Ο Άαρον Πίκο λέει ότι η θέση του στο UFC κινδύνευσε μετά το σκληρό νοκ άουτ στο ντεμπούτο του

Ο Aaron Pico βρίσκεται μόλις δύο αγώνες στην πορεία του στο UFC, αλλά μιλάει ήδη σαν άνθρωπος που ένιωσε το έδαφος να κουνιέται κάτω από τα πόδια του.

Αυτό κάνει τα τελευταία του σχόλια να χτυπούν πιο δυνατά από μια συνηθισμένη ανασκόπηση μαχητή μετά από μια νίκη. Ο Pico είπε ότι μπήκε στο UFC 327 πιστεύοντας ότι η δουλειά του κινδύνευε μετά τον τρόπο που τελείωσε το ντεμπούτο του. Αυτό είναι ένα βάναυσο πράγμα να παραδεχτείς τόσο νωρίς σε μια καριέρα στο UFC, ειδικά για κάποιον που έφτασε με πραγματικό θόρυβο γύρω από το όνομά του. Ο Pico δεν ήρθε ως μια ήσυχη υπογραφή. Ήρθε στην εταιρεία με χρόνια hype πίσω του, μια μακρά φήμη ως ένας από τους πιο προικισμένους αθλητές που έχουν μπει ποτέ στο MMA, και το είδος του βιογραφικού που κάνει τους ανθρώπους να υποθέτουν ότι ο δρόμος θα είναι πιο ομαλός από ό,τι συνήθως. Μετά το ντεμπούτο πήγε στραβά με τον χειρότερο τρόπο. Δέχτηκε νοκ άουτ από τον Lerone Murphy, και ξαφνικά όλες οι παλιές υποσχέσεις σταμάτησαν να σημαίνουν πολλά.

Γι' αυτό ο δεύτερος αγώνας είχε τόσο μεγάλη σημασία. Στα χαρτιά, ήταν απλώς ένας ακόμη αγώνας στο UFC 327, αυτή τη φορά εναντίον του Patricio Pitbull. Στην πραγματικότητα, ο Pico περπατούσε σε κάτι πιο βαρύ από μια κανονική επιστροφή. Είπε ότι ένιωσε πραγματική πίεση, το είδος που αλλάζει τον τρόπο που ένας μαχητής βλέπει όλη την εβδομάδα. Όχι πίεση με την προωθητική έννοια. Όχι η συνηθισμένη κουβέντα για την επιθυμία να επανέλθει. Πίεση που ακουγόταν πολύ πιο άσχημη από αυτό. Πίεση συνδεδεμένη με την ιδέα ότι ένα ακόμη κακό βράδυ θα μπορούσε να κάνει το UFC να επανεξετάσει την επένδυση σχεδόν αμέσως.

Ο Pico άλλαξε τον τρόπο που αγωνιζόταν, και αυτό πιθανότατα έσωσε την πορεία του στο UFC

Το σημαντικό δεν είναι μόνο ότι ο Pico ένιωσε τον κίνδυνο. Είναι τι έκανε με αυτόν. Αντί να προσπαθήσει να σβήσει την ήττα στο ντεμπούτο του πηγαίνοντας ακόμα πιο σκληρά στην επόμενη μάχη, έκανε πίσω και αγωνίστηκε πιο έξυπνα. Παραδέχτηκε ότι η εκδοχή του εαυτού του που βγήκε πολύ επιθετικά κόντρα στον Murphy δεν ήταν φτιαγμένη για να διαρκέσει. Αυτό έχει σημασία γιατί η επιθετικότητα ήταν πάντα μέρος της γοητείας του Pico. Μπορεί να εκραγεί, μπορεί να καταβάλει τους αντιπάλους, και όταν οι ανταλλαγές γίνονται γρήγορες, συχνά φαίνεται σαν ο πιο φυσικά προικισμένος αθλητής στο κλουβί. Αλλά το UFC δεν νοιάζεται για το πόσο εκρηκτικός φαίνεσαι αν η ίδια απερισκεψία συνεχίζει να σε τραυματίζει. Ο Pico φαίνεται να το καταλαβαίνει τώρα πιο καθαρά από ό,τι πριν.

Κόντρα στον Pitbull, έμεινε πιο υπομονετικός, διάλεξε πιο καθαρές στιγμές και κατέληξε να δώσει το είδος της εμφάνισης που χρειαζόταν απεγνωσμένα. Δεν ήταν απλώς μια νίκη. Ήταν μια διόρθωση. Σε έναν αγώνα, κατάφερε να απομακρύνει την ιστορία από το «πρώην σούπερ ταλέντο συνθλίβεται στο ντεμπούτο του στο UFC» και να την επιστρέψει προς κάτι που ακούγεται πολύ πιο επικίνδυνο για τη κατηγορία. Αν ο Aaron Pico μπορέσει πραγματικά να παντρέψει τα αθλητικά του χαρίσματα με την πειθαρχία, τότε η κατηγορία φτερού αποκτά άλλο ένα σοβαρό πρόβλημα να αντιμετωπίσει. Αυτό είναι το κομμάτι που πρέπει να προσέξουν οι αντίπαλοι. Η ωμή εκδοχή του Pico ήταν πάντα επικίνδυνη. Μια πιο ήρεμη εκδοχή είναι πιο δύσκολο να την εμπιστευτείς απέναντί σου.

Αυτός είναι επίσης ο λόγος που αυτή η ιστορία έχει περισσότερη ζωή από μια απλή δήλωση μετά τον αγώνα. Ολόκληρη η καριέρα του Pico έχει ζήσει σε εκείνο το παράξενο διάστημα μεταξύ αναμφισβήτητου ταλέντου και ημιτελούς απόδοσης. Για χρόνια, οι άνθρωποι μιλούσαν για το τι θα μπορούσε να γίνει. Στο UFC, αυτή η συζήτηση γίνεται συντομότερη και πιο σκληρή. Δεν έχεις ατελείωτο χρόνο για να είσαι πρότζεκτ όταν το ρόστερ είναι γεμάτο άντρες που ξέρουν ήδη πώς να κερδίζουν υπό πίεση. Ο Pico φαίνεται να το ένιωσε αμέσως. Ένα κακό ντεμπούτο και σκεφτόταν ήδη με όρους επιβίωσης. Αυτό μπορεί να ακούγεται υπερβολικό από έξω, αλλά ακούγεται επίσης σαν ένας μαχητής που καταλαβαίνει πού δουλεύει τώρα.

Υπάρχει άλλο ένα επίπεδο εδώ που κάνει τη δήλωση σημαντική. Ο Pico συνέδεσε συγκεκριμένα τη νοοτροπία του με αυτό που έβλεπε να συμβαίνει γύρω του. Επισήμανε την πραγματικότητα ότι οι μαχητές μπορούν να εξαφανιστούν γρήγορα αν τα αποτελέσματα κρυώσουν. Αυτό δεν είναι παράνοια. Αυτό είναι το επιχειρηματικό μοντέλο του UFC σε πλήρη θέα. Το ταλέντο βοηθάει. Η αναγνωρισιμότητα βοηθάει. Ο ντόρος βοηθάει. Αλλά αν η διοργάνωση αποφασίσει ότι η απόδοση δεν ανταποκρίνεται στην επένδυση, η υπομονή γίνεται πολύ λεπτή πολύ γρήγορα. Ο Pico αγωνίστηκε στο UFC 327 σαν άντρας που το ήξερε αυτό. Δεν προσπαθούσε να διασκεδάσει τον δρόμο του έξω από τον κίνδυνο. Προσπαθούσε να κερδίσει τον δρόμο της επιστροφής σε σταθερό έδαφος.

• Ο Pico δεν παρουσίασε το UFC 327 ως έναν φυσιολογικό αγώνα επιστροφής.
• Πίστευε ότι οι συνέπειες μιας ακόμα ήττας θα μπορούσαν να είναι σοβαρές.
• Η προσαρμογή από την ακραία επιθετικότητα στη μετρημένη υπομονή άλλαξε όλο το αποτέλεσμα.
• Τώρα η συζήτηση γύρω από το όνομά του έχει επιστρέψει στις κατατάξεις και στους μελλοντικούς διεκδικητές.

Το τι έρχεται μετά είναι εκεί όπου αυτό γίνεται μια πραγματική ιστορία UFC και όχι απλώς μια δήλωση ανάκαμψης. Ο Pico έχει ξεκαθαρίσει ότι θέλει να κυνηγήσει τον τίτλο των featherweight, και μετά τη νίκη επί του Pitbull είναι ξανά σε θέση όπου αυτή η φιλοδοξία δεν ακούγεται πλέον γελοία. Δεν είναι ακόμα εκεί, και δεν πρέπει να προωθείται σαν να είναι. Αλλά είναι ξανά στο παιχνίδι, ξανά σε φόρμα που επιτρέπει στους matchmakers να του δώσουν ένα σημαντικό όνομα αντί να χτίσουν την αφήγηση από το μηδέν. Αυτή είναι μια τεράστια διαφορά από τη θέση στην οποία βρισκόταν μετά το νοκ άουτ του Murphy.

Κάνει επίσης τη division των featherweight λίγο πιο ενδιαφέρουσα. Ο Pico δεν είναι απλώς ένας ακόμα contender που ανεβαίνει σκληρά. Η ιστορία του τραβά την προσοχή επειδή ο κόσμος παρακολουθεί κάποια εκδοχή της εδώ και χρόνια. Γνωρίζουν το ταλέντο. Γνωρίζουν τον ντόρο. Γνωρίζουν πόσο συχνά το μονοπάτι έχει λοξοδρομήσει από την καθαρή άνοδο που κάποτε φαντάζονταν. Τώρα η εκδοχή αυτής της ιστορίας στο UFC επιτέλους έχει λίγη ένταση. Όχι επειδή είναι ανίκητος, αλλά επειδή έχει ήδη αναγκαστεί να μάθει το είδος του μαθήματος που κάποιοι μαχητές αγνοούν μέχρι να είναι πολύ αργά.

Υπό αυτή την έννοια, το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο στα σχόλια του Pico δεν είναι ο φόβος. Είναι η ειλικρίνεια. Πολλοί μαχητές μιλούν για την πίεση με γυαλισμένο τρόπο αφού την ξεπεράσουν. Ο Pico περιέγραψε κάτι πολύ πιο ωμό. Πίστευε ότι μπορούσε να βρεθεί σε πραγματικό κίνδυνο μετά από μία ήττα, και άλλαξε τον τρόπο που αγωνιζόταν εξαιτίας αυτού. Αυτό ακούγεται σκληρό, αλλά ακούγεται και χρήσιμο. Μερικές φορές η πιο καθαρή εξέλιξη ενός μαχητή δεν προέρχεται από ένα σερί νικών. Προέρχεται από το χτύπημα της πραγματικότητας του επιπέδου και την προσαρμογή πριν κλείσει το παράθυρο.

Έτσι τώρα η ιστορία γύρω από τον Aaron Pico φαίνεται ξανά διαφορετική. Η καταστροφή στο ντεμπούτο είναι ακόμα μέρος του φακέλου, και πρέπει να είναι. Υπενθύμισε σε όλους πόσο αμείλικτο μπορεί να είναι το UFC, ακόμα και για προικισμένα ονόματα με χρόνια προσμονής πίσω τους. Αλλά η αντίδραση στο UFC 327 είχε εξίσου μεγάλη σημασία. Ο Pico δεν επέζησε απλώς της πίεσης. Αγωνίστηκε μέσα από αυτή σε πιο έξυπνη μορφή, προστάτευσε τη θέση του και έδωσε στον εαυτό του ένα πραγματικό μονοπάτι προς τα εμπρός στα featherweight. Για έναν μαχητή που κάποτε ένιωθε ότι το μέλλον του στο UFC μπορεί να γλιστρούσε ήδη, αυτή δεν είναι μικρή ανατροπή. Είναι το είδος της διόρθωσης που μπορεί να αλλάξει την επόμενη χρονιά μιας καριέρας.