Nate Diaz laat Ariel Helwani aftikken

Nate Diaz is terug in de gevechtsweek, en toch voelt het al alsof hij nooit echt weg is geweest. Voor zijn MMA-terugkeer tegen Mike Perry op de Netflix-kaart in Inglewood gaf Diaz de week een van die vreemde kleine momenten die alleen werken als hij erbij betrokken is: hij zette Ariel Helwani in een speelse choke tijdens een laatste interview.

Het was geen ernstige ruzie. Het was Diaz die Diaz is. Losjes, ongemakkelijk, grappig zonder al te veel moeite, en volledig anders dan de gepolijste routines die de meeste vechters tijdens de fight week volgen. Helwani zag er niet gewond uit, Diaz zag er niet boos uit, en de clip werd al snel weer een herinnering dat Diaz zelfs een media-interview onderdeel van de show kan maken.

De timing hielp. Diaz gaat zijn eerste MMA-gevecht in jaren in, tegen Mike Perry op een kaart met Ronda Rousey vs Gina Carano als hoofdgevecht. Perry is luidruchtig, intens en klaar om het gevecht gewelddadig te maken. Diaz is op zijn eigen manier vooral kalm gebleven, maar dat betekent niet stil. Hij brengt nog steeds datzelfde vreemde ritme, datzelfde zelfvertrouwen van de straathoek en diezelfde gewoonte om mensen te laten kijken zonder dat hij een perfecte promotiezin nodig heeft.

Nate Diaz vs Mike Perry

Diaz vs Perry had al genoeg scherpte voordat de choke-clip er was. Perry is geen makkelijke tegenstander voor een comeback. Hij bouwde een tweede carrière rond bare-knuckle-geweld nadat hij de UFC verliet, en hij heeft zich altijd prettiger gevoeld als een gevecht ruw wordt dan wanneer het netjes blijft. Diaz weet dat. Hij weet ook dat Perry de eerste minuten zwaar zal proberen te maken.

• Nate Diaz vecht op 16 mei tegen Mike Perry in het Intuit Dome in Inglewood.
• Het gevecht maakt deel uit van het MVP MMA-evenement dat streamt op Netflix.
• Diaz zette Ariel Helwani tijdens een laatste interview speels in een choke.
• Dit gevecht is Diaz' eerste MMA-partij sinds zijn overwinning op Tony Ferguson tijdens UFC 279.

Voor Diaz is dit niet zomaar een terugkeer om terug te keren. Hij zette een Conor McGregor-trilogie voorlopig aan de kant omdat hij geen deel wilde uitmaken van andermans comebackverhaal. Hij wilde een gevecht dat voor hem echt voelde, en dat geeft Perry hem. Niet omdat Perry de grootste beschikbare naam is, maar omdat hij daadwerkelijk zal vechten zoals Diaz van een tegenstander verwacht.

Diaz vs Perry fight week

Perry brengt echt gevaar

Het speelse interviewmoment mag het moeilijkere deel van de matchup niet verbergen. Perry komt niet binnen om met Diaz mee te lachen. Hij wil hem pijn doen, hem achteruit duwen en het gevecht lelijk genoeg maken zodat Diaz niet in zijn gebruikelijke ritme van volume op afstand en clinchwerk kan komen.

Diaz heeft zijn carrière gebouwd op het op een andere manier ongemakkelijk maken van taaie vechters. Hij ziet er niet altijd snel uit, hij ziet er niet altijd netjes uit, en hij vecht zelden alsof het hem iets kan schelen hoe de eerste ronde op een highlightreel staat. Hij praat, wijst, jabt, dringt, clincht en blijft komen totdat tegenstanders hem de reacties geven die hij wil.

Perry's taak is om dat vroeg te stoppen. Hij moet Diaz laten betalen voordat het gevecht verandert in een lang gesprek in Diaz' tempo. Diaz' taak is om Perry net genoeg te laten missen, hem vaak genoeg te raken en het gevecht te slepen naar de soort minuten waarin frustratie zichtbaar begint te worden.

Diaz kent het spel nog steeds

De Helwani-chokeclip is grappig, maar zegt ook iets over waarom Diaz nog steeds relevant is. Hij promoot niet zoals de meeste vechters. Hij heeft de nette villain-speech of de ingestudeerde tough-guy-line niet nodig. Hij kan in een interview zitten, bijna niets rechtlijnigs zeggen, een grapchoke aanzetten en plotseling kijkt de hele MMA-feed weer naar hem.

Daarom heeft dit gevecht een andere aantrekkingskracht dan een normale comeback. Diaz keert niet terug als een gepolijste legende die een imago probeert te beschermen. Hij keert terug als dezelfde vreemde, koppige, moeilijke vechter die mensen zich herinneren. Perry is het perfecte soort tegenstander voor dat soort terugkeer, omdat hij niet om hem heen zal sluipen.

De echte test komt zodra de kooi sluit. Een grappige clip met Helwani geeft geen antwoord op de vraag of Diaz nog het timing, uithoudingsvermogen en tempo heeft om na een lange MMA-pauze een gevaarlijke tegenstander aan te kunnen. Het geeft geen antwoord op de vraag of Perry zijn kracht en druk scherp kan houden onder MMA-regels na zoveel tijd in bare-knuckle boksen.

Het herinnert iedereen er alleen aan dat Diaz een normale stop tijdens de fight week nog steeds iets kan maken waar mensen over praten. Nu moet hij het moeilijkere deel tegen Perry doen.