White, τη δύναμη των αστέρων, τις μεγάλες κάρτες και την αίσθηση ότι ο παλιός ηλεκτρισμός γίνεται όλο και πιο δύσκολο να βρεθεί. Το αν το UFC θα του αποδείξει το αντίθετο μέσα στο καλοκαίρι είναι ένα ερώτημα. Το πιο άμεσο είναι απλούστερο. Ο Till έριξε το χτύπημα, και πολλοί στον κόσμο του MMA κατάλαβαν αμέσως ακριβώς για τι μιλούσε.