Jon Jones vs Daniel Cormier

Jon Jones ve Daniel Cormier rekabetlerini yeniden UFC gündemine taşımanın yeni bir yolunu buldu. ALF realite programındaki hararetli bir tartışma sırasında Jones, açıkça Cormier'e meydan okuyarak işleri bir dakikalık bir maçta çözmesini istedi ve zaten gergin olan antrenörlük rekabetini dönemlerinin en acımasız rakipleri arasında bir başka çirkin bölüme dönüştürdü. Olay ne bir arenada ne de UFC ışıkları altında yaşandı, ancak yine de sert bir etki yarattı çünkü işin içinde Jon Jones ve Daniel Cormier var ve bu rekabetin yeniden alevlenmek için hiçbir zaman çok şeye ihtiyacı olmadı.

En son klip, iki adamın da karşıt antrenörler olarak görev yaptığı Rus realite dizisinden geldi. MMA Fighting'e göre, çatışma her zamanki karşılıklı atışmalarla başladı ve Jones'un işi ileri götürüp Cormier'e anında bir dakikalık maç teklif etmesiyle büyüdü. Cormier reddetti ve meydan okumaya her zaman dinamiklerini tanımlayan türden keskin bir tepkiyle karşılık verdi. Olay soğumak yerine, iki adamı rekabetlerini UFC'in en çirkin uzun soluklu hikayelerinden biri yapan eski ritmine geri çekti.

Bu da bunu rastgele bir realite şovu tartışmasından daha fazlası yapan şey. Jones ve Cormier, ilgi çekmek için eski anılara yaslanan iki emekli isim değil. Hala MMA konuşmalarında gerçek bir ağırlıkları var ve her karşı karşıya geldiklerinde tepki anında geliyor. Jones birçok taraftarın gözünde ağır sıklet hikayesinin zirvesine bağlı kalırken, Cormier hala yüksek sesli bir platforma ve sporun en tanınabilir seslerinden birine sahip. Bu ikisi yeniden laf sokmaya başladığında, bu uzun süre bir yan klipte gömülü kalmaz.

Bir Dakikalık Maç Meydan Okuması

Meydan okumanın kendisi garipti, ancak bu neredeyse onu daha etkili kıldı. Jones onaylanmış bir maç talep etmedi veya üçüncü tam maçın olağan fantezisini ortaya atmadı. Yarı ciddi, yarı alaycı ve tamamen Cormier'i imkansız bir duruma sokmak için tasarlanmış bir dakikalık bir maçla gitti. Kabul etmek onu kaosa sürüklerdi. Reddetmek Jones'a baskı yapmaya devam etmesi için daha fazla alan verdi. Cormier oyuna katılmamayı seçti, ancak reddetme sahneyi bitirmedi. Sadece karşılıklı atışmayı daha da keskinleştirdi.

Uzun süredir takip eden taraftarlar için bunun neden hâlâ işe yaradığının nedeni basit. UFC tarihinde bir sezon boyunca büyük olan ve sonra dövüşler bitince sönüp giden rekabetler var. Jones ve Cormier asla böyle kaybolmadı. Aralarında çok fazla şey oldu, çok fazla şey söylendi ve çoğu kişisel kaldı. Yıllar sonra bile, sadece içerik için eski bir kavgayı yeniden konuşan adamlar gibi konuşmuyorlar. Hâlâ gerçekten birbirlerine tahammül edemeyen iki insan gibi konuşuyorlar. Bu ton yeni bölümde bir kez daha ortaya çıktı ve bu yüzden klip ortaya çıktığı anda hızla yayıldı.

Gürültünün altında gizli bir sportif açı da var. Jones, Cormier hakkında konuştuğunda her zaman tek bir merkezi noktaya yaslanır: aralarındaki tartışmanın çoktan bittiğine inanır. Cormier ise, özellikle rekabetlerini yıllar boyunca takip eden tüm yüklerle birlikte, Jones'un bu zemini kamuoyunda tamamen sahiplenmesine hiçbir zaman izin vermedi. Yani Jones böyle bir meydan okuma attığında, sadece bir tepki aramıyor. Eski hiyerarşiyi yeniden tesis etmeye çalışıyor, herkese kendi zihninde hesabın çoktan kapandığını ve artık resmi bir sahneye ihtiyaç olmadığını hatırlatmaya çalışıyor.

Bu, MMA'in en iyi rekabetlerinden biri hakkında sıradan bir geriye dönüş değil. Yeni bir olay, taze bir alıntı ve kamuoyunda karşılaştıklarında hâlâ yüksek oranda aranan iki ismi içeren yeni bir klip. Jon Jones. Daniel Cormier. ALF Reality. Bir dakikalık dövüş. Bu parçalar doğal olarak birbirine uyuyor çünkü klip rekabete eski bir tekrar yerine yeni bir an kazandırdı.

Programın kendisi daha önce her iki adam etrafında da gerginlik üretmişti, ancak bu konuşma ona çok daha net bir manşet kazandırdı. Basit bir antrenör anlaşmazlığı bu kadar ileri gitmezdi. Jones'un bir dakikalık dövüş çağrısı bunu anında değiştirdi. Spesifik, kışkırtıcı ve tam da MMA medyasında ve sosyal kliplerde saatler içinde tekrarlanan türden bir sözdü. Bu yüzden bu an önemli. Kimse gerçek bir dövüşün gerçekleşmesini beklemiyor, ama bu iki ismin aynı alanı paylaştığı anda bir hikâye yaratmasının ne kadar kolay olduğunu hatırlattı.

Buradan resmi bir dövüş çıkmıyor. Buna bağlı bir UFC eşleşmesi yok. Ama bu onu küçük yapmaz. Bu sporda bazı rekabetler hâlâ sözleşme, poster ya da tarih olmadan manşet yaratacak kadar güçlü. Jones ve Cormier bunun en net örneklerinden biri olmaya devam ediyor. Bir realite programındaki tek bir taze tartışma, her iki ismi de MMA haber döngüsünün merkezine geri çekmeye yetti.