بن‌عیل داریوش درباره استعدادهای UFC

Beneil Dariush زمان زیادی را صرف نگرانی درباره اینکه UFC چه کسی را مقابل او قرار می‌دهد، نمی‌کند.

در این مرحله از حرفه‌اش، او می‌داند که این موضوع چطور کار می‌کند. اگر پروموشن بخواهد او را با یک نام جوان‌تر روبه‌رو کند، او با آن نام جوان‌تر می‌جنگد. اگر بخواهد او را مقابل یک استعداد با سرعت بالا در حال پیشرفت آزمایش کند، او با آن استعداد می‌جنگد. او تظاهر نمی‌کند که این یک افتخار بزرگ است و از آن هم آزرده به نظر نمی‌رسد. او فقط آن را بخشی از کارش می‌داند.

داریوش خیلی ساده گفت: «این چیز جدیدی نیست.» این برای مبارزی که به‌قدر کافی در این حرفه بوده تا هر نوع حال و هوای مبارزه‌سازی UFC را ببیند، منطقی به نظر می‌رسد. در سبک‌وزن، مخصوصاً وقتی از سن خاصی عبور کرده‌اید، دسته شروع می‌کند به استفاده از شما به روش‌های مختلف. گاهی فقط یک برد با یک مبارزه بزرگ فاصله دارید. گاهی شما همان کسی هستید که یک مدعی جوان باید شکستش دهد تا ثابت کند واقعاً لایق است. داریوش این را بهتر از بیشتر افراد می‌فهمد.

وضعیت او در امسال روان نبوده است. قرار بود در فوریه با Manuel Torres مبارزه کند. آن مبارزه به خاطر مصدومیت تورس از هم پاشید. سپس برنامه دوباره تغییر کرد و حالا قرار است در UFC 327 در Perth با Quillan Salkilld روبه‌رو شود. Salkilld جوان‌تر است، در UFC شکست نخورده و دقیقاً همان نوع نامی است که مردم وقتی می‌گویند یک باتجربه به معیار سنجش تبدیل شده، به آن اشاره می‌کنند.

مسیر داریوش تا قهرمانی

به نظر نمی‌رسد این ایده او را آزار داده باشد. طوری درباره‌اش صحبت می‌کرد که انگار با نحوه جابه‌جایی این دسته‌وزن‌ها کنار آمده است. حسش این است که «من همین‌جا هستم»، حتی اگر خودش این را با این کلمات نگوید. او هنوز در میان مدعیان است، هنوز خطرناک است و هنوز آن‌قدر باتجربه هست که خیلی‌ها را شکست دهد. اما او همچنین می‌داند که UFC به خاطر محافظت از رزومه‌اش در برابر نام‌های جوان‌تر، دسته‌وزن را متوقف نخواهد کرد.

در واقع، در نحوه برخورد او چیزی مفید وجود دارد. بسیاری از باتجربه‌ها وقتی به این بخش از مسیر حرفه‌ای خود می‌رسند، طوری صحبت می‌کنند که انگار این ورزش به آن‌ها بدهکار است. از بی‌احترامی، منطق رنکینگ، نحوه حمایت از استعدادهای جوان یا نحوه صحبت سازمان پشت صحنه درباره‌شان شکایت می‌کنند. Dariush اینجا این کار را نمی‌کند. او فقط مبارزه را می‌پذیرد و ادامه می‌دهد.

او همچنین اعتراف کرد که وزن‌کشی به مشکلی بزرگ‌تر از آنچه می‌خواست تبدیل شده بود. در مقطعی حتی جدی به رفتن به دسته سبک‌وزن (welterweight) فکر می‌کرد. این بخش مهم است چون نشان می‌دهد ذهنش اخیراً کجا بوده است. مسئله فقط نام‌ها و رنکینگ‌ها نیست. مسئله بدن، فشار تمرین و این است که یک مبارز باتجربه چقدر دیگر می‌تواند همان دسته‌وزن را مناسب نگه دارد. اما او گفت که UFC Performance Institute به او کمک کرد بخشی از این مشکل را حل کند و دوباره در وزن سبک (lightweight) راحت‌تر باشد.

این برای کسی مثل Dariush جزئیات بزرگی است. او الان ۳۶ ساله است. در این سن، مبارزان فقط برای بهتر شدن تمرین نمی‌کنند. آن‌ها همچنین تلاش می‌کنند یکپارچه بمانند. سعی می‌کنند نگذارند مشکلات قدیمی بلندتر شوند. اگر او الان از نظر جسمی احساس بهتری داشته باشد، آنگاه خواندن این مقطع بعدی حرفه‌اش راحت‌تر می‌شود. او فقط به این دلیل اینجا نمی‌ماند که نمی‌داند چطور متوقف شود. او هنوز فکر می‌کند می‌تواند خوب مبارزه کند و هنوز طوری صحبت می‌کند که انگار کار ناتمامی دارد.

• Dariush می‌گوید مشکلی با مبارزه مقابل استعدادهای جوان ندارد.
• او این نوع مسابقه‌چینی را «چیز جدیدی» ننامید.
• او اکنون برای رویارویی با Quillan Salkilld در UFC 327 در پرث برنامه‌ریزی شده است.
• او همچنین می‌گوید مشکلات وزن‌کشی‌اش الان در وضعیت بهتری است.

دلیلی وجود دارد که مبارزانی مانند Dariush تا این حد طولانی ارزشمند می‌مانند، حتی وقتی مسیر قهرمانی شلوغ و آشفته می‌شود. آن‌ها خطرناک، آرام و سخت‌فریب‌خوردنی هستند. استعدادهای جوان ممکن است جوان‌تر و سریع‌تر باشند، اما باتجربه‌هایی مثل او هنوز آن‌ها را وادار می‌کنند به سوالات واقعی پاسخ دهند. آیا می‌توانی با تجربه کنار بیایی؟ آیا می‌توانی وقتی مبارزه پیچیده می‌شود هوشیار بمانی؟ آیا می‌توانی کسی را شکست دهی که آنجا نیست تا صعود تو را تمیز جلوه دهد؟

Dariush مدتی است که همین نوع حریف بوده است. نکته این است که او به نظر نمی‌رسد از این بابت توهین شده باشد. فقط به نظر می‌رسد آماده مبارزه دوباره است.

و احتمالاً به همین دلیل این رویارویی با Salkilld جواب می‌دهد. مرد جوان‌تر یک نام جدی می‌گیرد. مرد مسن‌تر فرصتی دیگر می‌یابد تا به مردم یادآوری کند هنوز مشکل واقعی است. درام اضافی لازم نیست.