King Green viel Makhachev en Chimaev aan

King Green hield zich niet in toen hij over Islam Makhachev en Khamzat Chimaev sprak.

De UFC-veteraan bekritiseerde hun recente titelgevechten en zei dat hij niet onder de indruk was van de manier waarop ze worstelen en controle gebruikten. Green zei dat hij grappling respecteert, maar hij houdt niet van gevechten waarin een vechter positie houdt zonder echte schade of een finish na te jagen.

Zijn sterkste uitspraak was gericht aan beide mannen. Green zei dat Makhachev en Chimaev enkele van de "afschuwelijkste titelgevechten" hadden die hij ooit heeft gezien. Dat is een zware klap, vooral omdat hij niet spreekt als een fan van buiten de sport. Green zit al jaren in de UFC, deelde de kooi met elite-vechters en vocht zelfs zelf tegen Makhachev.

De boodschap van Green was simpel. Hij wil dat vechters iets creëren dat fans zich zullen herinneren. Hij wil niet dat titelgevechten aanvoelen als lange rondes van controle met heel weinig gevaar. Volgens hem doet winnen ertoe, maar de manier waarop een vechter wint doet er ook toe.

Green zegt dat fans actie willen

Green is nooit verlegen geweest over zijn eigen stijl. Hij vecht graag op een manier die mensen laat reageren. Soms heeft dat hem geholpen. Soms heeft het hem veel gekost. Maar hij heeft altijd ingezet op actie, uitwisselingen en risico.

Daarom klinkt zijn kritiek persoonlijk. Hij ziet vechten niet alleen als een scorebord. Hij ziet het ook als een performance. Green zei dat sommige worstelaars strijden alsof ze alleen de ander proberen te verslaan, niet om een gevecht te maken dat mensen opnieuw willen zien.

Hij maakte ook duidelijk dat hij niet tegen worstelen zelf is. Zijn eigen recente overwinning op Jeremy Stephens kwam door submission. Het probleem, voor Green, is niet grappling. Het probleem is grappling zonder urgentie.

Dat deel geeft zijn woorden meer scherpte. Hij zegt niet dat elk gevecht wild stoten nodig heeft. Hij zegt dat fans beweging, schade, druk en pogingen om te finishen willen. Als worstelen dat brengt, respecteert hij het. Als het het gevecht alleen maar bevriest, doet hij dat niet.

• King Green bekritiseerde Islam Makhachev en Khamzat Chimaev voor recente titelgevechten.
• Hij zei dat hun gevechten behoorden tot de afschuwelijkste titelgevechten die hij ooit heeft gezien.
• Green zei dat hij grappling respecteert wanneer vechters het gebruiken om aan te vallen.
• Hij gelooft dat fans actie, schade en finishes willen, niet alleen controle.
• Green versloeg onlangs Jeremy Stephens via submission op UFC 328.

Makhachev en Chimaev brengen verschillende druk

Makhachev en Chimaev zijn niet dezelfde vechter, maar Green groepeerde hen samen vanwege hoe ze tegenstanders kunnen controleren.

Makhachev heeft zijn UFC-loopbaan gebouwd op druk, balans, clinchwerk, topcontrole en scherpe finishersinstincten. Hij kan stoten, maar zijn beste werk komt nog steeds voort uit het in slechte posities brengen van tegenstanders en ze daar houden. Green weet dat maar al te goed. Makhachev stopte hem in 2022, en dat gevecht gaf Green een close look at hoe snel Makhachev de overhand kan nemen.

Chimaev brengt een ander soort kracht. Zijn vroege rondes kunnen als een storm voelen. Hij schiet snel toe, schakelt posities aaneen, valt de rug aan en zorgt dat tegenstanders meteen fysieke druk moeten verwerken. Als het werkt, kan het overweldigend lijken. Als het afzwakt, beginnen critici zich af te vragen of het gevecht te zwaar op controle leunt.

Dat is het punt dat Green aanvoert. Hij betwijfelt niet of ze goed zijn. Hij betwijfelt of de stijl fans de titelgevechten geeft die ze willen onthouden.

Greens eigen stijl verklaart de kritiek

Greens woorden passen bij de manier waarop hij het grootste deel van zijn carrière heeft gevochten. Hij is geen voorzichtige vechter die zijn naam vestigde door gevaar te vermijden. Hij praat in de kooi, ruilt klappen uit in de pocket, neemt risico's en probeert het publiek iets te laten voelen.

Die aanpak is niet altijd veilig. Green heeft er harde nederlagen door geleden. Hij heeft ook een carrière opgebouwd die fans onthouden omdat zijn gevechten zelden leeg voelen. Dat is het verschil waar hij op wijst als hij het over Makhachev en Chimaev heeft.

Er zal altijd verdeeldheid zijn in MMA over dit onderwerp. Sommige fans geven alleen om winnen. Anderen willen dat kampioenen winnen op een manier die opwindend voelt. Green staat duidelijk aan de tweede kant. Hij wil dat elitevechters hun elitetrucs met meer urgentie inzetten.

Het debat zal niet verdwijnen. Makhachev en Chimaev hebben allebei de top bereikt omdat hun spel werkt. Tegenstanders weten wat er komt en hebben er nog steeds moeite mee het te stoppen. Dat is een deel van wat hen zo moeilijk te verslaan maakt.

Maar Green vraagt om meer dan controle. Hij wil geweld met een doel. Hij wil worstelen dat naar een finish toe beweegt. Hij wil titelgevechten die niet als lange stukken wachten voelen.

Fans kunnen het met hem oneens zijn, maar ze zullen precies begrijpen wat hij bedoelt. In een sport waarin kampioenen worden beoordeeld op overwinningen en herinneringen, zegt Green dat het deel van de herinnering er nog steeds toe doet.