پیروزی اخیر دارن تیل احساسی را که از سال‌های حضورش در UFC با خود دارد، تغییر نداده است. تیل پس از شکست دادن یوئل رومرو در مسابقات بوکس برهنه در BKFC 94، درباره قهرمانی‌ای که هرگز به دست نیاورد صحبت کرد و آن هدف از دست رفته را چیزی توصیف کرد که انتظار دارد تا آخر عمر با آن زندگی کند. این اظهارات در کنفرانس خبری پس از مبارزه رویداد بیان شد، جایی که او به جاه‌طلبی‌ای نگاه کرد که دوران حضورش در UFC را شکل داده بود و همچنین درباره مسیرهای ورزش‌های رزمی که اکنون پیش رویش باز است، صحبت کرد.
تیل از زمان ترک UFC به رقابت ادامه داده است و در بوکس و بوکس برهنه نتایجی کسب کرده است. آن حضورهای بعدی فرصت‌هایی فراتر از سازمان به او داده است، اما او روشن کرد که جایگزین اهمیتی که برای قهرمان شدن در UFC قائل بود، نمی‌شوند. به نظر او، عنوان صرفاً یک دستاورد ممکن در میان بسیاری نبود. هدف اصلی او و تیم Kaobon بود. تیل گفت که این گروه تلاش کرده تا اولین تیم از لیورپول باشد که به آن هدف دست می‌یابد، اما ناکام ماند. به همین دلیل، تأمل او بر کارهای ناتمام متمرکز بود نه نارضایتی از حرفه فعلی‌اش. اظهارات او این حسرت را مستقیماً به طلای UFC مرتبط کرد، حتی در حالی که اذعان داشت کارهای متفاوتی را که از زمان درخواست آزادی‌اش از سازمان انجام داده است.
قهرمانی UFC همچنان هدف حل‌نشده تیل است
تیل پس از BKFC 94 گفت که خود را فردی صادق می‌داند و توضیح داد که قهرمان نشدن در UFC تا آخر عمر یک «خار» در زندگی‌اش باقی خواهد ماند. او قهرمانی را رؤیایش خواند و گفت که «همه چیز زندگی‌اش» بوده است. این اظهارنظر ریشه در آن چیزی داشت که او و تیم Kaobon در دوران حضورش در UFC دنبال می‌کردند، نه در یک برنامه تازه اعلام‌شده. تیل همچنین به آنچه برای تغییر آن احساس لازم است، پرداخت. او گفت که آن خار را بیرون نمی‌کشد مگر اینکه به UFC بازگردد. در همان زمان، اشاره کرد که مدیر برنامه‌اش نمی‌خواهد او این کار را انجام دهد. تیل به جای اعلام اینکه بازگشتی در راه است، موضوع را بی‌پاسخ گذاشت و گفت که یک روز، «کی می‌داند؟» موضع او اکتشافی بود: او گفت که اکنون پس از کار در بوکس برهنه و بوکس، همه چیز را تجربه می‌کند. این اظهارات بین یک جاه‌طلبی شخصی باقی‌مانده و یک گام بعدی برنامه‌ریزی‌شده تمایز قائل می‌شود. تیل وزن عاطفی عنوانی را که به دست نیاورد بیان کرد، اما بازگشتش به UFC را تأیید نکرد. او همچنین مبارزه‌ای رزروشده را نام نبرد یا جدول زمانی‌ای برای هرگونه تغییر مسیر تعیین نکرد. آنچه او ارائه داد، دیدگاهی درباره این بود که چرا طلای UFC هنوز برایش مهم است، با وجود موفقیت‌هایی که در محیط‌های دیگر کسب کرده است.
مسیری که تیل را به آن تنظیمات دیگر کشاند، با پایان دوره حضورش در UFC آغاز شد. او درخواست آزادی خود را داد تا فرصت‌های دیگر را بررسی کند، چرا که دوره UFC خود را با سه باخت متوالی به پایان رسانده بود. فعالیت‌های او پس از این خروج شامل بردهای بوکس مقابل لوک راکهولد، دارن استوارت و آنتونی تیلور بود. اخیراً نیز در BKFC 94 یک برد در بوکس بی‌دستکش مقابل یوئل رومرو به دست آورد. این نتایج زمینه گسترده‌تری برای اظهارات تیل فراهم می‌کند. او از رقابت کنار نکشیده است؛ بلکه به دنبال مبارزات تحت قوانین و پرچم‌های مختلف بوده است. با این حال، دوران پس از UFC او پشیمانی خاصی را که در کنفرانس خبری توصیف کرد، پاک نمی‌کند. تیل عنوان UFC را به عنوان دستاوردی که او و تیمش بیش از همه می‌خواستند معرفی کرد، در حالی که نتایج اخیرش مسیرهایی را نشان می‌دهد که خارج از UFC ادامه داده است. نکات کلیدی از موضع فعلی تیل به شرح زیر است:
بوکس بی‌دستکش، بوکس و مبارزه احتمالی با پری
تیل گفت که در حال حاضر در بوکس بی‌دستکش درگیر است و پیش از این در بوکس رقابت کرده است. او همچنین گفت که ممکن است در مقطعی به بوکس حرفه‌ای بازگردد. این بدان معناست که بوکس حرفه‌ای یک احتمال است، نه یک اقدام بعدی تأییدشده. اظهارات او درباره UFC نیز همین الگو را داشت: پشیمانی از عنوان باقی می‌ماند، اما هر بازگشتی به صورت نامشخص ارائه شد و با این نکته همراه بود که مدیر برنامه‌اش نمی‌خواهد او برگردد. یک مبارزه کینه‌ای احتمالی با مایک پری نیز possibility دیگری است که تیل درباره آن صحبت کرده است. پری نیز مانند تیل یک مبارز سابق UFC است. با این حال، هیچ رقابتی بین آن‌ها اعلام نشده است. پری در حال بهبودی از دررفتگی است که در یک مبارزه اخیر MMA مقابل براندون جنکینز متحمل شد و هیچ خبری درباره زمان تأیید پزشکی برای رقابت دوباره او وجود ندارد. این عدم قطعیت پزشکی به این معناست که این مبارزه همچنان یک علاقه ابرازشده توسط تیل است، نه یک مبارزه برنامه‌ریزی‌شده. برای خوانندگانی که پیگیر آنچه تثبیت‌شده و آنچه باز مانده هستند، نتیجه تأییدشده، برد تیل در BKFC 94 مقابل رومرو است. اظهارات او همچنین اهمیت ادامه‌دار رؤیای عنوان UFC را تأیید می‌کند. بازگشت به UFC، حضور دوباره در بوکس حرفه‌ای و مبارزه با پری همگی موضوعاتی هستند که او باز گذاشته است، نه اقدامات تأییدشده.
- تیل پس از پایان دادن به آن دوره با سه باخت متوالی، درخواست آزادی از UFC را برای بررسی فرصت‌های دیگر داد.
- از آن زمان، او بردهای بوکس مقابل لوک راکهولد، دارن استوارت و آنتونی تیلور را ثبت کرده و سپس در BKFC 94 مقابل یوئل رومرو به برتری رسیده است.
| موضوع | جزئیات تأییدشده |
|---|---|
| تأمل در عنوان UFC | تیل گفت که ناکامی در کسب طلای UFC یک «خار» مادام‌العمر باقی خواهد ماند و این عنوان را رؤیای خود توصیف کرد. |
| احتمالات آینده | تیل گفت که می‌تواند به بوکس حرفه‌ای بازگردد، بازگشت احتمالی به UFC را با تردید مطرح کرد و به دنبال یک مبارزه کینه‌ای با مایک پری است؛ هیچ‌کدام تأیید نشده است. |
بازتاب تیل پس از BKFC 94 مسیر حرفه‌اش را در دو قاب به‌هم‌پیوسته قرار داد. او خارج از UFC با پیروزی‌های بوکس و آخرین بردش در ناکل‌براو در برابر یوئل رومرو رکوردی ساخته است، اما عنوانی که به دست نیاورد هنوز از نظر شخصی وزن دارد. او بازگشت به UFC، بازگشت حرفه‌ای به بوکس یا تاریخی برای مبارزه با مایک پری اعلام نکرده است. فعلاً تصویر تأییدشده، مبارزی فعال در ناکل‌براو است که برای فرصت‌های مختلف باز است و همچنان تحت تأثیر تعقیب قهرمانی‌ای است که او و تیم Kaobon کامل نکردند.
گفتگوی مبارزه
نظر خود را درباره این خبر به اشتراک بگذارید
گفتگو را شروع کنید
اولین نفری باشید که نظر خود را به اشتراک می‌گذارد. درباره مبارزه، واکنش‌ها و پیش‌بینی‌ها با دیگر هواداران بحث کنید.