Jorge Masvidal straf voor oogprik

Jorge Masvidal praat weer als een vechter die genoeg heeft van een deel van MMA waar iedereen over klaagt en bijna niemand iets aan doet.

Deze keer ging hij achter eye pokes aan. Niet met de gebruikelijke frustratie na het gevecht, niet met dezelfde oude "scheidsrechters moeten beter hun best doen"-lijn, maar met iets veel directers. Masvidal zegt dat de straf de portemonnee moet raken. Volgens hem is een punt aftrekken niet genoeg als de overtreding het gevecht verandert, en een waarschuwing is zeker niet genoeg als iemand voor de rest van de nacht zijn zicht verwoest krijgt.

Hij zei dat hij een systeem zou willen zien waarin vechters een percentage van hun beurs verliezen voor eye pokes, waarbij dat geld naar de tegenstander gaat die werd benadeeld. Dat is een heel vechtersmanier om naar het probleem te kijken. Als de schade echt is, dan moet de straf ook echt voelen. Niet symbolisch. Niet procedureel. Echt.

Masvidal praatte hier ook niet over als een buitenstaander die een krantenkop najagt. Hij koppelde het terug aan zijn eigen carrière en de schade die die overtredingen hem volgens hem hebben toegebracht. Dat gaf de opmerkingen scherpte. Hij sprak niet in theorie. Hij sprak als iemand die er nog stukjes van in zijn eigen lichaam meedraagt.

Masvidal wil echte straffen

Er is een reden waarom dit altijd terugkomt in MMA. Eye pokes zijn een van die overtredingen die een ronde kunnen verpesten, een gevecht kunnen verpesten en soms schade kunnen achterlaten die veel langer blijft hangen dan mensen buiten de kooi ooit zien. Maar de sport gaat er nog steeds mee om op een manier die vaak soft aanvoelt totdat het moment al voorbij is. Er komt een waarschuwing. Er komt nog een waarschuwing. Dan misschien een punt. Tegen die tijd knippert de vechter aan de andere kant misschien al door de helft van de rest van het gevecht.

• Masvidal wil beursinhoudingen voor eye pokes.
• Hij zegt dat de overtredende partij het geld moet krijgen.
• Hij vindt waarschuwingen niet voldoende.
• Hij spreekt uit eigen ervaring met schade door een oogprik.

Daar komt zijn argument het hardst aan. Hij vraagt niet om iets abstracts. Hij vraagt om iets wat de sport onmiddellijk zou voelen. Neem geld. Verander de consequenties. Zorg dat vechters en corners erover nadenken voordat ze met open handen gaan reiken en doen alsof het allemaal gewoon pech was.

Of de UFC of de commissies ooit zover gaan, is een andere vraag. Vechtsporten doen meestal lang over het oplossen van dingen waarvan iedereen al weet dat ze kapot zijn. Maar Masvidal's idee is simpel genoeg dat het zal blijven rondzingen. Zodra een vechter zegt dat puntvermindering te licht is en er in plaats daarvan aan de beurs moet worden gezeten, begint het oude waarschuwingssysteem nog zwakker te klinken dan het al deed.

Masvidal is altijd beter dan de meesten geweest in het nemen van een klacht over een gevecht en het laten klinken als iets persoonlijks, fysieks en onmogelijk te negeren. Dat is wat hier gebeurde. Hij liet het niet klinken als scheidsrechter gepraat. Hij liet het klinken als onafgemaakte schade.

Vechters kunnen leven met het verliezen van rondes. Ze kunnen leven met slechte beoordelingen meer dan ze willen toegeven. Wat ze haten is het dragen van de gevolgen van een overtreding terwijl de straf de andere kant nauwelijks raakt. Masvidal keek naar die kloof en zei dat de makkelijkste oplossing is om het duur te maken.