Kral Green, Mahachev ve Chimaev'e saldırdı.

Kral Green, İslam Mahaçev ve Hamzat Chimaev hakkında konuşurken hiç çekinmedi.

UFC gazisi, son unvan maçlarını eleştirdi ve güreş ve kontrol tekniklerini kullanma biçimlerinden etkilenmediğini söyledi. Green, güreş tekniklerine saygı duyduğunu ancak bir dövüşçünün gerçek hasar veya bitirici vuruş peşinde koşmadan pozisyonu koruduğu maçları sevmediğini belirtti.

En sert sözleri her iki adama da yöneltilmişti. Green, Makhachev ve Chimaev'in şimdiye kadar gördüğü "en berbat unvan maçlarından" bazılarını çıkardığını söyledi. Bu, özellikle sporun dışından bir hayran olarak konuşmadığı düşünüldüğünde, ağır bir eleştiri. Green yıllardır UFC'nin içinde, elit dövüşçülerle aynı kafeste yer aldı ve hatta Makhachev ile bizzat dövüştü.

Green'in söylemek istediği basitti. Dövüşçülerin hayranların hatırlayacağı bir şey yaratmasını istiyor. Unvan maçlarının çok az tehlike içeren uzun kontrol rauntları gibi hissettirmesini istemiyor. Ona göre kazanmak önemli, ancak bir dövüşçünün nasıl kazandığı da önemli.

Green, taraftarların aksiyon istediğini söylüyor.

Green, kendi tarzını asla gizlemedi. İnsanların tepki vermesini sağlayacak şekilde dövüşmeyi seviyor. Bazen bu ona yardımcı oldu, bazen de pahalıya mal oldu. Ama her zaman aksiyona, karşılıklı vuruşlara ve riske yöneldi.

Bu yüzden eleştirisi kişisel gibi geliyor. O, dövüşü sadece bir skor tablosu olarak görmüyor. Onu aynı zamanda bir performans olarak da görüyor. Green, bazı güreşçilerin sadece diğer adamı yenmeye çalışıyormuş gibi yarıştığını, insanların tekrar izlemek isteyeceği bir dövüş ortaya koymaya çalışmadığını söyledi.

Ayrıca güreşin kendisine karşı olmadığını da açıkça belirtti. Jeremy Stephens'a karşı yakın zamanda kazandığı zafer de pes ettirme yoluyla gerçekleşmişti. Green'e göre sorun güreşmek değil, aciliyet olmadan güreşmektir.

Bu kısım sözlerine daha fazla etki katıyor. Her dövüşün vahşi vuruşlar içermesi gerektiğini söylemiyor. Taraftarların hareket, hasar, baskı ve bitirme girişimleri istediğini söylüyor. Güreş bunu sağlıyorsa, buna saygı duyuyor. Sadece dövüşü donduruyorsa, saygı duymuyor.

• King Green, son unvan maçları nedeniyle İslam Mahaçev ve Hamzat Chimaev'i eleştirdi.
• Onların dövüşlerinin gördüğü en berbat unvan maçları arasında olduğunu söyledi.
• Green, dövüşçüler güreşi saldırı amacıyla kullandıklarında buna saygı duyduğunu söyledi.
• Ona göre taraftarlar sadece kontrol değil, aksiyon, hasar ve sonuç odaklı maçlar istiyor.
• Green, geçtiğimiz günlerde UFC 328'de Jeremy Stephens'ı mağlup etti.

Mahachev ve Chimaev farklı baskılar getiriyor.

Mahaçev ve Chimaev aynı dövüşçü değiller, ancak Green onları rakiplerini kontrol etme biçimleri nedeniyle birlikte gruplandırdı.

Makhachev, UFC kariyerini baskı, denge, yakın dövüş, üstün kontrol ve keskin bitirici içgüdüler üzerine kurdu. Vuruş yapabiliyor, ancak en iyi performansı hala rakiplerini zor pozisyonlara sokup orada tutmaktan geliyor. Green bunu çok iyi biliyor. Makhachev, 2022'de onu durdurmuştu ve bu maç, Green'e Makhachev'in ne kadar hızlı bir şekilde kontrolü ele geçirebileceğini yakından görme fırsatı vermişti.

Chimaev farklı bir güç sergiliyor. İlk rauntları adeta bir fırtına gibi geçiyor. Hızlı vuruşlar yapıyor, pozisyonları art arda ele geçiriyor, arkadan saldırıyor ve rakiplerini hemen fiziksel baskıyla karşı karşıya bırakıyor. Başarılı olduğunda ezici bir üstünlük sağlayabiliyor. Yavaşladığında ise eleştirmenler, dövüşün kontrole çok fazla ağırlık verip vermediğini sorgulamaya başlıyor.

Green'in savunduğu çizgi bu. Onların iyi olup olmadığını sorgulamıyor. Sorguladığı şey, bu tarzın hayranlara hatırlamak istedikleri türden unvan maçları sunup sunmadığı.

Green'in kendine özgü üslubu, eleştirileri açıklıyor.

Green'in sözleri, kariyerinin büyük bölümünde sergilediği mücadele tarzıyla örtüşüyor. O, tehlikeden kaçınarak adını duyurmuş, temkinli bir dövüşçü değil. Kafeste konuşuyor, yakın mesafeden yumruklaşıyor, risk alıyor ve kalabalığa bir şeyler hissettirmeye çalışıyor.

Bu yaklaşım her zaman güvenli değildir. Green bu yüzden ağır yenilgiler aldı. Ancak aynı zamanda, maçlarının nadiren boş hissettirmesi nedeniyle hayranlarının hatırladığı bir kariyer inşa etti. Makhachev ve Chimaev'den bahsederken işaret ettiği fark da budur.

MMA'de bu konuda her zaman bir görüş ayrılığı olacaktır. Bazı hayranlar sadece kazanmayı önemsiyor. Diğerleri ise şampiyonların heyecan verici bir şekilde kazanmasını istiyor. Green açıkça ikinci tarafta. O, elit dövüşçülerin elit becerilerini daha büyük bir aciliyetle kullanmasını istiyor.

Bu tartışma sona ermeyecek. Mahaçev ve Çimaev'in ikisi de zirveye ulaştı çünkü oyunları işe yarıyor. Rakipler neyin geleceğini biliyor ve yine de onu durdurmakta zorlanıyorlar. Bu da onları yenmeyi bu kadar zorlaştıran şeylerden biri.

Ancak Green kontrolün ötesinde bir şey istiyor. Amaca yönelik şiddet istiyor. Bitime doğru ilerleyen güreş istiyor. Uzun bekleme süreleri gibi hissettirmeyen unvan maçları istiyor.

Taraftarlar onunla tartışabilirler, ancak tam olarak ne demek istediğini anlayacaklardır. Şampiyonların galibiyetler ve anılarla değerlendirildiği bir sporda, Green anıların da hâlâ önemli olduğunu söylüyor.