Coach van Dricus du Plessis verwacht titelgevecht

Dricus du Plessis heeft een reparatieklus gekregen, geen showcase.

Dat is de nuttige lezing van zijn opdracht van 18 juli met Kamaru UsmanDu Plessis kan een andere middengewicht-strijder verslaan en applaus oogsten, zeker, maar dat zou het beeld dat de UFC het laatst zag toen Khamzat Chimaev hem vijf ronden lang controleerde en de middengewichttitel pakte op UFC 319 niet wegpoetsen. Het Zuid-Afrikaanse kamp had het voor dat gevecht over een beperkte Chimaev; de kooi gaf hen een veel minder flatterend antwoord.

Morne Visser probeert dit niet te verkopen als een willekeurig comebackgevecht. De coach van Du Plessis ziet Usman als een heel specifieke tegenstander voor een heel specifiek probleem: worstelen, zelfvertrouwen onder druk, en of de voormalig kampioen de matchmakers kan overtuigen dat de nederlaag tegen Chimaev een slechte avond was en geen technisch plafond.

Coach van Dricus du Plessis verwacht titelkans als Kamaru Usman-test UFC-twijfels wegneemt

Vissers meest onthullende uitspraak was geen voorspelling. Het was een voorkeur. Hij vertelde Fight Forecast: “We hopen dat hij worstelt,” omdat Usmans gedecoreerde grapplingbasis Du Plessis de schoonst mogelijke manier geeft om te tonen dat zijn team het gat dat Chimaev blootlegde heeft gedicht. Als Usman langdurige strikinguitwisselingen vermijdt, klinkt Visser niet beledigd. Hij klinkt erop voorbereid.

Dat is een riskante vorm van eerlijkheid van een coach, en het is toevallig ook slimme matchmakinglogica. Usman is niet Chimaev, maar hij is een voormalig UFC-weltergewichtkampioen wiens hele elitecarrière was gebouwd op fysiek, clinchdruk, dreiging met topcontrol en het straffen van tegenstanders die zich niet op hun eigen voorwaarden konden losmaken. Als Du Plessis daarmee omgaat en duidelijk wint, krijgt de UFC een netter argument om hem weer dicht bij de titel te plaatsen dan een stylistisch gunstige rebound zou opleveren.

Morne Visser ziet Kamaru Usman als het juiste probleem, niet het makkelijke

Du Plessis heeft dat punt ook zelf in interviews gemaakt: hij wilde Usman omdat de matchup direct spreekt over wat er misging tegen Chimaev. Dat is belangrijk. Vechters vragen vaak om namen die hen helpen klimmen zonder een ongemakkelijk onderzoek te forceren. Hier kiest Du Plessis de categorie vechter die zijn zaak kan herstellen of de kritiek luider kan maken.

• Dricus du Plessis neemt het op 18 juli op tegen Kamaru Usman op UFC OKC.
• Morne Visser zegt dat het kamp zijn worsteloplossingen wil tonen.
• Du Plessis verloor de middengewichttitel aan Khamzat Chimaev op UFC 319.
• Usmans sprong in gewicht blijft een van de belangrijkste vragen op de gevechtsavond.

Gevecht tegen Kamaru Usman kan de volgende UFC-middengewichttitelstap bepalen

Het lastige voor Du Plessis is dat het titelplaatje ook andere ruis kent. Chimaev heeft aangedrongen op een nieuwe wedstrijd en wordt in verband gebracht met een mogelijke rematch met Sean Strickland nadat hij in mei de riem verloor. Du Plessis heeft zich uitgesproken tegen een onmiddellijke titelkans voor Chimaev, wijzend op het ontbreken van een succesvolle titelverdediging, maar de UFC bouwt zijn kalender zelden rond更多的 morele symmetrie.

Voor Du Plessis is de volgende stap daarom niet alleen winnen; het is winnen op een manier die de opties van de UFC beperkt. Een stroeve beslissing waarin Usman controletijd opbouwt, zou niet naar een titeluitschakelaar schreeuwen. Een beheerste prestatie tegen worsteldruk zou Vissers zaak sterker maken en de promotie een voormalig kampioen geven met een nieuw gesprekspunt in plaats van een rematchargument dat alleen op cv is gebouwd. De middengewichtdivisie heeft geen nieuwe cirkelredenering nodig als één contender zich op 18 juli kan afscheiden.

Visser legt de lat hoog omdat hij weet dat de UFC de ongemakkelijke versie van dit verhaal al heeft gezien. Op 18 juli op UFC OKC krijgt Du Plessis de kans om het te beantwoorden tegen Kamaru Usman.