جان جونز در برابر دنیل کورمیه

جان جونز و دنیل کورمیه راه جدیدی برای کشیدن دوباره رقابتشان به گفتگوهای UFC پیدا کرده‌اند. در جریان یک تبادل لفظی داغ در برنامه واقع‌نمای ALF، جونز آشکارا کورمیه را به مبارزه یک‌دقیقه‌ای برای حل و فصل ماجرا دعوت کرد و آنچه از قبل یک رقابت مربیگری پرتنش بود را به فصل زشتی دیگر بین دو تا از تلخ‌ترین حریفان دورانشان تبدیل کرد. این لحظه در یک سالن ورزشی رخ نداد و زیر نورهای UFC هم نبود، اما همچنان محکم به زمین نشست چون نام‌های درگیر جان جونز و دنیل کورمیه هستند و آن رقابت هرگز برای دوباره شعله‌ور شدن چیز زیادی لازم نداشته است.

آخرین کلیپ از سری واقع‌نمای روسی می‌آید که هر دو مرد در آن به عنوان مربیان رقیب حضور دارند. به گزارش MMA Fighting، این رویارویی از بحث‌های همیشگی آغاز شد تا اینکه جونز آن را پیش برد و به کورمیه یک مبارزه یک‌دقیقه‌ای فوری پیشنهاد کرد. کورمیه رد کرد و به این چالش با همان واکنش تندی پاسخ داد که همیشه تعیین‌کننده پویایی رابطه‌شان بوده است. به جای آرام شدن، این تبادل هر دو مرد را دقیقاً به همان ریتم قدیمی برگرداند که رقابتشان را به یکی از تلخ‌ترین داستان‌های طولانی UFC تبدیل کرده بود.

این همان چیزی است که آن را بیش از یک بحث تصادفی در برنامه واقع‌نما می‌کند. جونز و کورمیه دو نام بازنشسته نیستند که برای جلب توجه به خاطرات قدیمی تکیه کنند. آن‌ها هنوز در گفتگوهای MMA وزن واقعی دارند و هر بار که به هم هجوم می‌برند، واکنش فوری است. جونز همچنان در نظر بسیاری از هواداران به صدر داستان سنگین‌وزن گره خورده است، در حالی که کورمیه هنوز یک سکوی پرقدرت و یکی از شناخته‌شده‌ترین صداهای این ورزش را دارد. وقتی این دو دوباره شروع به پرخاشگری می‌کنند، مدت زیادی در حاشیه یک کلیپ جانبی نمی‌ماند.

چالش مبارزه یک‌دقیقه‌ای

خود چالش عجیب بود، اما تقریباً همین آن را مؤثرتر می‌کرد. جونز درخواست مبارزه رسمی نکرد یا رویای معمول یک مبارزه کامل سوم را مطرح نکرد. او یک مبارزه یک‌دقیقه‌ای را انتخاب کرد که نیمه جدی، نیمه طعنه و کاملاً طراحى‌شده بود تا کورمیه را در موقعیت غیرممکنی قرار دهد. پذیرفتنش او را به هرج و مرج می‌کشاند. رد کردنش به جونز فضای بیشتری می‌داد تا فشار را ادامه دهد. کورمیه تصمیم گرفت همراهی نکند، اما رد کردنش صحنه را تمام نکرد. فقط تبادل را تیزتر کرد.

برای هواداران قدیمی، دلیل اینکه این هنوز کار می‌کند ساده است. رقابت‌هایی در تاریخ UFC بوده‌اند که برای یک فصل بزرگ بودند و سپس پس از پایان مبارزات محو شدند. جونز و کورمیه واقعاً این‌طور ناپدید نشدند. چیزهای زیادی بین آن‌ها اتفاق افتاد، چیزهای زیادی گفته شد و بخش زیادی از آن شخصی ماند. حتی سال‌ها بعد، آن‌ها مثل کسانی حرف نمی‌زنند که صرفاً برای محتوا به یک کینه قدیمی برگشته‌اند. آن‌ها هنوز مثل دو نفری به نظر می‌رسند که واقعاً نمی‌توانند یکدیگر را تحمل کنند. این لحن دوباره در این قسمت جدید نمایان شد و به همین دلیل کلیپ پس از منتشر شدن به سرعت پخش شد.

همچنین یک زاویه ورزشی زیر این هیاهو پنهان است. جونز هر زمان درباره کورمیر صحبت می‌کند، همیشه بر یک نکته محوری تکیه کرده است: او معتقد است بحث بین آن‌ها مدت‌ها پیش تمام شده. کورمیر نیز به نوبه خود هرگز اجازه نداده جونز به‌طور کامل آن موضع را در انظار عمومی از آن خود کند، به‌ویژه با تمام حواشی که در طول سال‌ها rivalry آن‌ها را دنبال کرد. بنابراین وقتی جونز چالشی مثل این را مطرح می‌کند، فقط دنبال واکنش نیست. او در تلاش است همان سلسله‌مراتب قدیمی را دوباره تحکیم کند، تا به همه یادآوری کند که به نظر او نتیجه مدت‌ها پیش مشخص شده و دیگر نیازی به صحنه رسمی ندارد.

این یک مرور کلی دیگر درباره یکی از بهترین rivalry‌های MMA نیست. این یک حادثه جدید، یک نقل قول تازه و یک کلیپ جدید است که شامل دو نامی می‌شود که مردم هر بار در انظار عمومی با هم روبه‌رو می‌شوند، هنوز با نرخ بالایی آن‌ها را جستجو می‌کنند. Jon Jones. Daniel Cormier. ALF Reality. مبارزه یک‌دقیقه‌ای. این قطعات به‌طور طبیعی کنار هم قرار می‌گیرند چون کلیپ به rivalry یک لحظه جدید داد، نه یک بازگویی قدیمی دیگر.

خود این برنامه قبلاً هم درباره هر دو نفر تنش ایجاد کرده بود، اما این تبادل نظر یک تیتر بسیار تمیزتر برایش ساخت. یک اختلاف ساده مربیگری چندان پیش نمی‌رفت. درخواست جونز برای مبارزه یک‌دقیقه‌ای فوراً آن را تغییر داد. این درخواست مشخص، تحریک‌آمیز و دقیقاً همان نوع جمله‌ای بود که در عرض چند ساعت در رسانه‌های MMA و کلیپ‌های شبکه‌های اجتماعی تکرار می‌شود. به همین دلیل این لحظه اهمیت دارد. نه به این دلیل که کسی انتظار برگزاری مبارزه واقعی را دارد، بلکه به این دلیل که به مردم یادآوری کرد چقدر هنوز برای این دو نفر آسان است که به‌محض اشتراک فضا دوباره یک داستان بسازند.

از این ماجرا هیچ مبارزه رسمی‌ای به وجود نمی‌آید. هیچ رزرو UFC به آن ضمیمه نیست. اما این آن را کوچک نمی‌کند. در این ورزش، برخی rivalry‌ها هنوز به‌قدری قدرتمند هستند که بدون قرارداد، پوستر یا تاریخ تیترساز شوند. جونز و کورمیر همچنان یکی از واضح‌ترین نمونه‌های این موضوع هستند. یک بحث تازه در یک برنامه واقع‌نما کافی بود تا هر دو نام به مرکز چرخه خبری MMA بازگردند.