شوک فرصت قهرمانی Gillian Robertson در UFC 330

گیلیان رابرتسون همان تماسی را دریافت کرد که هر مدعی می‌خواهد، اما بلافاصله بخش ناخوشایند ماجرا را پذیرفت.

استراول‌ویت کانادایی داستان پریان درباره یک رقابت کاملاً خطی برای عنوان را نمی‌فروشد. رابرتسون پنج مبارزه متوالی را برده، خود را به بخش جدی مذاکرات ۱۱۵ پوندی رسانده و حالا Mackenzie Dern در UFC 330 منتظر اوست. با این حال، سایه روی این رزرو واضح است: ژانگ ویلی، قهرمان سابقی که دیویژن را ترک کرد، در فلای‌ویت به دنبال تاریخ رفت و به نظر می‌رسید نامزد طبیعی بازگشت برای کمربندی است که زمانی در اختیار داشت.

این دقیقاً جایی است که واکنش رابرتسون بهتر از نمایش‌های معمول مبارزه بر سر عنوان از آب درآمد. او در The Ariel Helwani Show اعتراف کرد که اگر ملکه سابق استراول‌ویت در دسترس باشد، ژانگ “پیش از من شایسته این جایگاه بود”. این ضعف نبود. این یک ورزشکار بود که بخش خاموش را بلند می‌گفت، در حالی که هنوز می‌پذیرفت زمان‌بندی، در دسترس بودن و تصمیم‌های تبلیغاتی در UFC اغلب به اندازه شایستگی اهمیت دارند.

مبارزه بر سر عنوان گیلیان رابرتسون در UFC 330 بحث ژانگ ویلی را زیر نورافکن‌ها می‌برد

فرصت رابرتسون پس از یک دوره پنج مبارزه‌ای به دست آمده که او را از یک متخصص محترم به یک مدعی واقعی عنوان تبدیل کرده است. هویت او هرگز مرموز نبوده است: او در بهترین حالت خود زمانی است که مبارزات به درگیری‌های گرپلینگ، فشار موقعیتی و مجازاتی که در اقساط کوچک و فرسایشی پرداخت می‌شود تبدیل شوند. در مقابل Dern، این یک مبارزه قهرمان-مدعی با بافت غیرمعمول ایجاد می‌کند، زیرا هر دو زن در جایی راحت هستند که بسیاری از استراول‌ویت‌ها سال‌ها تلاش می‌کنند در آنجا نباشند.

تعجب‌آور این نیست که رابرتسون در میان مدعیان است. تعجب‌آور این است که UFC سراغ او رفت در حالی که ژانگ همچنان یکی از بزرگ‌ترین نام‌های متصل به دیویژن است. ژانگ پیش از صعود برای فرصت قهرمان-قهرمان در فلای‌ویت، عنوان قهرمانی استراول‌ویت را خالی کرد. او سپس در UFC 322 تصمیم پنج راندی را به Valentina Shevchenko واگذار کرد و این سؤال واضح را باقی گذاشت که آیا او پایین بازمی‌گردد و مستقیماً به مبارزه بر سر عنوان با Dern قدم می‌گذارد.

صداقت رابرتسون از فیلم‌نامه معمول مدعیان بهتر است

بسیاری از مبارزان وانمود می‌کردند که این مسیر همیشه مال آن‌ها بوده است. رابرتسون برعکس عمل کرد و گفت می‌داند اگر بازگشت به استراس‌ویت روی میز باشد، ژانگ بخشی از بحث خواهد بود. او همچنین روشن کرد که انتظار دارد وقتی ژانگ دیگر مانع فعال نباشد، تماس تلفنی را دریافت کند. این شفاف‌ترین تفسیر این وضعیت است: رابرتسون به اندازه کافی کار کرد تا معتبر باشد، ژانگ ادعای قهرمانی قوی‌تری داشت، و UFC با مدعی‌ای که برای ۱۵ اوت آماده بود پیش رفت.

• رابرتسون در استراس‌ویت با پنج برد متوالی در حال پیشروی است.
• مکنزی درن عنوان قهرمانی خالی‌مانده استراس‌ویت UFC را در اختیار دارد.
• ژانگ ویلی به مگس‌وزن رفت و در UFC 322 به والنتینا شوچنکو باخت.
• درن مقابل رابرتسون برای UFC 330 در فیلادلفیا در ۱۵ اوت تنظیم شده است.

مکنزی درن مقابل جیلیان رابرتسون تصویر عنوان قهرمانی استراس‌ویت را تغییر می‌دهد

برای درن، این فرود نرم به‌عنوان قهرمان نیست. رابرتسون یک مدعی نوستالژیک، یک بازی بازار یا نامی که با اعتبار گرم نگه داشته شده، نیست. او سبکی می‌آورد که می‌تواند هر ثانیه قهرمان را به کار وادار کند، خصوصاً اگر درن مبادلات گرپلینگ را بپذیرد به‌جای اینکه یک مبارزه کیک‌بوکسینگ حول مدیریت ریسک را تحمیل کند. اعتبار جیو-جیتسو درن نخبه است، اما گرپلینگ MMA جدول مدال نیست؛ موقعیت در قفس، آسیب، ریتم و ورودها تعیین می‌کنند که هنر زیر فشار چقدر زیبا به نظر می‌رسد.

ریسک تیزتر است چون ژانگ هنوز بیرون از قاب در حال پرسه زدن است. اگر درن ببرد، UFC می‌تواند به بازگشت ژانگ با قهرمانی که قبلاً از کمربند دفاع کرده بازگردد. اگر رابرتسون ببرد، استراس‌ویت قهرمانی با مشخصات بسیار متفاوت و بحثی آماده درباره اینکه آیا ژانگ باید بعدی باشد، به دست می‌آورد. این دسته در UFC 330 چندان شفاف‌تر نمی‌شود، بلکه یک نقطه محوری جدید پیدا می‌کند، و این اغلب جایی است که بهترین مسابقات عنوان شروع می‌شوند.

رابرتسون می‌تواند سپاسگزار باشد بدون اینکه وانمود کند سیاست ناپدید شده است. او می‌تواند به ادعای ژانگ احترام بگذارد و همچنان با این باور که کمربند برای گرفتن آنجاست، وارد فیلادلفیا شود. UFC 330 در حال حاضر هشت مبارزه اعلام‌شده دارد، با درن مقابل رابرتسون به‌عنوان مبارزه کمکی اصلی در ۱۵ اوت.