Sean O'Malley celuje w wielkość w wadze koguciej

Sean O'Malley ponownie mówi o poziomie, jaki chce osiągnąć w swojej karierze. Po dwukrotnym powrocie na szczyt w 2026 roku, były mistrz UFC w wadze koguciej twierdzi, że jego długoterminowym celem nie jest jedynie odzyskanie pasa. Chce zakończyć karierę z wystarczająco mocnym CV, by móc nazwać siebie najlepszym w historii wagi koguciej w UFC.

To wciąż ambicja, a nie konkluzja. O'Malley przegrał kolejne walki o mistrzostwo z Merabem Dwaliszwilim, zanim odpowiedział zwycięstwami nad Song Yadongiem i Aiemannem Zahabim. Ta zmiana przywróciła mu miejsce w czołówce dywizji, ale nie zniwelowała porażek ani nie rozstrzygnęła debaty na temat najlepszego zawodnika w kategorii wagowej 135 funtów, jakiego wydała UFC.

O'Malley widzi drogę powrotną do Pasa

Preferowana przez O'Malleya droga zależy częściowo od walki o tytuł mistrza UFC 333 między Dwaliszwilim a Piotrem Janem. Powiedział, że liczy na zwycięstwo Yana, ponieważ O'Malley już odniósł nad nim zwycięstwo. Z perspektywy O'Malleya, taki wynik stworzyłby znajomy i znaczący komercyjnie pojedynek o mistrzostwo. Nie gwarantowałoby mu to automatycznie kolejnej walki, a UFC nie ogłosiło takiego porozumienia.

Jego ostatnie wyniki nadają tej teorii pewną wagę sportową. Po dwóch porażkach z Dwaliszwilim, O'Malley pokonał Songa, a następnie Zahabiego na gali w Białym Domu. Ma bilans 12-3 z jednym no-contestem w UFC i pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych sportowców w tej kategorii. Eliminacja do tytułu lub walka z innym pretendentem do tytułu pasowałyby do jego pozycji, ale kolejny przeciwnik nie został jeszcze potwierdzony.

O'Malley rozumie również, że jedno zwycięstwo nie zakończyłoby argumentacji, którą chce przedstawić. Wśród przeciwników, którzy mogliby wzmocnić jego pozycję, wymienił Dwaliszwiliego, Yana, Umara Nurmagomedova i Cory'ego Sandhagena. Te nazwiska reprezentują różne problemy i różne etapy walki o tytuł. Pokonanie kilku z nich miałoby znacznie większą wagę niż samo ogłoszenie się najlepszym.

Największe w historii roszczenie wciąż wymaga pracy

Historia wagi koguciej stawia O'Malleya przed trudnym wyzwaniem. Dominujący mistrzowie, wielokrotne obrony tytułu i zwycięstwa w zmieniających się pokoleniach stanowią podstawę każdego poważnego przypadku największego w historii. O'Malley zdobył mistrzostwo i odniósł znaczące zwycięstwa, ale jego rekord jeszcze nie zamyka tej dyskusji. Jego własne komentarze wskazują na niedokończoną pracę, koncentrując się na tym, co ma nadzieję osiągnąć przed końcem kariery.

Czas ma znaczenie, ale nie jest pilny. O'Malley ma 31 lat i w październiku skończy 32. To wiek, w którym elitarne zawodniczki wagi koguciej wciąż mogą budować znaczące serie, ale nie mogą liczyć na nieograniczone możliwości. Utrzymanie zdrowia, wygranie odpowiednich walk pretendentów i dotarcie do kolejnej walki o mistrzostwo będzie ważniejsze niż kolejność, w jakiej wymienia potencjalnych przeciwników.

Dwie porażki z Dwaliszwilim pozostają kluczowe. Odzyskanie tytułu bez konieczności rozstrzygania tego pojedynku nadal byłoby wielkim osiągnięciem, ale pokonanie Dwaliszwiliego zniwelowałoby najwyraźniejszą słabość w obecnym dorobku O'Malleya. Drugie zwycięstwo nad Janem z kolei wzmocniłoby jeden z jego najlepszych dotychczasowych wyników. Nurmagomedov i Sandhagen oferują dodatkowe możliwości sprawdzenia się w starciu z obecną elitą.

• O'Malley otrząsnął się po dwóch porażkach z Merabem Dvalishvilim i zwyciężył nad Song Yadongiem i Aiemannem Zahabim.
• Chce odzyskać tytuł mistrza wagi koguciej i wierzy, że zwycięstwa nad czołowymi pretendentami mogą być podstawą jego sukcesu.

O'Malley postawił sobie cel; jego kolejne walki zadecydują, czy stanie się on wiarygodnym historycznym wydarzeniem. Tytuł musi najpierw wrócić w zasięgu ręki, a następnie nazwiska, które wymienił, muszą stać się zwycięstwami, a nie możliwościami. Na razie jego najmocniejszą stroną jest to, że otrząsnął się po trudnej serii porażek i znów ma miejsce w walce o wagę kogucią.

Źródła: MMA Fighting; BJPenn