تالیسون تکسیرا به الکس پریرا اعتبار می دهد

تالیسون تیشیرا به عنوان بخت اصلی قهرمانی وارد UFC ماکائو می‌شود، اما او طوری صحبت نمی‌کند که انگار به چین آمده تا فقط از سه راند مبارزه با سرگئی پاولوویچ جان سالم به در ببرد.

این سنگین وزن برزیلی یکی از سخت‌ترین ماموریت‌های پیش رو را دارد. پاولوویچ هنوز هم یکی از خطرناک‌ترین مشت‌زن‌های این دسته است، یک سنگین وزن دارای رتبه UFC با قدرتی که یک مبارزه را قبل از اینکه زمان کافی برای تثبیت داشته باشد، تغییر می‌دهد. تیکسیرا این را می‌داند. او وانمود نمی‌کند که این یک پیشرفت عادی است. او با آن طوری رفتار می‌کند که انگار مبارزه‌ای است که می‌تواند جایگاهش را در این دسته به سرعت تغییر دهد.

به همین دلیل است که اردوی او با الکس پریرا و گلاور تیشیرا اهمیت دارد. تیشیرا هفته مبارزه را صرف فروش یک خط اعتماد به نفس خالی نکرد. او به تمرینی که در باشگاه کسب کرده بود، راندهای مبارزه با پریرا، تأثیر گلاور در گراپلینگ و این احساس که آمادگی‌اش بالاخره با اندازه فرصت مطابقت داشت، اشاره کرد.

تیشیرا به پریرا تکیه داد

تیکسیرا گفت تمرین با پریرا قبل از پاولوویچ به او اعتماد به نفس واقعی داده است. این موضوع به راحتی قابل درک است. پریرا در دسته سنگین وزن نیست، اما زمان‌بندی و قدرتی دارد که مردان بزرگ را مجبور به رفتار محتاطانه می‌کند. اگر یک سنگین وزن جوان بتواند در باشگاه روبروی پریرا بایستد، حرکات را تشخیص دهد، آرام بماند و به کار خود ادامه دهد، این قبل از مبارزه‌ای مانند این، تأثیر مثبتی بر ذهن می‌گذارد.

تیکسیرا در مورد آن راندهای مبارزه هم صادق بود. او گفت پریرا ضرباتی زد که باعث شد احساس کند خدا سعی دارد او را کنار بزند، سپس اضافه کرد: «خدا را شکر که به هدف نخورد.» این جمله خنده‌داری بود، اما در عین حال مفید هم بود. هیچ سرسختی ساختگی در آن وجود ندارد. تیکسیرا می‌داند پریرا چه چیزی به ارمغان می‌آورد. او همچنین می‌داند که احساس خطر در اردو بخشی از دلیلی است که او معتقد است اکنون آماده است.

او این اردو را بهترین اردوی زندگی‌اش نامید و گفت که با وجود اعتراف به خطرناک بودن پاولوویچ، اعتماد به نفس بالایی دارد. این تعادل دقیقاً همان چیزی است که یک مبارز قبل از این نوع مسابقات باید داشته باشد. ترس بیش از حد باعث می‌شود که او خشکش بزند. اعتماد به نفس بیش از حد باعث می‌شود که به سمت راست متمایل شود. به نظر می‌رسد تیشیرا از هر دو لبه تیغ آگاه است.

• تیشیرا قبل از مسابقات UFC ماکائو به همراه الکس پریرا و گلاور تیشیرا آماده شدند.
• او گفت که مبارزه با پریرا به او اعتماد به نفس بیشتری برای پاولوویچ داده است.
• پاولوویچ همچنان یکی از سرسخت‌ترین مشت‌زن‌های دسته سنگین وزن UFC است.
• یک برد، تیشیرا را خیلی بیشتر در بحث سنگین وزن درگیر خواهد کرد.

پاولوویچ مشکل متفاوتی را مطرح می‌کند

با وجود تمام توجهات به پریرا، مشکل اصلی هنوز پاولوویچ است. او برای آسیب رساندن به حریف نیازی به ترکیب‌های طولانی ندارد. او به یک بازیخوانی پنج دقیقه‌ای دقیق نیاز ندارد. بهترین کار او زمانی است که حریفان هنوز در تلاش برای یافتن محدوده هستند و او از قبل با ضربات مستقیم سنگین وارد عمل شده است.

تیکسیرا جثه، جوانی و اعتماد به نفس دارد، اما پاولوویچ بخش زشت‌تر صعود به دسته سنگین وزن UFC را پشت سر گذاشته است. او با نام‌های بزرگی مبارزه کرده، فشار نخبگان را احساس کرده و آموخته است که یک تعویض بد چقدر سریع می‌تواند نتیجه مبارزه را تغییر دهد. این موضوع در مقابل حریفی با قد 192 سانتی‌متر که هنوز در تلاش است تا ثابت کند سقف توانایی‌هایش کجاست، اهمیت دارد.

این مسابقه در ظاهر پیچیده نیست. تیکسیرا می‌خواهد از قدرت بدنی‌اش استفاده کند، خونسردی‌اش را حفظ کند و نشان دهد که آماده‌سازی‌اش با پریرا و گلاور فقط صحنه‌های خوبی برای یک داستان تمرینی نبوده است. پاولوویچ می‌خواهد مبارزه را در اوایل خشن کند، ریتم این برزیلی را از بین ببرد و به همه یادآوری کند که چرا بوکسورهای آینده‌دار سنگین وزن به آرامی وارد رتبه‌بندی نمی‌شوند.

یک پرش سنگین وزن در انتظار است

این نوعی از مبارزه سنگین وزن است که در آن یک نتیجه می‌تواند به سرعت لحن یک مبارز را تغییر دهد. تیشیرا فقط با یک نام روبرو نیست. او با یک معیار سنجش روبرو است. اگر او پاولوویچ را شکست دهد، گفتگو در یک شب از بحث‌های مربوط به شانس به بحث‌های مربوط به رتبه‌بندی سنگین وزن تغییر می‌کند.

این بخش دشوار این دسته است. سنگین وزن به مبارزان جوان، وقتی به جمع ۱۵ نفر برتر نزدیک می‌شوند، فضای زیادی برای یادگیری آرام نمی‌دهد. یک مشت می‌تواند هر اشتباهی را مجازات کند. یک پیروزی همچنین می‌تواند ماه‌ها شک و تردید را از بین ببرد. تیکسیرا در حال حاضر به اندازه کافی تجربه UFC دارد تا سرعت پرش را بداند، اما پاولوویچ هنوز در سطح دیگری از خطر است.

اینجا یک جنبه‌ی انسانی خوب هم وجود دارد. تیشیرا سعی نمی‌کند شکست‌ناپذیر به نظر برسد. او به قدرت پاولوویچ احترام می‌گذارد. او بعد از اینکه با پریرا در باشگاه ورزشی شریک شد، حتی بیشتر به قدرت او احترام می‌گذارد. اما او تصمیم گرفته است که این خطر را به عنوان مدرکی دال بر اینکه اردو او را سرسخت کرده است، تفسیر کند، نه به عنوان دلیلی برای کوچک شدن قبل از مبارزه.

یو اف سی ماکائو تمیزترین آزمون ممکن را به او می‌دهد: نه سخنرانی طولانی، نه هیکل کند، نه حریف ضعیف. فقط یک سنگین وزن با رتبه‌بندی بالا در آن سوی قفس و فرصتی برای نشان دادن اینکه راندهای مبارزه با پریرا فقط یک صحنه‌ی جالب از اردو نبود. آنها بخشی از مبارزی بودند که سعی داشت به سرعت در بی‌رحم‌ترین بخش این ورزش رشد کند.