کریس پادیلا در ثانیه آخر پیروزی را قطعی کرد

کریس پادیلا به قاطع‌ترین شکل ممکن، ادعای خود را برای حضور در یک سکوی بزرگتر UFC مطرح کرد: او نصرت حق‌پرست را در حالی که یک ثانیه به پایان مسابقه در UFC ساکرامنتو مانده بود، از میدان به در کرد. پادیلا در ساعت ۴:۵۹ راند سوم با یک ضربه خفه‌کننده مثلثی شکل، یک ضربه فنی به حریف وارد کرد و رکورد شکست‌ناپذیری خود در هشت‌ضلعی را به پنج برد و یک تساوی افزایش داد. به نظر می‌رسید که یک مبارزه رقابتی در سبک وزن به داوران واگذار شده است تا اینکه پادیلا به حق‌پرست آسیب رساند، به خط پایان رسید و ثانیه‌های پایانی را به لحظه تعیین‌کننده شب خود تبدیل کرد.

نتیجه با جاه‌طلبی‌ای که پادیلا قبل از بازگشت به ایالت زادگاهش ابراز کرده بود، مطابقت داشت. این مبارز اهل گاردنا گفت که می‌خواهد نماینده کالیفرنیا باشد و معتقد بود که عملکردش در حد کارت‌های اصلی UFC است. حق‌پرست نوع حریف باتجربه‌ای را که برای آزمایش این ادعا لازم بود، فراهم کرد. برای بیش از دو راند، هیچ‌کدام از مبارزان کنترل پایداری ایجاد نکردند و اختلاف امتیاز به اندازه‌ای کم بود که تبادل نهایی اهمیت غیرمعمولی پیدا کرد. پادیلا منتظر نماند تا سه داور این اختلاف امتیاز را تفسیر کنند. او خودش شروع مبارزه را ایجاد کرد و قبل از اینکه هورن بتواند حریفش را نجات دهد، خفه کردن را کامل کرد.

چگونه پادیلا به پایان رسید

پادیلا و حق‌پرست در دو راند اول و بخش زیادی از راند سوم، رقابت تنگاتنگی را با هم داشتند. در حالی که مبارزه هنوز نزدیک بود، پادیلا حق‌پرست را در اواخر راند زمین زد و بلافاصله بر شدت مبارزه خود افزود. او به جای اینکه به یک حمله نهایی و کنترل زمین بسنده کند، به دنبال پایان مسابقه بود. در حالی که تقریباً 30 ثانیه به پایان مسابقه باقی مانده بود، پادیلا یک ضربه خفه کننده مثلثی ایستاده را قفل کرد، فشار را حفظ کرد در حالی که حق‌پرست سعی در زنده ماندن داشت و سپس او را نزدیک فنس به زمین زد.

لحظه تعیین‌کننده در ساعت ۴:۵۹ فرا رسید. حق‌پرست در حالت خفگی بیهوش بود و داور فرانک تریگ در ثانیه پایانی مبارزه را متوقف کرد. نتیجه رسمی یک تسلیم فنی بود، نه یک برد با کارت امتیاز. این تمایز برای بحث بزرگتر پادیلا اهمیت دارد. او پس از تساوی اکثریت خود با مارکوئل مدروس در UFC 327، در مورد ایجاد تعادل بین پرخاشگری و انتخاب‌های هوشمندانه‌تر صحبت کرده بود. در مقابل حق‌پرست، او تا راند آخر در یک رقابت نزدیک باقی ماند، فرصت را تشخیص داد و بدون از دست دادن موقعیت، مبارزه را آغاز کرد. پایان مسابقه تهاجمی بود، اما به اندازه کافی کنترل شده بود تا مانع از فرار حق‌پرست شود.

یک دلیل قوی‌تر برای کارت اصلی

پادیلا پیش از ساکرامنتو، چهار پیروزی در UFC و یک تساوی داشت. او اکنون در این دوره از مسابقات، رکورد ۵ برد و ۰ باخت و ۱ باخت را ثبت کرده است و آخرین برد او مقابل یک بازیکن باتجربه بود که به یاد می‌آورد در دوران جوانی‌اش، بازی‌هایش را تماشا می‌کرد. این پیشرفت، تقاضای او برای جایگاه‌یابی بهتر و قابل توجه‌تر را برآورده می‌کند. پادیلا دیگر نمی‌خواهد که فقط بر اساس اعتماد به نفس یا پتانسیل قضاوت شود؛ او می‌تواند به شش مبارزه بدون شکست در UFC و یک سابمیشن که در آخرین لحظه ممکن از یک مسابقه دشوار انجام شد، اشاره کند.

پادیلا همچنین در مورد نحوه‌ی ابراز این جاه‌طلبی محتاط بوده است. او گفته است که می‌خواهد بدون بی‌احترامی ساختگی، صریح‌تر صحبت کند. استدلال ترجیحی او عملکرد است. ساکرامنتو آن را تقویت کرد زیرا مبارزه قبل از حمله‌ی تعیین‌کننده نیاز به صبر داشت. او در هر دقیقه مسلط نبود و نتیجه اجتناب‌ناپذیر نبود. ارزش از حل یک مبارزه‌ی نزدیک زمانی حاصل می‌شد که زمان تقریباً از دست رفته بود. این دقیقاً همان لحظه‌ای است که می‌تواند یک بازیکن سبک وزن را به سمت حریفی سرسخت‌تر و موقعیتی برجسته‌تر در کارت‌های آینده سوق دهد.

• پادیلا در دقیقه ۴:۵۹ راند سوم، حق‌پرست را با یک ضربه چوک مثلثی تسلیم کرد.
• این پیروزی رکورد پادیلا در UFC را به پنج برد و یک تساوی بهبود بخشید و او را در این مرحله از مسابقات بدون شکست نگه داشت.

پادیلا وارد ساکرامنتو شد و گفت که صحنه‌ی بزرگ‌تری می‌خواهد و وقتی در قفس بسته شود، استدلال خود را مطرح خواهد کرد. او با پاسخی قوی‌تر از یک تصمیم نزدیک دیگر، ساکرامنتو را ترک کرد. ارسال ثانیه‌ی آخر، فوریت، خونسردی و توانایی او را در از بین بردن حریف باتجربه پس از ۱۴ دقیقه نبرد نزدیک نشان داد. مچ میکینگ مشخص می‌کند که آیا جایگاه کارت اصلی در ادامه قرار می‌گیرد یا خیر، اما پادیلا بخشی از استدلالی را که کنترل می‌کند، قبلاً تکمیل کرده است.

منابع: UFC.com؛ مبارزات MMA