برایس میچل برای مبارزه جایگزین در UFC White House آماده است

Bryce Mitchell تازه مبارزه کرده، تازه برده و همچنان می‌گوید اگر UFC Freedom 250 ناگهان به او نیاز پیدا کند، تلفن را جواب می‌دهد.

میچل در UFC Vegas 118 سانتیاگو لونا را با تسلیم شکست داد و سپس بلافاصله در را برای مأموریتی بسیار بزرگ‌تر با اعلام کوتاه‌مدت باز گذاشت. اگر Sean O'Malley یا Aiemann Zahabi پیش از کارت White House در ۱۴ ژوئن کنار بکشند، میچل می‌گوید حاضر است وارد شود.

این نقش پشتیبان رسمی نیست. UFC هیچ اعلامی درباره جایگزینی میتچل برای مبارزه او'مالی مقابل زهابی نکرده است. اما نام او حالا به دلیلی نزدیک به این مبارزه قرار گرفته است: او از قبل آماده است، همین تازگی وزن بانتم‌ویت را رسانده و از یک پیروزی با سابمیشن دیرهنگام می‌آید که رکوردش در ۱۳۵ پوند را به ۲-۰ رسانده است.

میتچل خود را در دسترس نگه می‌دارد

زمان‌بندی میتچل درک این ایده را آسان می‌کند. او در ۶ ژوئن مبارزه کرد، در نوعی مبارزه که به‌وضوح او را از دور خارج می‌کرد آسیب عمومی مهمی ندید و با یک خفه‌کردن آرام-مثلثی در ثانیه‌های پایانی راند سوم لونا را تمام کرد. یک هفته بعد، UFC بزرگ‌ترین و عجیب‌ترین رویداد سال خود را در واشنگتن دی.سی برگزار خواهد کرد.

جانشین‌های کوتاه‌مدت معمولاً به سه چیز نیاز دارند: آمادگی، وزن و نامی که مردم سریع بشناسند. میچل همه این سه را بهتر از بیشتر بوکسورهای بنتام‌ویت در دسترس برآورده می‌کند. او قبلاً از فدر‌ویت پایین آمده، سعید نورماگومدوف را شکست داده و سپس در UFC Vegas 118 اولین شکست دوران حرفه‌ای لونا را به او تحمیل کرده است.

بخش سخت ماجرا این است که خواستن تماس و دریافت تماس دو چیز متفاوت‌اند. او'مالی و زهابی همچنان برای مبارزه برنامه‌ریزی شده‌اند. مگر اینکه برای یکی از آن‌ها اتفاقی بیفتد، پیشنهاد میتچل بیرون از کارت باقی می‌ماند.

• میتچل می‌گوید اگر در UFC Freedom 250 نیاز باشد جای او'مالی یا زهابی را می‌گیرد.
• UFC او را به‌عنوان مبارز پشتیبان رسمی معرفی نکرده است.
• او از پیروزی با سابمیشن مقابل سانتیاگو لونا در UFC Vegas 118 می‌آید.
• او'مالی مقابل زهابی همچنان برای ۱۴ ژوئن در رویداد کاخ سفید برنامه‌ریزی شده است.

موضع او درباره کاخ سفید پیچیده است

بحث جایگزینی یک پیچش شخصی عجیب هم دارد. میتچل برگزاری رویداد UFC با دخالت دولت آمریکا را نقد کرده است. مشکل او با خود مبارزه نیست. او زیر سؤال برده که آیا منابع دولتی باید در زمانی به یک نمایش ورزشی وصل شوند که به باور او مشکلات بزرگ‌تر ملی و جهانی شایسته توجه‌اند.

با این حال، میتچل نمی‌گوید این فرصت را رد می‌کند. او برای هر دو ایده همزمان جا باز کرده است: می‌تواند با مکان رویداد مخالف باشد و همزمان بپذیرد که مبارزه در کارت کاخ سفید لحظه‌ای نادر در دوران حرفه‌ای UFC خواهد بود.

این موضع او را جالب‌تر از یک فراخوان ساده می‌کند. میتچل تظاهر نمی‌کند که ناگهان عاشق همه بخش‌های رویداد شده است. او می‌گوید اگر UFC به او نیاز داشته باشد و شرایط از نظر جسمی منطقی باشد، آماده مبارزه خواهد بود.

مبارزه او'مالی ابعاد را تغییر می‌دهد

میچل پیش از این در دستهٔ بانتم‌ویت شروع مفیدی داشته است، اما جایگزینی هر یک از این دو مبارز در این رویارویی، او را بلافاصله به کانون توجهی بسیار بزرگ‌تر می‌برد. اومالی همچنان یکی از شناخته‌شده‌ترین نام‌های این دسته است. زهابی با خود زنجیره‌ای طولانی از برد و فرصتی برای غافلگیر کردن یک قهرمان سابق در یکی از بزرگ‌ترین صحنه‌هایی که UFC تاکنون ساخته است، همراه می‌شود.

برای میچل، هر یک از این دو گزینه جهشی بزرگ از لونا خواهد بود. همچنین گزینه‌ای پرخطر است. مبارزه دوباره یک هفته پس از یک نبرد سه‌راندی، حتی برای یک کشتی‌گیری که با احساس آمادگی از قفس بیرون می‌آید، آماده‌سازی عادی نیست. پاداش آن واضح خواهد بود. ریسک آن نیز به همان اندازه واقعی است.

شاید UFC هرگز نیازی به استفاده از او پیدا نکند. اومالی و زهابی می‌توانند هر دو سالم برسند، وزن‌کشی کنند و طبق برنامه مبارزه کنند. در آن صورت، پیشنهاد میچل به تکه‌ای دیگر از شلوغی‌های هفتهٔ مبارزه در کارتی تبدیل می‌شود که پیش از این پر از آن است.

اما اگر چیزی تغییر کند، میچل مطمئن شده که سازمان پاسخ او را بداند. ممکن است همه‌چیز پیرامون رویداد کاخ سفید را دوست نداشته باشد. ممکن است رسماً به این مبارزه متصل نباشد. با این حال هنوز به‌اندازهٔ کافی نزدیک، به‌اندازهٔ کافی آماده و به‌اندازهٔ کافی بلند حرف می‌زند تا اگر کارت ناگهان به گزینه‌ای نیاز پیدا کرد، به گزینه‌ای واقعی تبدیل شود.